زمستان

2010-03-14T15:41:00.000-07:00

ما تنها از استبداد بيزاريم

يك هفته بيشتر شد كه علي معظمي در اوين است. لابد بازجويي‌هاي اوليه ــ مثل اينكه سوابقت چيست و خانواده‌ات كدامند و دوستانت چه مي‌كنند و... ــ تمام شده و ممكن است كه حالا نوبت به گپ و گفت نظري رسيده باشد. فرضا اينكه نظرش درباره جنبش سبز چيست و اوضاع را چطور مي‌بيند؟
علي را از شرق شناختم. شرق فرجام تلخي داشت. حتي پيش از آنكه همه‌ي دوستان ناچار از ترك آن شوند فرجامش براي من تلخ بود. اما چه خوب بود كه چند اتاق آنطرف‌تر علي معظمي كار صفحه انديشه را پيش مي‌برد و ما به مرور همديگر را مي‌شناختيم.
بچه‌هاي انديشه به دليل فضاي كاري‌شان تصاوير فيلسوفان معاصر را بر ديوار زده بودند : هوسرل و ويتگنشتاين و راسل و سارتر و ريكور و خيلي‌هاي ديگر – و البته تصويري از جهانگيرخان‌ صوراسرافيل هم آن وسط‌ها بود. و من كه هميشه كار تاريخ كرده‌ام با لذت، سبيل‌هاي تاب‌خورده‌ي صوراسرافيل را مي‌ديدم و مي‌دانستم كه اين «دوست» ما است كه اين تصوير را در ميان آن همه اشكال غريب بالا برده است. علي معظمي از خوش‌فكرترين جوانان نسل ما است. زندگي‌اش با انديشه و فلسفه مي‌گذرد. كتاب ترجمه مي‌كند و ويراستاري مي‌كند و اگر گذاشتند كه روزنامه‌اي منتشر شود كار روزنامه‌نگاري هم خوب كاري است. خوب فكر مي‌كند و خوب مي نويسد و خوب مي‌فهمد. علي دانشجوي دكتري فلسفه است.چيزي نمانده كه با افتخار بگوييم آقاي دكتر علي معظمي رفيق ما است.
اينها را نوشتم كه آقاي بازجو كه مي‌دانم اين نوشته را خواهد خواند، حواسش باشد كه رفيق ما كيست. وقتي نظرش را مي‌پرسد كه چرا چنين شد و امروز بعد از ماه‌ها هنوز كشور آرام نيست و چه حادثه‌اي در اعماق جامعه ايران در حال تكوين است كه امواج اوليه آن چنين طوفاني به پا كرده؛ بايد با دقت به حرف‌هاي علي آقا گوش كند. حرف‌هاي علي معظمي كه مثل حرف‌هاي مدير فلان روزنامه نيست كه چشمهايش را بسته و گوشهايش را گرفته. علي خوب مي‌بيند و خوب مي‌شنود و خوب مي‌فهمد كه چه بر ما مي‌گذرد.
ما نيزهمانند او فكر مي‌كنيم وتنها از استبداد بيزاريم. لابد برمي‌خورد اين حرف به بازجوي محترم كه «خب! از استبداد بيزاري؟ باش. به ما چه ارتباطي دارد. ما كه مستبد نيستيم. مملكت گل و بلبل است و بحران هم كه اصلا وجود ندارد و همه‌ي مردم هم راضي‌اند و هيچ ظلمي هم نشده است. اگر هم خداي نخواسته ظلمي شده باشد اتفاق ناخواسته‌اي است و خودسرانه بوده» عجب! پس اينكه علي معظمي را دم عيد برده‌اي اوين و دخترش چشم براه است هم خود سرانه است؟ وگرنه علي جز خواندن و خواندن و گاه نوشتن افكارش چه كرده است؟ رهايش كنيد. ليست زندانيان را نگاه كنيد. چطور شد كه باهوش‌ترين و باسوادترين‌ها و بهترين جوانان و پيران مخالف شما شدند؟ هيچ ايرادي بر شما وارد نيست؟ رها كنيد دوستان ما را. احمد زيدآبادي مگر چه كرده است؟ خانم بدرالسادات مفيدي گناهش چيست؟ احمد قابل، عماد بهاور، كيوان صميمي، عمادالدين باقي، مسعود باستاني، بهمن احمدي، عيسي سحرخيز، هنگامه شهيدي، اكبر منتجبي، و بسياري ديگر
ستمگري چه كمكي مي‌كند به حل بحراني كه خود ساخته‌ايد؟ بسياري از عزيزترين دوستان ما اكنون ماه‌هاست كه در زندان‌اند و البته هيچ نكرده‌اند و فقط از استبداد بيزارند.

ليستي از روزنامه‌نگاران زنداني

2010-03-04T13:47:00.000-08:00

عبدالرضا تاجيك را در خيابان گير آوردم - داشت از آزادي‌اش استفاده مي‌كرد!گرفتمش كه كمي اين شهر خاموش را بگرديم - سياه پوشيده بود - نپرسيدم چرا - مي‌توان حدس زد-
اول رفتيم منزل دكتر ملكي كه خواب بود و خسته - قرار شد جمعه، دوباره خدمتش برسيم
بعد از ظهر هم رفتيم منزل سرسبز دكتر مرتضي كاظميان عزيز
همه سبز بودند -
شكر خدا كه كيان پدرش را ديد كه از سفر اصفهان بازگشته است! والبته برايش عجيب بود كه چرا
هركس سفر اصفهان مي‌رود ريشو برمي‌گردد

تكلمه: عكس‌هاي بلاگر بعضي جاها مسدود است اگر با جاي خالي عكس مواجه شديد به اين نكته توجه داشته باشيد

2010-03-02T12:49:00.000-08:00

2010-02-18T12:20:00.000-08:00

افزایش بحران سیاسی با دستگیری فعالان سیاسی و اجتماعی
بنام خدا
پس از انتخابات ریاست جمهوری خط مشی برخورد شدید خیابانی، احضار و بازداشت وسیع شهروندان معترض و دستگیری فعالان سیاسی و روزنامه‌نگاران که همگی جرمی جز اعتراض مسالمت‌آمیز به نتایج انتخابات نداشته‌اند، در دستور کار دولت و حامیان آن قرار گرفته است. همانگونه که تجارب تاریخی بارها نشان داده است برخوردهای پلیسی و امنیتی با مخالفان و منتقدان، بدون توجه به ریشه‌های واقعی بحران، هیچ گاه نتایج ماندگاری که در برگیرنده منافع ملی باشد، بدست نخواهد داد و به جز تاثیراتی محدود، نمی‌تواند از افزایش پیامدهای بحران جلوگیری کند.
در همین راستا در هفته‌های اخیر موج بازداشت‌های فعالان سیاسی افزایش یافته است و عده‌ای از وابستگان ملی - مذهبی در شهرستان‌ها نیز احضار و مورد بازجویی‌های غیر قانونی قرار گرفته و یا بازداشت شده‌اند.آخرین بازداشت‌ها در شهرهای اهواز و تبریز صورت گرفت و در این میان عباس پوراظهری، مسعود لدنی، پروین کهزادی، رضا طباطبایی، حسام کاویاری و آرش عارف‌زاده بازداشت شده‌اند. همچنین فعالان دیگری هم چون دکتر غفار فرزدی، دکتر باقر صدری‌نیا و مهندس وحید شیخ‌بگلو نیز راهی زندان شدند‌.
ما ضمن اعتراض به این شیوه بازداشت‌های غیر قانونی در سراسر کشور، خواهان آزادی هر چه سریعتر زندانیان سیاسی هستیم و بار دیگر به دست‌اندرکاران امور هشدار می‌دهیم بیش از این باعث خدشه‌دار شدن آرمان‌های همگانی مردم ایران برای دستیابی به آزادی و عدالت و توسعه نشوند و با تضعیف توان ملی کشور، منافع ملی ایران را به خطر نیندازند.
شورای فعالان ملی - مذهبی
28 بهمن 1388

2010-02-13T07:48:00.000-08:00

برای بهمن عزیز

خبرهای خوبی نیست. مدتهاست که چیزی نمی نویسم. هم حسش نیست و هم آنقدر حرف هست که نمیدانم از کجا باید شروع کرد. دوستان ما همه یا در حبس رفته اند یا بی خانمان اند. فتنه میبارد از این سقف مقرنس -
از زندان عبدالرضا تاجیک ماه ها گذشت. نمی آید بیرون لا مصب که کمی سربه سرش بگذاریم.شنیدم که وضعش خوب نیست. هم سلولی اش را برده اند به سرای مرگ و خاطره اش رها نمیکند تاجیک ما را.
احمد آقای زیدآبادی رفته گوهر دشت. چه فرق میکند برای ما که او کجاست؟ اما کاش همین نزدیکتر اوین بود. خیالمان راحت تر میبود.
آقای کیوان صمیممی را شنیدم به مقاومت و شرافت میخواند و جوانان را دور هم جمع کرده. دکتر ملکی و مرتضي كاظميان عزيز و حضرت محمد جواد مظفر و دیگران و دیگران و خیلی ها که هزاران نفر شده اند امروز
...
اما اخبار دستگیری خانواده بهمن عزیز را که خواندم چند روزی هست که به خودم گفتم چیزی بنویسم برای بهمن. کار او سخت تر است. دور از وطن و با اینهمه رنجی که میکشد
و میگذرند این روزهای تلخ .
بهمن خان - برایت تفالی زدم به حافظ و این گیرم آمد که:
زمرغ صبح ندانم که سوسن آزاد
چه گوش کرد که با «ده» زبان خموش آمد
چه جای صحبت نامحرمست مجلس انس
سر پیاله بپوشان که خرقه پوش آمد

نمیدانم چرا اما برایت اول از هرچیزی گفته بود که: موسم طرب و عیش و ناز و نوش آمد
میدانم که دیر نیست آن روزها نه برای تو و نه برای ما

2010-02-13T07:41:00.001-08:00

برای گرامی‌داشت مبارزات آزادی‌خواهانه مردم ایران در تظاهرات 22 بهمن شرکت می‌کنیم
به نام خدا
هموطنان گرامی
22 بهمن یادآور خاطره پیروزی انقلاب بزرگ مردم ایران برعلیه رژیمی نامشروع و برخاسته از کودتایی خونین و متکی بر قدرت‌های فراملی است. رژیمی که قدرت‌اش در شخص شاه متمرکز شده بود و هیچ نقدی را بر نمی‌تافت و مخالفانش را به زندان می‌افکند و از شکنجه و تبعید برای خاموش کردن صدای آن ها بهره می برد. رژیمی که بخش مهمی از سرمایه‌های ملی را صرف تسلیحات نظامی‌ می‌کرد؛ اراده مردم را نادیده می‌گرفت و به لوازم دموکراسی، هم‌چون آزادی مطبوعات و احزاب و انتخابات آزاد تن نمی‌داد، نسبت به باورها و خواست‌های مردم بی‌اعتنایی می‌کرد و ارزش‌های دینی را نادیده می‌گرفت.
مردم ایران از همه طیف‌ها و عقاید، بر آن ستم‌ها و تبعیضات شوریدند و با الهام از آموزه‌ها و ارزش‌های انسانی و عدالت‌طلبانه دینی، هنگامه‌ای بزرگ آفریدند و شعار «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» سر دادند تا هم شکل نظام سیاسی خود (ساختار جمهوری) و هم جهت‌گیری هویتی آن (نظام توحیدی مبتنی بر نفی همه اشکال تبعیض) را اعلان نمایند و هم «آزادی» و «استقلال» را به مثابه دو مولفه بنیادی و جداناپذیر مطالبات خویش معرفی کنند.
مردم رژیم شاهنشاهی را ساقط کردند، اما چندان به درازا نکشید که تنگ نظری‌ها، قدرت‌طلبی‌ها و نفع‌جویی‌ها، مسیر اهداف اصیل و همگانی انقلاب را به «استحاله» برد و روند حذف و خشونت نسبت به دگراندیشان آغاز شد و تا حذف جناح‌های درون حکومت، تداوم یافت.
اما جامعه‌ی پویا و مردم آزادی‌خواه ایران، در دو مقطع 76و 88در چارچوب جنبش اصلاحات و جنبش سبز در برابر روند استحاله حاکمیت و با هدف احیای دموکراسی و مردم‌سالاری و برقراری نظامی عادلانه و مبتنی بر ارزش‌های دینی و ملی، اراده خود را اظهار نمود.
مردم ایران در انقلاب 57 در تداوم مطالبات تاریخی انقلاب مشروطه و نهضت ملی خواهان آزادی، حکومت قانون و حذف اشکال مختلف خشونت و بی‌عدالتی از حیات اجتماعی خود بودند و در تداوم همان اهداف، در شرایط کنونی نیز در چارچوب جنبش سبز به نحوی تکامل‌یافته‌تر، مطالبات آزادی‌خواهانه خود را در قالب جنبشی اجتماعی و بدون خشونت پیگیری می‌کنند.
در شرایط کنونی، ضرورت برقراری تعادل بین مطالبات انباشته شده جامعه ناکام ایران از یک سو، و تداوم منطقی و هدفمند جنبش سبز از سوی دیگر، شرایط حساسی را پیش روی ما قرار داده است. نکته قابل ملاحظه در شرایط خطیر کنونی، اولویت‌بندی مطالبات است. ضمن پذیرش تکثر نیروهای فعال در جنبش سبز و وجود انواع مطالبات بر حق نیروهای فعال در این جنبش، برنامه‌های مورد توافق و مشترکی که در بیانیه‌های رهبران مدنی جنبش (آقایان موسوی، کروبی و خاتمی و بویژه بیانیه 17آقای موسوی) ارائه شده، حوزه مشترک مطالبات کنونی جامعه متکثر ایرانی را پوشش می‌دهد و از این رو باید به رسمیت شناخته شده و مورد حمایت قرار گیرد.
ما با گرامی‌داشت سال‌روز تاریخی 22 بهمن ماه، به مثابه روز بیان‌کننده اراده استوار مردم ایران در استقرار نظمی نوین؛ مشارکت طیف‌های مختلف فکری و سیاسی را حق همه آنان و همه اقشار اجتماعی با عقاید و سلایق و مطالبات گوناگون مدنی در روز بزرگداشت این رخداد تاریخی می‌دانیم و به همراه همه مردم ایران در تظاهرات 22بهمن ماه شر کت می‌کنیم.
شورای فعالان ملی – مذهبی
19 بهمن 1388

2010-01-19T07:20:00.000-08:00

هشدار درباره دوقطبي کردن فضاي کشور

به نام خدا
هموطنان گرامي،
جامعه ايران در وضعيت خطيري قرار گرفته است. پس از انتخابات مخدوش خرداد 88، اكنون بيش از هفت ماه است که بخش قابل ملاحظه‌اي از مردم ايران، و بخش اعظمي از نخبگان آن، اعتراض خود را به آن انتخابات و برخي سياست‌ها و رفتارهاي قبل و بعد از آن، به اشکال مختلف اما در قالب جنبش سبز ، نشان داده‌اند. از آن سو، جناح غالب حاکم، از ابتدا با تحقير، تخفيف و نيز وابسته و اغتشاشگر خواندن معترضان اقدام به سرکوب فعالان سياسي و اجتماعي اين جنبش نمود. اما عليرغم به کارگيري تلاش ها براي اعمال هر چه بيشتر خشونت و بي‌رحمي، اين جنبش همچنان "خود مي‌نماياند" و حذف آن با شكست مواجه شده است. با اين حال، افراطيون حاکم، همچنان بر طبل بي‌حاصل حذف و خشونت مي‌كوبند و از به رسميت شناختن اين جنبش، كه مدافع حقوق اساسي ملت است، خودداري مي‌كنند .
عاشوراي خونين امسال اوج بحراني بود که نيم سالي است در فضاي سياسي جامعه ما چهره نموده است . در پاسخ به اين بحران ميرحسين موسوي، در بيانيه هفدهم خود، نقطه عزيمت حل مشکلات کشور را، به رسميت شناختن "بحران" توسط حاکمان دانست.
بحران کنوني جامعه ما برخاسته از تحولاتي اساسي است که در اعماق جامعه ايران اتفاق افتاده است. در يک سو، بخش عمده‌اي از مردم قرار دارند که همگام با تحولات بنيادي جامعه ايران (رشد شهرنشيني، طبقه متوسط، دانش و آگاهي، تحصيلات عاليه، رسانه‌هاي جمعي، حضور گروه‌هاي مختلف اجتماعي و به وپژه زنان در عرصه‌هاي گوناگون)، خواهان مشارکت در فرايندهاي عمومي تصميم‌سازي و تصميم‌گيري در تعيين سرنوشت خود، رسميت يافتن سبکهاي مختلف زندگي، برقراري آزادي، دموکراسي، پيشرفت و عدالت‌‌اند. و در سوي ديگر، گروه محدودي قرار دارد که تمايلي براي به رسميت شناختن اين تحولات و حاملان آن ندارد؛ و با اتکاء به درآمد نفت، تغذيه ماشين سياسي و قضايي و امنيتي خود از آن راه، اعمال قدرت متمرکز و غيرمشارکتي، ارائه نظرگاه‌هاي تقابلي در رابطه با جهان؛ و با حراست از منافع بادآورده خود (بويژه در 5 ساله اخير)، در برابر خواسته‌هاي مدني و مشارکت‌طلب آن نيروي ملي ايستاده است. بحران کنوني، به واقع، از رابطه تقابلي و غيرتعاملي اين دو نيرو نشأت مي‌گيرد.
البته در ايران، يك نيروي سنتي وجود دارد كه، نيروهاي تحول‌خواه، نه تنها خود را در برابر آن نمي‌يابند، بلكه معتقدند ايران بزرگ متعلق به همگان است. اما، گروه سركوبگر رانتي، با فريبكاري، در پي معرفي خود به مثابه نماينده آن نيروي سنتي جامعه است؛ كه رفتارهاي افراطي اين جناح، به وپژه در ماه‌هاي اخير، به گونه‌اي بوده كه اعتراض آن نيروي سنتي را نيز به همراه آورده است.
به اعتقاد ما جنبش سبز فرصتي استثنايي پديد آورده تا راهي کم‌هزينه براي برون‌رفت از بحران‌هاي جامعه ايران و رفع موانع توسعه‌يافتگي در پيش گرفته شود؛ اما دريغ که قدر چنين فرصتي دانسته نشد و جناح غالب، سرکوب جنبش را در دستور کار خود قرار داده است. اينک نيز افراطيون اين جناح سعي در هر چه دوقطبي‌تر کردن اوضاع مي‌کنند تا هيچ گونه راه حلي براي کاستن از اين وضعيت دوقطبي فرصت طرح نيابد و به شدت ملکوک و سرکوب شود. اين جناح پس از راهپيمايي‌هاي روزهاي پس از انتخابات، تصور مي‌کرد که با تشديد فشار و سرکوب مي‌تواند حرکات اعتراضي را تحليل ‌برد و آن را از راهپيمايي، به تجمعات پراکنده تبديل ‌کند. اما راهپيمايي گسترده در تشييع پيكر فقيه مجاهد آيت‌الله العظمي منتظري بار ديگر نشانگر شکست اين تصور نادرست و عمق اجتماعي جنبش اعتراضي بود. حضور گسترده معترضان در روز عاشورا، عليرغم به کارگيري شديدترين روش‌هاي سرکوب نيز يک بار ديگر ناکارآمدي سركوب و خشونت عليه مردم تحول‌خواه را نشان داد. اما آنان هم‌چنان با دروغ، تهمت، اغراق و سفسطه سعي در دوقطبي‌سازي مذهبي-غيرمذهبي، عاشورايي‌-ضد عاشورايي و تحريک احساسات ديني نمودند تا هم چنان به شيوه نادرست حذف و ناديده گرفتن معترضان و مخالفان ادامه دهند.
ما اينک يک بار ديگر، و در امتداد بيانيه مسئولانه آقاي موسوي و مواضع حق‌طلبانه آقاي کروبي و نصايح مشفقانه آقاي خاتمي، به دست‌اندرکاران حاکميت انذار مي‌دهيم که به جاي اصرار بر شيوه‌هاي ناکارآمد گذشته و بي‌اعتنايي به خواسته‌هاي بخش عمده‌اي از مردم و نخبگان جامعه ايراني، سخنان آنان را بشنوند و بحران موجود را ببينند و راه تعامل را به جاي مسير سراب‌گونه تقابل در پيش گيرند .بر اين اساس ما مشفقانه و مصرانه مي‌خواهيم آنان راه‌حل‌هاي آقاي موسوي در بيانيه شماره هفده را بپذيرند. در غير اين صورت، قابل پيش‌بيني است که بحران تداوم خواهد يافت چه، جنبش اعتراضي نيروي تحول‌خواه و نوگراي جامعه ايراني قابل حذف و سرکوب نيست و فشارهاي اقتصادي، سياسي، اجتماعي و مشکلات برخاسته از سياست‌هاي غيرکارشناسانه و ماجراجويانه دولت حاکم، روز به روز بر شکاف دولت – ملت خواهد افزود و اقشار وسيع‌تري را در مقابل جناح حاکم قرار خواهد داد.
از سوي ديگر، ما بنا بر تجارب تاريخي خويش، خود را مسئول مي‌دانيم که از همه فعالان جنبش اعتراضي نيز بخواهيم همچنان بر شيوه‌هاي مسالمت‌جويانه و مدني خود، پايبند بمانند و حتي به صورت واکنشي نيز از اين خط‌مشي عدول نکنند. تجارب فراوان تاريخي نشان داده است که افراطيون سرکوب‌گر، هميشه خواهان تندتر و خشن‌تر شدن اوضاع جهت تشديد حالت دوقطبي و سرکوب راحت‌تر مخالفان خود هستند؛ ضمن آنکه، خشونت هميشه خشونت مي‌زايد و پيروزي مفروض را نيز، به خاطر نهادينه شدن خشونت ادواري حاکمان و محکومان، به يک شکست تاريخي مجدد بدل مي‌کند. جنبش اعتراضي سبز، جنبشي متکثر است که طيف‌هاي مختلف فعال در آن داراي مطالبات متنوع و مختلفي هستند. براين اساس شعارها و خواسته‌هاي جنبش بايد معدل و مخرج مشترکي از تمام اين طيف‌ها باشد. اين امر از يک سو، و محاسبه توازن و تناسب قواي جنبش (به عنوان حرکت عمدتا برخاسته از طبقه متوسط شهري در ايران) از سوي ديگر، اقتضا مي‌کند که شعارها و مطالبات اين حرکت از بيانيه شماره هفده آقاي موسوي، که مورد حمايت وسيع افراد و نيروهاي فعال جنبش قرار گرفته، تخطي ننمايد و باعث تفرقه دروني و نيز موجب وحدت مخالفان جنبش نگردد. بردباري و مداومت، رمز پيروزي اين خواسته‌هاي مدني است که نبايد تحت تأثير احساسات و حرکت‌هاي واکنشي قرار گرفته و باعث تکرار مکرر تجارب غمبار تاريخي ناشي از چپ‌روي (و راست‌روي) از مشروطيت تاکنون گردد. بر اين اساس ما همگان را به حفظ مسالمت و عدم خشونت و جلوگيري از هر گونه تک‌روي و تندروي دعوت مي‌کنيم. شعارِ محدود و مداومت و مقاومتِ نامحدود، تجربه گرانباري در تاريخ معاصر ماست.
ما ضمن حمايت مجدد از تلاشهاي خستگي ناپذير آقايان موسوي، کروبي و خاتمي، اين بزرگواران را به مثابه مراجع مورد اعتماد جنبش سبز ايران، در هر گونه مذاکره و توافق براي دفاع از مطالبات مدني، مسالمت‌آميز و قانوني مردم و در راستاي تحقق آزادي انتخابات، بيان، تجمعات و امثالهم، و بويژه آزادي زندانيان سياسي، تلقي مي‌نمائيم. ما تعامل نيروها و جلوگيري از دوقطبي شدن اوضاع را به نفع منافع ملي، مردم ايران و جنبش سبز مي‌دانيم و در مسير تحقق تدريجي خواسته‌هاي دموکراتيک و عدالت‌طلبانه مردم از آن استقبال مي‌کنيم. بدين ترتيب پيامدها و هزينه‌هاي هرگونه گريز از اين رويکرد و تلاش بيهوده براي انکار نيروي نوين و تحول‌خواه جامعه ايران و سرکوب آن در ذيل گفتارهاي "دوقطبي" برعهده افراطياني است که روزي بايد پاسخ‌گوي وجدان، خدا و مردم خويش به خاطر اين سياه‌کاري‌ها و نابودي توان و امکانات مادي و معنوي کشور در راه حفظ منافع و مناصب خويش باشند.
شوراي فعالان ملي- مذهبي

1388.10.28

2010-01-08T04:50:00.000-08:00

به نام خدا

محکوميت تشديد بازداشت‌ها و فشارهاي سياسي بر نيروهاي ملي- مذهبي

پس از سرکوب خونين مردم در عاشورا و راه اندازي سناريوهاي رسانه‌اي و تبليغاتي، موج جديد دستگيري روزنامه‌نگاران و فعالان سياسي- مدني از طیف‌های مختلف آغاز شده است. در اين روند، نيروهاي ملي- مذهبي نیز به طرق مختلف تحت فشار و ايذاء قرار گرفته‌اند:
1- تشديد فشار بر احزاب و سازمان‌هاي سياسي، محدود نمودن فعاليت‌ها و دستگيري رهبران و اعضاي آنها نظير بازداشت آقای دکتر ابراهیم یزدی (دبير کل) و برخی اعضا و منسوبین دیگر نهضت آزادی ایران و بازداشت آقای امیر دلیرثانی عضو شوراي مرکزي جنبش مسلمانان مبارز ایران.
2- بازداشت غيرقانوني و غيرمنصفانه روزنامه‌نگاران هم‌انديش ما نظير آقايان مرتضي کاظميان و عبدالرضا تاجيک و راه اندازي اتهامات واهي نسبت به آنها از طريق بلندگوهاي تبليغاتي دولتي.
3- قطعي نمودن حکم ناعادلانه آقای احمد زيدآبادي مبني بر زندان، تبعيد و محروميت نامحدود از حقوق اساسي و مدني.
دستگيري افرادي که داراي شناسنامه فکري و سياسي روشن بوده و هميشه در چارچوب حقوق اساسي مصرحه در قانون اساسي عمل کرده‌اند و در راستاي منافع ملي، حقوق و آرمانهاي ملي- مذهبي مردم ايران را پي‌جويي نموده‌اند، نتيجه‌اي براي عاملان و آمران آن نخواهد داشت.
دوستان ما سالهاست که با مشي مسالمت‌آميز و آگاهي‌بخش، بر حقوق ملت پافشاري نموده و هزينه‌هاي آن را پرداخت نموده‌اند و در پيشگاه خداوند و وجدان ملت، پرونده‌ي روشني از عدالت‌خواهي و آزادي‌خواهي و مشي مسالمت‌آميز داشته‌اند. اتهاماتي که از رسانه‌هاي اقتدارگرا براي فعالان سياسي و روزنامه‌نگاران ملي- مذهبي و صدها فعال سياسي- مدني (از اصلاح‌طلبان تا فعالان دانشجويي و اپوزوسيون قانوني کشور) طرح شده، سرانجامي جز خسران براي بازيگران عرصه‌ي قدرت نخواهد داشت.
کساني که قصد داشتند طي يک هفته بساط اعتراض به انتخابات را جمع کنند، از بازداشت‌هاي قبلي چه نتيجه‌اي گرفته‌اند، که اينک پس از شش ماه، هر روز با بازداشت‌هاي جديد و تهديدهاي بيشتر، همان سياست را پي‌گيري مي‌کنند؟! ما بار ديگر به آمران و عاملان اين بحران‌ها هشدار مي‌دهيم که از تاريخ درس بگيرند و با تمکين در برابر خواست ملت، راه مدارا و مسالمت با مردم را برگزينند.
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامينَ لِلَّهِ شُهَداءَ بِالْقِسْطِ وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلى‏ أَلاَّ تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‏ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبيرٌ بِما تَعْمَلُونَ
(المائده/8)
اي كساني كه ايمان آورده‏ايد، براي خدا به پاخيزيد و گواهان عدالت باشيد. دشمني با گروهي ديگر شما را به بي‌عدالتي نکشاند. دادگري کنيد كه به تقوي نزديكتر است و از خدا بترسيد كه او به کردار شما آگاه است.
شوراي فعالان ملي- مذهبي
15/10/88

2009-12-24T13:13:00.000-08:00

عبدالله رمضان‌زاده در مرخصي است. آرام و قوي بود، مثل همه‌ي اين ماه‌ها. ساعتي كه من رفتم خانه‌اش شلوغ بود و قبل از من هم خيلي‌ها آمده بودند. گرفتار ترافيك شدم و موفق نشدم كه با دوستان ملي‌مذهبي برسم خانه‌اش. تا ساعت 9 كه آنجا بودم همچنان رفقا در حال آمدن بودند. متاسفانه اوضاع اينترنت خراب است و نتوانستم عكس بيشتري بگذارم.

2009-12-24T01:31:00.003-08:00

به نام خدا
سربلند در آزمون تاریخی اخلاق
ان الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائکه الاتخافوا و لاتحزنوا و ابشرو بالجنه التی کنتم توعدون.
(آنان که گفتند پروردگار ما خدای یکتاست و بر این ایمان پایدار ماندند فرشتگان بر آن ها نازل شوند که دیگر هیچ ترس و اندوهی از گذشته خود ندارید و شما را به همان بهشتی که وعده دادند بشارت باد ) .
درگذشت حضرت آیت الله العظمی حسین علی منتظری ، دین باوران راستین و حامیان حقوق انسان و آزادگان و کوشندگان راه سربلندی ایران را سوگوار کرد . نبود ایشان در هنگامه ای که می توانست لنگرگاهی برای تعادل رفتار سیاسی در جامعه ایرانی باشد ضایعه ای جبران ناپذیر خواهد بود .
آن آزاد مرد وارسته در درازای عمر پر برکت خویش همواره مدافع حقوق انسان ها جدا از جنس رنگ و زبان و عقیده آنها بود . ایشان با این رویکرد ، اعتباری ویژه به جایگاه عالمان دینی داد و ثابت کرد که دین می تواند در حوزه اجتماعی در ایفای نقش آزادیخواهی و حق طلبی تاثیر گذار باشد .
آن مرحوم آموزه ای بزرگ برای پویندگان میدان سیاست بر جای گذاشت . آموزه او رفتن از قدرت برای ایستادن در قله آزادگی برای پاسداری از اخلاق و احترام به انسان بود . شاهکار نمایش زندگی او زیستن در تراز اندیشه و به عمل نشاندن عقایدش ولو با پرداختن بهای بس سنگین بود و با این کار در آزمون تاریخی اخلاق سر بلند بیرون آمد . این درس میراث تاریخی بزرگی است که بی گمان آیندگان در مورد آن سخن خواهند گفت . چشم مام میهن در سوگ فرزند آزاده اش گریان است .
شورای فعالان ملی مذهبی
01/10/1388

2009-12-24T01:31:00.001-08:00

انا لله و انا الیه راجعون

رحلت حضرت آیت الله العظمی منتظری مرجع روحانی و شخصیت مبارز سیاسی نیم قرن اخیر ایران که عمری را در مبارزه با استبداد گذرانده و به ویژه در بیست سال اخیر، ضمن تحمل انواع حصرها و محدودیت ها کماکان مدافع حقوق انسان ها بوده اند را به اطلاع می رسانیم و همگان را به شرکت در مراسم تشییع جنازه ایشان در ساعت 9 صبح روز دوشنبه 1388/09/30 در قم دعوت می کنیم

نهضت آزادی ایران - شورای فعالان ملی مذهبی - حزب ملت ایران - جاما - جبهه ملی ایران - جنبش مسلمانان مبارز - جامعه زنان انقلاب اسلامی ایران - دفتر تحکیم وحدت - دفتر ادوار تحکیم وحدت

2009-12-24T01:29:00.000-08:00

معمولا براي ثبت در آرشيو خودم بيانيه‌ها را مي‌گذارم اينجا و اين دو بيانيه مشترك را فراموش كرده بودم يكي درباره 16 آذر و يكي دعوت به شركت در مراسم آيت‌الله العظمي منتظري:

بيانيه مشترک به مناسبت ۱۶ آذر
خشونت و فشار استبدادی جنبش دانشجويی را گسترده تر و نيرومندتر می کند

در هر جامعه، دانشجويان و دانشگاهيان بعلت عدم وابستگی به ساختار حکومت و برکنار از اشتغالات مالی، در ارزيابی مسائل اجتماعی و سياسی از بينش روشن، درست انديشی و نوانديشی برخوردارند. بهمين جهت، در برابر نادرستی ها، نارسايی ها و نابسامانی های ناشی از سوء مديريت و سياست دولتمردان، به ويژه در رابطه با نفی و نقض آزاديهای بنيادين شهروندی که برای پيشرفت دانش و فن و توسعه جامعه ضروری است، مواضعی منتقدانه و گاه چالشگرانه می گيرند. بهمين دليل، دانشجويان و دانشگاهيان همواره پيشگام تغييرات مسالمت آميز همسو با ارزشهای روز بشمار می روند، بنابراين، غالبﺄ در رويارويی جدی با مقامات حکومتی قرار می گيرند.
از سوی ديگر، از آنجايی که دانشجويان مديران و سرمايه های اجتماعی وسياسی آينده کشور هستند و مواضع چالشگرانه آنان براستی نگرانيهای همه مردم از وضع موجود، و خواسته های مردم را بر پايه استدلال علمی– سياسی بازتاب می دهند، از پذيرش اجتماعی ويژه برخوردارند. هنگامی که اين موضعگيری ها در پيوند با بحرانهای درازمدت و زيانبار برای جامعه باشد، مردم به نحو آشکاری در مقام پشتيبانی از خواسته دانشجويان بر می آيند. چنانکه در پيوند با يک دهه جنگ ويتنام و پيامدهای زيانبار اجتماعی و سياسی آن، دانشجويان دانشگاههای امريکا برای نخستين بار در مقام انتقاد و اعتراض به سياستهای نادرست دولت فدرال برآمدند و قويا خواستار پايان دادن به آن جنگ غيرانسانی شدند، روندی که پشتيبانی اکثر مردم امريکا را در پی داشت. همينطور در دهه شصت، دانشجويان بسياری از دانشگاههای کشورهای اروپايی، به ويژه فرانسه، مواضع اعتراض آميزی نسبت به سياستهای دولتهای خود در پيش گرفتند که سبب تغييرات سياسی در برخی از آنها از جمله فرانسه شد.
نقش دانشجويان در تحولات يکصد سال گذشته جامعه ايرانی مشهود و رو به افزايش بوده است. در سالهای ۸۷-۱۲۷۸، که استبداد داخلی و استيلای خارجی که بر تمامی شئونات کشور سايه افکنده بود، در پرتو افزايش شمار فارغ التحصيلان مدرسه دارالفنون و آشنايی آنان با انديشه های اجتماعی و سياسی نوين، سبب نوشتن و انتشار رساله هايی در ترويج انديشه های نوين درباره آزادی های مدنی و ضرورت تغيير نظام استبدادی شد. به ويژه پس از ماجرای تنباکو، بسبب گسترش قابل توجه مدارس جديد و افزايش شمار باسوادان در جامعه، دانشجويان و تجددخواهان با طرح انديشه های نوين در چارچوب خواستهای مردمی، گسترش حوزه سياست به پايين هرم جامعه را تشديد نمودند. روندی که به انقلاب مشروطيت انجاميد. در اين دوران، افزون بر نقش نوانديشان داخلی، دانشجويان ايرانی در خارج از کشور هم در پيشبرد اين هدف ملی نقش ويژه ای ايفا نمودند.
پس از کودتای ۱۲۹۹، که سياستهای نوسازی کشور مورد توجه حکومت استبدادی وقت قرار گرفت، بسياری از روشنفکران و دانش آموختگان که خود پشتيبان برنامه های نوين سازی بودند، وقتی با سياست سرکوب و ارعاب و کنترل مطبوعات و محدوديت آزادی های سياسی و مدنی مواجهه شدند، دچار سرخوردگی سياسی گشتند. چنانکه اعتراضات دانشجويی دانشکده های حقوق و تربيت معلم تهران در سال ۱۳۱۶ و بيانيه دانشجويان و دانش آموختگان ايرانی مقيم اروپا بر نقد سياست حاکم، پيامدهمين سرخوردگی سياسی بود. در همين سال نخستين مجمع دانش پژوهان مخالف رژيم دستگير و اعضای آن زندانی شدند. در سالهای ۲۷-۱۳۲۰، دانشجويان در فعل و انفعالات سياسی و اجتماعی کشور به ويژه در پيوند با برنامه های توسعه و نقش فعال احزاب، انجمن ها و مطبوعات، و تا حدودی در روند انتخابات تهران، حضور موثری داشتند. موثرترين حضور فعال دانشجويان در رابطه با فعاليتهای سياسی و مدنی، در نهضت ملی کردن صنعت نفت پديدار شد. همين سابقه فعاليتهای سياسی اين دوران سبب شد که پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ هم فعاليتهای سياسی دانشجويان با تمام محدوديتهای موجود همچنان ادامه يابد. شهادت سه نفر از دانشجويان مبارز و آزاديخواه در صحن دانشکده فنی دانشگاه تهران پيامد حضور شاخص دانشجويان در صحنه سياست بود. از آن تاريخ روز ۱۶ آذر (۱۳۳۲) و سپس روز يکم بهمن (۱۳۴۰)، روزهای پيوند جامعه دانشجويی با نسلهای آينده خود در مبارزه برای نيل به آزادی شدند. افسوس که خواست و آرزوی يکصد ساله ملت ايران برای دستيابی به آزادی و حقوق بنيادين و شهروندی هنوز گرفتار ارزشهای استبدادی مانده و مردم ايران کماکان بايد شاهد رخدادهايی دلخراش چون ۱۸ تيرها و ۲۳ خردادها باشند.
اکنون بزرگداشت شانزده آذر در شرايطی برگزار می شود که صدها دانشجو بخاطر اعتراضات مسالمت آميز خود در زندان ها بسر می برند و در استانه برگزاری بزرگداشت اين روز، هنوز بسياری از فعالان دانشجويی را دستگير و روانه زندان می کنند.
ما امضاء کنندگان ضمن بزرگداشت اين روز تاريخی اعلام همبستگی با جنبش دانشجويان و جنبش سبز مردمی برای استقرار دموکراسی و حقوق بشر، اعلام می داريم:

۱- دانشجويان در بند بايد هر چه زودتر آزاد شده و از آنها اعاده حيثيت گردد.
۲- همه دانشجويان بايد از امکانات و فرصتهای يکسان بهره مند شوند و از اعمال هرگونه تبعيض عقيدتی، اعتقادی و جنسيتی خودداری شود.
۳- استقلال از دست رفته بايد به دانشگاها باز گردانده شود.
۴- از استقرار عوامل حکومتی مجری تفتيش عقيده و اعتقاد در دانشگاهها بايد خودداری و به فضای امنيتی– پليسی تحميل شده به دانشگاهها پايان داده شود.
۵- ارزشهای آزاد انديشی و نوانديشی که مقتضای منطقی و ضروری فضای علمی و پژوهشی دانشگاه است بايد محترم شناخته شود.
۶- حقوق صنفی دانشجويان بايد محترم شناخته شود.
۷- آمران و عاملان کشتار، خشونت و برخوردهای غيرقانونی با دانشجويان بايد معرفی و مورد پيگرد قانونی قرار گيرند.

جبهه ملی ايران، حزب ملت ايران، نهضت آزادی ايران، شورای فعالان ملی مذهبی، حزب ايران، حزب مردم ايران

2009-12-20T03:49:00.001-08:00

بسم الله الرحمن الرحيم
انا لله و انا اليه راجعون
من المومنين رجال صدقوا ما عاهدوالله عليه فمنهم من قضي نحبه و منهم من ينتظر و ما بدلوا تبديلا
بزرگ پاسبان تشيع علوي، رادمرد قهرمان و شجاع اسلام و ايران ، اسطوره مقاومت ، مجاهدت، فقاهت و دينداري، سرمايه کم ياب مسلماني و آزادگي فقيه عاليقدر و مجاهد نستوه آيت الله العظمي منتظري حاج شيخ حسينعلي منتظري(قدس الله نفسه الزکيه )، شربت وصال نوشيد و روي در حريم يار نهاد. آن پيکر رنجور و دردکشيده اينک آرام يافته و آن روح خدايي اينک در جوار رحمت رب قرار گرفته است. آن دل دردمند که عمري در غم اسلام و مردم و حقوق آنان تپيد و پرواي حق داشت، ديگر از تپش افتاده است. فقيه بزرگ شيعه و اسلام شناس بي بديل و روح رباني امت اسلام امروز در جوار پيامبر رحمت (ص) و اهل بيت مطهر(عليهم السلام ) اوست.
منتظري رفت اما خاطره مبارزات او براي تحقق جمهوري اسلامي با ماست. منتظري رفت اما حق گويي و آزادگي او چراغ راه کساني است که حلاوت سيره علوي را از درس نهج البلاغه او مي جستند و در زندگي و روش او مي يافتند. سالها زندان، شکنجه، تبعيد، شهادت و جانبازي و تحمل مصائب در دوران ستمشاهي، خيرخواهي و سخت کوشي در رشد و باليدن نهال انقلاب و جمهوري اسلامي و تلاش مسؤولانه و صادقانه همراه با رهبر فقيد انقلاب(ره) از او الگويي بي نظير براي روحانيت شيعه ارائه کرد. زندگي او همه به تعليم و تحقيق و تلاش براي عملي ساختن حقايقي که يافته بود، گذشت . مرگ او نيز بي شک جانها و دلها را بيدار، و ياد او براي هميشه خاطره معطر انسان علوي(ع) و حسيني(ع) را تداعي خواهد کرد.
اين مصيبت جانکاه را به ولي اعظم خدا و اميد جهان نور و عدالت ، به همه حق طلبان و آزادگان به همه مبارزان راه خدا در سرتاسر جهان به همه عالمان و فقيهان و به حوزه هاي علميه و خصوصا شاگردان و ارادتمندان آن فقيد سعيد تسليت مي گوييم.
قم المقدسه – سوم محرم الحرام 1431 ق
29 آذر 1388
احمد منتظري

2009-12-19T04:55:00.000-08:00

كيوان صميمي را از مجله «نامه» شناختم. مرد مهربان و عزيز؛ از آن جوانمرداني كه نسل‌شان امروز رو به انقراض است. تعظيم مي‌كنم به مقاومتش و اميدش.هفته پيش آمد مرخصي و انگاري كه تصويري هنوز منشر نشده از او. حيفم آمد دوستان دور و نزديك زيارتش نكنند! بجز آن تصوير كه بالاتر گذاشتم يك مجموعه يازده‌تايي عكس هم اينجاست كه مي‌توانيد ببينيد.

2009-12-07T05:09:00.001-08:00

به نام خدا
16 آذر؛ یادمان جنبش ضد استبدادی و ضد استعماری دانشجویان ایران
16 آذر؛ یادمان جنبش ضد استبدادی و ضد استعماری دانشجویان ایران است. در این روز خودکامگی و استعمار، با دادخواست خونین دانشجویان ایرانی، به دادگاه افکار عمومی رفت. امروز، آن سلطنت که دانشجویان و نهضت ملی ایران را ایادی خارجی و بیگانه‌پرست میخواند، به محاق تاریخ رفت، اما همچنان شعله‌ی "سه آذر اهورایی"، آن‌چنان که دکتر شریعتی گفته بود، در سپهر دانشگاه‌های ایران می‌درخشد.
اینک در شرایطی به استقبال 16 آذر میرویم که با آغاز جنبش سبز مردم ایران، زخم 18 تیر 78‌، با حمله خشونت‌بار 25 خرداد 88 به کوی دانشگاه تازه شده است؛ هر روز شمار زیادی از دانشجویان منتقد و آزادیخواه، از دانشگاه روانه‌ی زندان می‌شوند؛ دهها نفر از تحصیل محروم میشوند؛ استادان منتقد تحت فشارند؛ رشته‌های علوم انسانی زیر فشار توهم‌های توطئه‌اندیشانه قرار دارند و صدها نفر به کمیته‌های انضباطی احضار میشوند و مورد تهدید قرار می‌گیرند.
متقابلاً هر روز نقدهای تندتری در جامعه‌ی دانشجویی گسترش مییابد و از این طریق به جامعه و حوزه‌ی عمومی منتقل میشود. حاکمیت بر اساس راهبردی ناکارآمد، همچنان به سرکوب و تشدید فضای پلیسی و تصفیه‌ی دانشگاهها از مخالفان سیاسی میاندیشد. در چنین شرایطی ممکن است جنبش دانشجویی، با اتخاذ مواضع تند و رادیکال و همچنین تشدید شعارها و اقدامات خود، در صدد مقابله برآید.
بروز خشونت در مرحله‌ی کنونی، تهدیدی جدی به شمار میرود و روشنفکران، رهبران و فعالان سیاسی و گروههای مرجع باید نسبت به آثار و عواقب تندرویها هشدار دهند. بیتردید اعمال خشونت از هر طرف، میتواند به بحرانی گسترده و عمیق بینجامد و کیان ملی را تهدید نماید. هدف اصلی جنبش سبز مردم ایران و جنبش دانشجویی، تأمین حقوق اساسی، محو خشونت، بسط دمکراسی و مدارا و برقراری مناسباتی عادلانه در جامعه است، بنا بر این نمیتوان با روش‌هایی که متضمن خشونت و نامداراگری است، به امحای خشونت پرداخت.
براساس آموزه‌های دینی و اخلاقی، ما نمیتوانیم برای دست یافتن به هر هدف، هر چند مقدس و انسانی، به وسایل و ابزارهای ناموجه متوسل شویم. تاریخ گواهی میدهد که کسانی که روزی قربانی خشونت بودند، اگر برای مبارزه به روش‌های قهرآمیز و خشن متوسل شده‌اند، در گردش روزگار، روزی خود نیز، مقلد مخالفان خود گشته‌اند و با همان روش‌ها، دگراندیشان را سرکوب کردند.
امروزه شاهد رشد و ارتقای جنبش دانشجویی و تقویت شبکه‌های ارتباطات افقی و گسترش حوزه‌ی عمومی هستیم. ارتقای پیوندهای اجتماعی و همچنین گسترش همدلی و تعاون در بین گروههای دانشجویی، همچنین رویکرد جدید آنها در ایجاد حلقه‌های دوستی و هم‌اندیشی، ورود دانشجویان به عرصه‌ی خلاقیت‌های هنری در نقد دیکتاتوری و سلطه و گشودن فضاهای جدید واقعی و مجازی، ویژگیهای جنبش دانشجویی در دوران حاضر است.
تداوم جنبش اجتماعی مردم و جنبش دانشجویی مرهون خلاقیت‌ها و نوآوریهایی است که همگان را در سطح ملی و بین‌المللی متحیر ساخته است. مبارزه‌ی بدون خشونت، دشوارتر از مبارزات خشن و قهرآمیز است، اما دیر نیست زمانی که زندانیان دانشجو آزاد شوند و به مدد تلاش‌ها و مجاهدات دانشجویان روشنفکر، شاهد دمکراسی، عدالت و توسعه‌ی ملی در سایه‌ی معنویت و اخلاق باشیم. بردباری کنیم که خدای یگانه به شکیبایان نوید پیروزی داده است.
ما ضمن اظهار همدلی و همدردی با دانشجویانی که برای آزادی‌خواهی، عدالت‌جویی و حمایت از منافع ملی و سربلندی کشور، تحت فشار و ایذاء قرار گرفته‌اند، از حق مسلم آنها برای تجمع و بزرگداشت 16 آذر حمایت می‌کنیم و امیدواریم که همه‌ی دانشجویان، با شکیبایی و بردباری، دوران سختِ کنونی را بگذرانند و با پرهیز از شتاب‌زدگی و تندروی و با درک ظرفیت شرایط و با امید به یاری پروردگار، حقوق اساسی خویش را همگام با جنبش سبز ملت ایران پیجویی کنند.

شورای فعالان ملی - مذهبی
15/9/88

2009-11-26T10:02:00.001-08:00

به نام خدا

اعدام سیاسی مخالفان را متوقف كنید!

چندی است كه در مورد برخی فعالان سیاسی و مدنی در کردستان و مناطق اقلیت‌نشین، احکام اعدام صادر یا اجرا می‌شود. در آخرین مورد، احسان فتاحیان اعدام شد. او در دادگاه بدوی به ده سال زندان محکوم شده بود، اما دادگاه تجدیدنظر، بر خلاف رویه مرسوم در دادگاه‌ها، حکم او را تبدیل به اعدام ‌کرد و سرانجام علیرغم همه‌ی اعتراضات، این حکم به اجرا ‌گذاشته شد. این رویه در باره تعدادی دیگر از محکومان دادگاه‌های انقلاب، همچنان دنبال می‌شود. این مسأله، به لحاظ رعایت موازین حقوق بشر و رعایت ترتیباب قانونی، باعث نگرانی افكار عمومی داخلی و بین‌المللی شده است.

در این قبیل موارد، مسئولان پرونده مدعی «ارتباط» این افراد با برخی گروه‌های مسلح و احیانا «مشاركت» آن‌ها در فعالیت‌های مسلحانه می‌شوند. اما این ادعاها از سوی متهمان، وكلا، دوستان و خانواده‌های آنها تكذیب و انكار می‌شود. برگزاری این دادگاه‌ها به صورت غیرعلنی و بدون رعایت حقوق اساسی متهمان، این پرسش را ایجاد می‌کند که چرا جناح حاکم از اجرای ماده 168 قانون اساسی، مبنی بر رسیدگی به جرایم سیاسی به صورت علنی و با حضور هیأت منصفه خودداری می‌کند؟

اگر داعیه‌های مسئولان پرونده صحت داشته و این متهمان كه اغلب جوان و كم‌سال می‌باشند با برخی گروه‌های مسلح «ارتباط» داشته باشند؛ چگونه می‌توان فردی را صرفا به خاطر این ارتباط و بدون دست‌زدن به عملی كه مجازات قانونی اعدام داشته باشد، به اعدام محكوم كرد؟ ما بارها در پرونده جرایم عادی شاهد بوده و هستیم كه قاضی دادگاه در نزاع‌های خیابانی و... كه منجر به قتل شده است، دقت و وسواس زیادی به كار می‌برد تا بداند كدام ضربه و از سوی كدام متهم ضربه كاری بوده و منجر به مرگ مقتول شده و كدام یك چنین نبوده است تا اصل «تناسب جرم و مجازات» رعایت گردد. هم چنین در جرایم سیاسی، همچون قتل‌های زنجیره‌ای و حمله به كوی دانشگاه، شاهد بوده‌ایم که چگونه قاضی با دقت و حساسیت بین آمر و عامل و مباشر، تفکیک می‌کند. اما در فرایند رسیدگی به جرایم مخالفان سیاسی‌، این دقت‌ها كنار گذاشته ‌شده و شدیدترین احکام صادر و اجرا می‌شود.

آیا دیدار و ارتباط با گروه‌های مسلح، و حتی داشتن قصد مجرمانه، بدون آنكه هنوز جرمی صورت گرفته باشد، مجوزی برای صدور حکم اعدام است؟ آیا بین جرائم ادعا شده و مجازات صادرشده تناسبی وجود دارد؟ آیا ما در آموزه‌های دینی نداریم كه حضرت علی با مخالفان خود حتی وقتی از قصد آنها مبنی بر شورش علیه حكومت آگاه می‌شد، تا هنگامی كه دست به عمل نزده بودند، برخوردی نمی‌كرد و كلیه حقوق آنها را نیز رعایت می‌نمود؟ آیا این رهبر بزرگ دینی ما حتی در مورد قاتل خویش توصیه به رعایت تناسب جرم و مجازات نمی‌نمود؟

صدور و اجرای چنین احکامی در باره‌ی اقلیت‌های قومی و مذهبی كه ذهن و ضمیری زخم خورده از دولت مركزی دارند، علاوه بر اینکه با موازین دینی و اخلاقی و معیارهای حقوق بشر ناسازگار است، با کیان و امنیت ملی مغایرت داشته و باعث افزایش بیش از پیش فاصله مركز - پیرامون می‌شود و همبستگی ملی مردم ایران را مخدوش می‌سازد.

متأسفانه اخبار مربوط به بازداشت‌شدگان پس از انتخابات، بیانگر آن است که در راستای سیاست "النصر بارعب" (پیروزی با وحشت‌آفرینی)، احکام مشابهی برای تعداد دیگری از متهمان سیاسی صادر شده که در صورت عدم توقف، به فجایع جبران ناپذیری می‌انجامد. شنیده شده که برای متهمانی كه ماه‌ها قبل از انتخابات بازداشت شده‌اند نیز، بنا به برخی اعترافات که به سفارش بازجوها و با وعده آزادی آنها صورت گرفته، حكم اعدام صادر شده است.

حاکمیت باید حقوق‌اساسی همه‌ی متهمان، بویژه متهمان سیاسی را با رعایت اصل «تناسب جرم و مجازات» و همچنین رعایت موازین حقوق بشر و آیین دادرسی مدنی تضمین و دادگاه‌های آنها را به صورت علنی و با حضور هیأت منصفه برگزار نماید. ما ضمن تصریح بر مبانی فكری و مشی سیاسی مسالمت‌جویانه نیروهای ملی- مذهبی، بنا بر وظیفه ملی و انسانی و دینی خود، از حاکمیت می‌خواهیم صدور و اجرای احكام اعدام مخالفان سیاسی را متوقف كند.

شورای فعالان ملی- مذهبی
3 آذر 1388

2009-11-22T05:29:00.000-08:00

بنام خدا
سالمرگ خونین پروانه و داریوش یادآور بی‌فرجامی حذف و خشونت
در یکم آذر ماه 1377 برگی دیگر از خشونتهای سیاسی در تاریخ ایران ورق خورد و داستان مظلومانه غرقه در خون شدن، پروانه و داریوش فروهر دو تلاشگر دیر پای راه آزادی و استقلال و سربلندی ایران، نگارش یافت. این قتل سیاسی حلقه‌ای از زنجیره‌ای بود که در کوتاهتر از یکماه منجر به ربودن و کشته شدن چند تن از شخصیت‌های دگراندیش شد. با این جنایت‌ها روح و روان جامعه مشوش و اذهان عمومی درون و بیرون کشور به شدت تحت تأثیر قرار گرفت و به اعتراض عمومی منجر شد. بی‌گمان اگر نبود کوشش رئیس جمهور وقت و تلاش‌های آگاهی بخش مطبوعات، این زنجیره هم‌چنان افسار گسیخته به قربانی گرفتن ادامه می‌داد.
هر چند جنایت در ذات خود نفرت انگیز است اما این قتل ها از آن جهت بیشتر نفرت انگیز بود که برخی از عوامل حاکمیت مرتکب چنین جنایتی بودند و از سویی قربانیان از شهروندان عادی و بدون دفاع و بدون قشون و نفر بودند. مأموریتی که مطابق شرح وظایف قانونی و عرفی و اخلاقی می باید مدافعان حقوق شهروندی افراد جامعه باشند، مرتکب چنین جنایتی شدند.
پی آمد اعمال خشونت در دوران پس از انقلاب به وارد آمدن آسیب های جدی در گفتمان سیاسی ایران منجر شده است که شوربختانه هنوز هم خودنمایی آن را در برخورد با اعتراض‌های مسالمت آمیز خیابانی و یا در بازداشتگاه هایی همچون کهریزک و یا در کشتار دسته جمعی نظامیان به روش انتحاری و یا ترورهای خیابانی در مناطق مرزی و یا اعدام های شتابزده و خارج از قانون می بینیم. حاکم شدن منطق خشونت به جای مسالمت، گفتگو، قانون و رعایت حقوق دیگران، دور باطلی از خشم و حذف را به ارمغان می آورد که راه به هیچ بیراهه‌ای هم نمی گشاید. طراحان این خط مشی، از خشونت بعنوان ابزاری برای حذف رقیب سیاسی و به کرسی نشاندن دیدگاهها و احراز موقعیت سیاسی استفاده می کنند. غافل از اینکه تجربیات بشری همواره ثابت کرده که بازتولید خشونت، خشونت است و نتیجه چرخة خشونت چیزی جز شعله ور کردن آتش کینه ورزی و بالا رفتن ظرفیت انتقام جویی جامعه و از بین رفتن توان ملی و در آخر رهنمون کردن جامعه به قهقرای عقب ماندگی و درماندگی در پی نخواهد داشت و پشتیبانان و کارگزاران آن نیز از آتش خشونتی که خود افروخته اند، در امان نخواهند ماند.
در سالمرگ آن دو سرباز نهضت ملی ایران و رهروان راه مصدق با ارج نهادن به آرمانهای ایران دوستی و آزادیخواهی آنان هرگونه اعمال خشونت از سوی هر نیرو، خواه درون و یا بیرون از قدرت سیاسی را خلاف منافع ملی و مصالح کشور دانسته و به عاملان آن هشدار می‌دهیم از تجربیات تاریخی درس گرفته و آزموده را دوباره نیازمایند.
یکم آذر 1388

محمد آزادی، حمید آصفی، فریدون آقاسی، سامر آقایی، سعید آل آقا، احمد انصاری، ادیب برومند، لقاء اردلان، بانو فرشید افشار، منوچهر احتشامی، فرهاد امیر ابراهیمی، عباس امیر انتظام، محمود امامی، فرزانه اسکندری، محمد ابوالحسنی، عباس ابوذري، هادي احتظاظی، حمید احراري، طاهر احمدزاده، حسن احمدي، محسن احمدي، مصطفی اخلاقی، میلاد اسدی، مرتضى اشفاق، حسن افتخار اردبیلی، جلال اقتدارى، اعظم اکبرزاده، زهرا اکبرزاده، علی رضا اکبرزادگان، علی اکرمی، محمود امیر احمدى، مهدي امینی زاده، عبدالمجید الهامی، کمال الدین بازرگانى، پروین بختیار نژاد، هرمیداس باوند، مرتضی بدیعی، جهانشاه برومند، اکبربدیع زادگان، رحمت الله برهانى، بهروز برومند، ابوالفضل بازرگان، عبدالعلی بازرگان، فرشته بازرگان، محمدنوید بازرگان، مختار باطولی، محمد بذرپور، محمد برقعی، محمد بسته نگار، مهدي بسته نگار، محمد حسین بنی اسدي، عماد بهاور، محمد بهفروزی، حمید بهشتی، صفا بیطرف، محمد بهزادی، مسعود پدرام، حسن پارسا، عباس پوراظهرى، رضا پویان، حبیب الله پیمان، مجید پیمان، عبدالرضا تاجیک، عباس تاج الدینی، مصطفى تنها، ناصر تکمیل همایون، نصرالله توکلی نیشابوری، غلام عباس توسلى، محمد توسلى، محمدرضا توسلى، نصرالله جمشیدی، مجید جابرى، رضا حاجى، بهمن حافظى، طه حجازى، حمید حدیثی، اسماعیل حاج قاسمعلی حسین حریرى، حمید حسامی، آیدین حسنلو، بهزاد حق پناه، جمشید حق گو، ابوالفضل حکیمى، عبدالکریم حکیمى، مجید حکیمى، محمد رضا حمسى، محمد حیدري، جعفر خائف، جلال جلالی زاده، ابراهیم خدادادى، امیر خرم، عیسی خان حاتمی، حسین خشایار دوست، محمد حسین ختنی فر، خلیل خلیلی بو، حسین خطیبی، محمد خطیبی، ابراهیم خوش سیرت سلیمی، اسماعیل خوش محمدى، هوشنگ خیراندیش، رسول دادمهر، محمد علی دادخواه، محمد دادي زاده، محمد مهدى دانشیان، محمود دل آسایى، داود درگاهی، سعید درودی، پرویز دلیری، جمال درودی، امیرخسرو دلیرثانی، عباس دهقان نژاد، مصیب دوانى،
ابراهیم دینوي، محمد صادق ربانى، محمدصادق رسولی، تقی رحمانی، سامان رحمانی، محمدجواد رجائیان، عباس رخافی، منصور رسولی، جهانگیر رضوی، حسین راضی، علیرضا رجایى، علی رشیدی، احد رضائى، اصغر رضائى، بهمن رضا خانى، حسین رفیعى، جواد رهبری نیا، مهدى رهنما، رضا رئیس طوسى، مهدي رنجبر، رقیه زارع پور، کوروش زعیم، محمود زندیان، حیدری، محمد ابراهیم زمانی، جمال زره ساز، علی زرین، پرویز زندى نیا، علیرضا ساریخانى، عزت الله سحابى، حسین سکاکی، هاله سحابى، خسرو سیف، محمود سعیدزاده، محمد سرچمى، بیوك سعیدي، عبدالفتاح سلطانی، مرتضی سلطانیه، سید حسن سیدزاده هاشمی، احمد ساعی، خسرو سعیدی، سیدمحمد سجادی، مرتضی سمییاری، محمود بصیر شاد دل، ابراهیم شاکرى، موسی شیخ زادگان، على شاملومحمودي، حسین شاه اویسی، حسین شاه حسینى، جواد شرف الدین، حسن شهیدی، الله وردى شمبورى، احمد شهامت دار، هاشم صباغیان، احمد صدر حاج سیدجوادى، رضا صدر، مهدى صراف، فضل الله صلواتى، حمید رضا صمدي، حسن علی صارم کلالی، سیاوش صحت، محمد صاحب محمدی، مهدی صراف، سعید صاحب محمدی، جلیل ضرابی، على اشرف ضرغامى، فریدون ضرغامى، اعظم طالقانى، امیر طیرانی، طاهره طالقانى، نرگس طالقانى، اکبر طاهرى، رئوف طاهرى، محمد طاهرى، مهدی عربشاهی، روئین عطوفت، محمدباقر علوى، باقر علایی، علی علوی، رضا علیجانی، سید جعفر عباس زادگان، هما عابدی، جمشید عزیزي، محمود عمرانى، حسین عزت زاده ، على اصغر غروى، علیرضا غروى، ماجد غروى، محمد حسین غفارزاده، سعید غفارزاده، مسیح غروي، على غفرانى، فریده غیرت، باقر فتحعلی بیگی، ارسلان فلاح حجت انصاري، مقصود فراستخواه، ناصر فربد، محسن فرشاد، اصغر فنی پور، ابوالقاسم فروزان، پویان فخرآیی، غفار فرزدى، حسن فرح آبادي، اسماعیل فاضل پور، فاطمه فرهنگ خواه، حسن فرید اعلم، فرزاد قاسمی، عباس قائم الصباحی، خسرو قشقایى، ماهرو قشقایى، مهدي قلی زاده اقدم، عبدالحسین قمی زاده، حسن قدیانی، باقر قدیری اصلی، عبدالمجید قندى زاده، نظام الدین قهارى، مصطفى قهرمانى، حجت الله قیاسى، رحمان کارگشا، اسداله کارشناس، امیر حسین کاظمی، مرتضى کاظمیان، منوچهر کیهانی، هادي کحال زاده، خسرو کردپور، مسعود کردپور، على کرمى، فریدون کشکولی، ناصر کمیلیان، بهناز کیانی، پروین کهزادى، فاطمه گوارایی، محمود گرگین، علی اصغر گل سرخی، بیژن گل افرا، مسعود لدنی، فرهاد لقایی، احسان مالکی پور، محمد تقى متقى، حسین مجاهد، مرضیه مرتاضی لنگرودی، محسن محققى، نرگس محمدي، نوشین محمدي، سیمین مخبر، فرزین مخبر، اسد موسوی، فضل الله مشایخ، رشید مظفری سردشتی، مصطفی ملافر، سیاوش مقدم، محمد محمدى اردهالى، سید على محمودى، پریچهر مبشری، صادق مسرت، منوچهر ملک قاسمی، هرمز ممیزی، ابراهیم منتظری، فرید مرجایی، سید حسین موسویان، مهدی موید زاده، حسین مدنی، سعید مدنى، ماشاءالله مدیحى، مصطفى مسکین، رضا مسموعى، عباس مصلحى، مهدي معتمدي مهر، محمد جواد مظفر، احمد معصومی، علی اکبر موینی فر، حمید منزه، یاسر معصومی، مرتضى مقدم، کاظم ملکی، مهدی ممکن، خسرو منصوریان، کیوان مهرگان، محمد جواد مظفر، مرتضی مقدم،ضیاء مصباح، خدایار محبی، قدرت منصوری، سیدرضا موسوى سعادت لو، على مومنى، محمودمومنى،امیر میرخانى، سید محمد وحید میرزاده، مهدي ناطقی، حسن نراقى، رضا نخشب، علی اکبر نقی پور، امین نظری، ابوالفضل نیماوری، بهرام نمازی، محمد حسین نائینیان، خسرو نجارزاده، محمود نکوروح، امیر نکوفر، محمد تقى نکوفر، مهدی نوربخش، فخرالسادات نوربخش، منوچهر نوربخش،غلامرضا نیک صفت، جعفر نقمی، رسول وریایى، محمد وفایی، حمید وارسته، مراد همتی،هادى هادى زاده یزدى، احمد هادوی، فریدهاشمی، ناصر هاشمی، بهاره هدایت، علیرضا هندى،احسان هوشمند، پرویز همایونی، علی فرید یحیایی، رحیم یاورى، ابراهیم یزدى، حسن یوسفیان آرایی، لطف الله یوسف قهاری، میر محمود یگانلی.

2009-11-11T06:35:00.000-08:00

به نام خدا
جنبش سبز را به رسمیت بشناسید

حضور فعالان جنبش سبز در روز قدس و سیزده آبان ، یک بار دیگر نشان داد جنبش سبز قابل حذف و سرکوب نیست و تأکید نمود که طی ماه های اخير مردم ايران دوران جديدی را در سير تاریخی تلاش برای کسب آزادی و برخورداری از حاکمیت ملی رقم زده اند‌. اگرچه اين فصل نو در استمرار و پيوند با کوشش های گذشته می باشد‌، اما در عين حال آثار و پيامد های جنبش سبز کنونی آنچنان گسترده و وسيع است که هيچ نيروی سياسی در داخل و خارج کشور نمی تواند نسبت به آن بی تفاوت باشد‌. برآمدن این جنبش بسياری از صف بندی نيروهای سياسی را دگرگون ، و دستاورد های قابل توجهی را در برابر همه نيروها قرار داده است‌. مجموعه این کنش‌ها‌، نهايتاً سپهر و چشم انداز جديدی را پيش روی هر کنشگر سیاسی گشوده است. بر اين اساس یادآوری نکاتی ضروری به نظر می رسد‌:
1- جنبش سبز ايران عليرغم موانع بی شمار و شرايط پليسی- امنيتی موجود ، واجد ارزش ها و هویتی است که بقای آن را تضمين می کند . باور به عدم خشونت ، اصرار بر مدارا ، تاکيد بر دمکراسی و آزادی ، پيوند با مدنيت ، اخلاق مداری ، ابعاد مهمی از هويت جنبش سبز مردم ايران را تشکيل می دهند که وجوه تمايز برجسته و روشنی با هويت برخی نيروهای حاضر در ساختار قدرت با نظام ارزشی مبتنی بر خشونت ، استبداد و خودکامگی دارد .
2- اين جنبش مثل بسياری از جنبش های نوين دوران ما‌، اگرچه حامل هويت و ارزشهای روشن و گران سنگی است ، اما در عين حال در درون خود واجد تکثر و تنوع تحسين بر انگيزی است . آموزه های جنبش که اغلب در خلال بيانيه های مهندس مير حسين موسوی و مواضع و ديدگاه های آقایان مهدی کروبی و سید محمد خاتمی منعکس شده ، همگی با تاکيد و تصريح بر پذيرش تکثر درونی جنبش سبز ، همه نيروهای علاقمند به ايرانی آباد ، آزاد و توسعه يافته را دعوت به همراهی می کند . بنابراين جنبش سبز ، نهضتی دمکراتيک و مرکب از همه نيروهاي مدافع آزادی ، عدالت و منافع ملی با مشی اصلاح طلبانه است . از این رو جريان ملی مذهبی نيز با موج سبزی که در سراسر ايران در حال گسترش است ، همراهی و حمایت کرده و به ايفای نقش و وظايف خود در این راستا می پردازد .
3- اگر چه جنبش سبز مردم ايران در آغاز راه قرار داشته و عمر آن از چند ماه فراتر نمی رود ، اما تبار اين حرکت را بايد درتلاش های تاريخی یک صد ساله مردم ايران‌، برای دستیابی به دمکراسی و حق حاکمیت ملی جستجو کرد . جنبش اصلاحی نیز که به پيروزی آقای محمد خاتمی در انتخابات رياست جمهوری سال 1376 منجر شد ، اگرچه اجازه نيافت تا به مطالبات عمومی جنبش پاسخ دهد‌، اما آثاری ماندگار بر ذهن و روح ايرانيان برای ورود به عرصه های جديد دستیابی به آزادی و دمکراسی بر جای گذاشت‌.
- جنبش سبز مردم ايران مثل بسياری از جنبش های نوين در عصر ما قدرت و ظرفيت آن را دارد تا با پيوند و ارتباط شبکه های گسترده ای از افراد علاقمند ، انجمن ها و احزاب تحول خواه و جنبش های با مطالبات خاص ، به تقويت جامعه مدنی و افزايش قدرت در عرصه عمومی‌، راه را برای حل بسياری از گره های تاريخی ایران هموار کند و چشم اندازی از رسيدن جامعه به تعادل پایدار در ساختار سياسی و عرصه عمومی را پيش روی ما بگشايد.
5- سال هاست بسياری از نو انديشان دينی ضرورت استقلال نهاد دين از ساختارهای سياسی و نهاد قدرت را امری حياتی برای اعتبار دین در جامعه دانسته و بر آثار ناميمون پيوند قدرت و دين تاکيد کرده اند. جنبش سبز آزمونی شد تا نشان دهد چگونه استقلال نهاد دين می تواند بر ارج و قرب و اعتبار مراجع و روحانيون مستقل ، نزد مردم بيفزايد . نقش بی بديل حضرات آيت الله العظمی حسينعلی منتظری و آيت الله یوسف صانعی و ... در حمايت از خواست ها و مطالبات جنبش سبز بی شک سرمايه عظيمی خواهد بود که مردم ایران را در مسير مبارزه برای نيل به جامعه ای آزاد و دمکراتيک‌، ياری و پشتيبانی خواهد کرد.
6- ما عليرغم موفقيت های قابل توجه جنبش سبز طی ماههای اخير نمی توانيم نگرانی خود را نسبت به مخاطراتی که پيش روی جنبش قرار دارد پنهان کنيم . يکی از مهمترين تهديد های جنبش نه از جانب اقتدار گرايان که بيشتر از سوی برخی از دوستان جنبش است که بر نگرانی ها و دغدغه ها می افزايد . با توجه به اعمال خشونت از سوی اقتدارگرایان ، جنبش سبز ايران بالقوه استعداد آن را دارد تا در دام چپ روی افتد و دامنه مطالبات و انتظارات را بیرون از ظرفیت های واقعی ، افزايش دهد يا بخواهد ره صد ساله را يک شبه طی کند . در چنین وضعی ، نه تنها امکان دريافت پاسخ مناسب را نداشته ، بلکه امکان بسيج ، وحدت و نیرو گرفتن اقتدارگرایان را فراهم می کند . از اين رو مايليم نگرانی خود را نسبت به اظهارات برخی فعالان سياسی و اجتماعی در داخل و خصوصاً خارج کشور که از مطالبات مشترک این جنبش که در بیانیه شماره هشت آقای موسوی آمده است ، فراتر می روند ، اعلام داشته و آنها را به اتخاذ مواضع مسئولانه تر دعوت کنيم . از سویی ما ،کمبود یک رسانه نزدیک به رهبران جنبش را احساس کرده و هم چنین بر نیاز و ضرورت رهبری نسبی شبکه های فعال غیر متمرکز ، از سوی رهبران جنبش تاکید می نماییم.
7- طی سال های اخير فعالان جنبش های دانشجويي ، کارگری ، حقوق بشر ، معلمان ، زنان ، اقوام و ... نقش موثر و فعالی در جامعه ايران داشته اند . بی شک جنبش سبز نيز از دستاوردها و سرمايه های اين جنبش ها بهره مند شده است . جنبش سبز اینک "عام ترین " مطالبات مشترک همه جنبش های " خاص " را نمایندگی می کند . اما این به معنای انحلال هیچ کدام از جنبش های خاص نیست . تداوم این جنبش ها مکمل جنبش سبز بوده و در وضعیت کنونی که شاهد نوعی توازن متقابل بین نیروی حذف ناپذیر جنبش سبز و قدرت سرکوبگر متکی به در آمد نفت هستیم ، می تواند هم مطالبات خاص اقشاری از جامعه را پی گیری کرده و هم یاری رسان و مکمل جنبش سبز باشد.
8- ما هم چنین معتقدیم گسترش جغرافیایی و طبقاتی جنبش سبز می تواند به تدریج توازن قوا را به نفع این جنبش و اهداف حق طلبانه ، دمکراتیک و عدالت طلبانه آن که بیانگر تداوم جنبش های یکصد ساله اخیر ایران است ، تغییر دهد.
9- ما از موضع دفاع از منافع ملی به جریانات افراطی خشونت گرای حاکمیت هشدار می دهیم که از سیاست سرکوب و پیگیری بیهوده خط مشی خیالی حذف جنبش سبز دست بردارند و این جنبش را به عنوان پژواک صدا و ندای بخش مهمی از مردم و نخبگان جامعه ایرانی به رسمیت بشناسند و بجای سرکوب و متهم کردن آن به اتهامات واهی ، وارد گفتگو و پاسخ دهی به مطالبات حق طلبانه و مسالمت آمیز آن شوند . این امر به نفع همگان و پاسدار منافع ملی ایرانیان خواهد بود.

شورای فعالان ملی - مذهبی
1388/8/18

2009-10-23T23:54:00.001-07:00

به نام خدا

بيانيه شوراي فعالان ملي- مذهبي براي آزادي زندانيان سياسي

اينك، پس از برپايي دادگاه‌هاي نمايشي، بايد بيش از پيش روشن شده باشد كه با اين اعمال نمي‌توان جنبش سبز مردم ايران را که در اعتراض به انتخابات رياست‌جمهوري دهم آغاز شده، خاموش کرد و ناراضيان را اعم از نهادها و فعالان سياسي و مدني، دانشجويان، معلمان، روشنفکران و مردم آزاده‌ي ايران را خانه‌نشين و روند «ريزش و فرسايش» کنوني را با روش‌هاي سرکوگرانه متوقف ساخت.
در روند بازداشت‌هاي غيرقانوني پس از انتخابات، برخي روشنفکران، و شخصيت‌هاي سياسي و آزاديخواه به جرم عقيده و انتقاد به وضع موجود زنداني شدند و ماههاست که در سلول‌هاي انفرادي تحت فشارهاي گوناگون قرار دارند از جمله روشنفکران آزاديخواه آقايان دکتر محمد ملکي، مهندس کيوان صميمي و دکتر احمد زيدآبادي، با نقض صريح حقوق اساسي و مدني، بازداشت شدند و با گذشت ماهها، همچنان در بازداشت غيرقانوني به سر مي‌برند.
ما ضمن محکوم کردن تداوم بازداشت فعالان سياسي- مدني و معترضان به انتخابات، خواهان آزادي همه‌ي زندانيان سياسي- عقيدتي و رسيدگي به اعمال غيرقانوني آمران و مباشران تخلفات رخ داده در بازداشتگاه كهريزك و 2الف هستيم.
اکنون که بازجويي زندانيان حتي با سناريوهاي طراحي شده، به پايان رسيده، تحت فشار نگه داشتن زندانياني که کل روند دادرسي‌شان خلاف مفاد قانون اساسي، آيين‌دادرسي و اعلاميه جهاني حقوق بشر بوده، فاقد توجيه حقوقي و قانوني مي‌باشد.
ما به حاکمان توصيه مي‌کنيم که از تاريخ درس بگيرند و ريشه‌ي اعتراضات کنوني را نه با توهم توطئه، بلکه در رفتارهاي سياسي- امنيتي پيشين خود، پي‌جويي کنند و دست از رفتاري سلطه‌جويانه‌ي خود بردارند و بدانند که بازداشت‌هاي غيرقانوني کنوني نه تنها به نفع آنها نخواهد بود، بلکه بازتاب‌هاي جديدي را به دنبال خواهد آورد. «روزگار بين مردمان دست به دست مي‌شود» و خدا و مردم در باره‌ي چنين رفتارهايي داوري خواهند کرد.
شوراي فعالان ملي- مذهبي
29/7/88

2009-10-20T05:34:00.000-07:00

براي فاطمه ستوده
ما شكست نمي‌خوريم
چند نوشته از خواهرم فاطمه خانم خواندم در فراق معشوقش و همراهش علي عزيز. نوشته‌هايي درخشان! نوشته‌هايي درخشان! چه لذتي است در خواندن اين نوشته‌ها. ما شكست نمي‌خوريم. دوست‌داشتن ما را روئين‌تن كرده است. يادتان هست اين گفته‌ها؟ اندوهي كه از خواندن اين سطرهاي طلايي بر جانم مي‌ريزد گرچه تحمل‌كردني نيست اما زيبايي ستايش برانگيز آن رنج را كاهش مي‌دهد.
« زمین خیس خیس بود. علی دستش را گذاشت روی شانه‌ام. مرا کشید نزدیک، که چرا دوری، بیا نزدیک‌تر. با لبخندی بر لب. یکی از برادران گفت: «نکن.» دیگری بهش گفت که این کار که مشکلی ندارد. راحت باشید. راحت بودیم.نشستیم توی ماشین. علی بوی عطری را می‌داد که قبل از حرکت زده بود به خودش. خونسرد و با همان لبخند. کنار هم نشستیم. دست هم را گرفتیم. گفتند توی راه با هم حرف نزنید. حرف را می‌خواستیم چه کار؟! گرمای دستش خودِ آرامش بود اصلا.»
و بعد « دیدمت امروز. همانی بودی که خیالت کرده بودم. همان تجسم رویای من. همان پیراهن و شلوار آبی‌رنگ. همان ریش انبوه. از پشت همان شیشه‌ی سمج و مزاحم دیدمت. دستم را چسباندم به شیشه، خواستم ذره‌ذره نفس بکشم تو را، با شیارهای کف دستم سلول‌سلول ببوسمت، اصلا جرعه‌جرعه بنوشمت. خندیدی. »
خواهرم؛
ما شكست نمي‌خوريم. و همين آن كيميايي است كه ستمگر را دسترسي به آن نيست. و چه مي‌فهمد كه چه مي‌گذرد در دل ما. او مي‌ترسد و خشمگين است و ما دوست‌مي‌داريم و آزاديم. ترس؟ ما شكست نمي‌خوريم. دوست‌داشتن ما را روئين‌تن كرده است.

2009-10-03T00:35:00.000-07:00

نگران حافظه‌ات باش
هر روز به خودم مي‌گويم: نگران حافظه‌ات باش. تاريخ ما به «فراموش كردن»، گذشته است و هر نسلي تنها با ماجراي خود زندگي مي‌كند. هر روز چند دقيقه‌اي مي‌نشينم و اين فيلمها و فريادها و سكوت‌ها را مي‌بينم و بعد ناله‌هاي مادران و پدران را مي‌شنوم. جهان را در موج مي‌بينم و نفس تنگ مي‌شود و بغض مي‌شكند. مي‌ترسم كه زمان آرام كند دلم را و هر روز آبياري مي‌كنم اين خشم و رنج را و آتشي تازه مي‌زنم بر آن. گاه با شنيدن آوازها و آهنگ‌ها، گاه به ديدن تصويرها و شكل‌ها و بيشتر با شنيدن فريادها و ناله‌ها و ... خنده‌اي نيست ديگر. اما زندگي هست هنوز و تنها كاري كه مي‌توان كرد اينكه فراموش نكني. فراموشي اگر نه خيانت، حداقل حماقتي است كه زمينه‌ي تكرار فاجعه را فراهم خواهد آورد. و اينكه مي‌بيني هر چند ده سال يكبار در برابر فاجعه‌اي نو قرار مي‌گيريم از فراموشي گذشته است. اينبار فراموش نكن و اگر مي‌تواني همه‌ي گذشته را نيز به خاطر آور.

2009-09-30T01:22:00.000-07:00

« مراجع و عالمان ديني در پيشگاه خدا و مردم مسئولند»
ملت شريف ايران،
همگان به ياد دارند که مراجع و عالمان ديني متعهد در سال‌هاي پيش از انقلاب همواره مرجع و پناهگاه مردم در برابر دولت‌ها و عملکرد نادرست دولتمردان بودند و به لحاظ مالي به حکومت وابستگي نداشتند. اما در سالهاي پس از انقلاب، جمعي از آنان خواسته يا ناخواسته، منصب حکومتي يافته و يا به حکومت وابسته شده‌اند. بدين ترتيب، افزون بر اين که تمامي کارهاي دولت به نام همه روحانيون تمام شده و مي‌شود، دولتمردان و حاکمان از اين اهرم براي فشارآوردن به روحانيان در راستاي پيشبرد مقاصدشان، بهره مي‌گيرند.
امروزه اما، وقايع و فجايعي در حق آحاد ملت رخ داده است که در صورت سکوت بزرگان ديني، اين رخدادهاي تکان دهنده نه تنها در پيشگاه مردم، بلکه در پيشگاه حق نيز به نام آنان نوشته مي‌شود و همچنين باعث بدنامي دين مبين اسلام ـ که اين اعمال با استناد و اتکاء به آن يا شبيه سازي‌هاي نادرست و ناچسب به بخش‌هايي از تاريخ صدر اسلام صورت مي‌گيرد ـ خواهد شد و همچنين حق آزادي بيان و استقلال آنان را که از ويژگيهاي روحانيت شيعه است از آنان سلب خواهد کرد.
برهمين اساس بوده است که آيت‌الله العظمي منتظري، به خاطر احساس وظيفه ديني و ملي، در پيام اخيرشان به مراجع تقليد، عالمان دين و حوزه‌هاي علميه، ضمن بدعت خواندن رفتارهاي حاکمان پس از انتخابات دوره دهم رياست جمهوري و ابراز تأسف از ستم‌هايي که بر شهروندان به نام دين مي‌رود، از آنان خواسته‌اند که در برابر ظلم‌ها، بدعت‌ها و کارهاي خلافي که به نام دين صورت مي‌گيرد، سکوت نکنند و در راستاي فريضه بسيار مهم امر به معروف و نهي از منکر براي جلوگيري از انحرافات و اصلاح امور جامعه، که مورد انتظار مردم است، اقدامات شايسته و فوري انجام دهند.
ما امضاء کنندگان اين بيانيه، ضمن حمايت از اقدامات مسئولانه و شجاعانه آيت‌الله منتظري و آيت‌الله صانعي، در شرايط خطير کنوني، از ساير مراجع عظام و علماي دين انتظار داريم آنان نيز به اين فريضه ديني مجدانه عمل کنند، با اين اميد که به خواست خداوند مؤثر افتد و نام نيکي از آنان در دفتر الهي و خاطره ملت ايران ثبت شود.
شش مهرماه 1388

حميد آصفي، محمد آزادى، سامر آقايي، احمد آدينه‌وند، محمد ابرهيم زاده، عباس ابوذري، هادي احتظاظي، حميد احراري، طاهر احمدزاده، حسن احمدي، محسن احمدي، امين احمديان، عبدالمجيد الهامي، مصطفي اخلاقي،‌ ميلاد اسدي، حسن اسدي زيدآبادي، بهرام اسماعيل بيگي، رشيد اسماعيلي، سيد کوزاد اسماعيلي، مرتضى اشفاق، حسن افتخاراردبيلي، جلال اقتدارى، امير اقتنايي، اعظم اکبرزاده، زهرا اکبرزاده، علي‌رضا اکبرزادگان، علي اکرمي، پروين امامي، محمود امير احمدى، مهدي اميني‌زاده، حجت انصاري، حسين انصاري‌راد،علي انجم روز،حامد ايرانشاهي، کمال‌الدين بازرگانى، پروين بختيارنژاد، اکبر بديع‌زادگان، رحمت‌الله برهانى، ابوالفضل بازرگان، عبدالعلي بازرگان، فرشته بازرگان، محمدنويد بازرگان، مختار باطولي، ايرج باقرزاده، ناصر بهبهاني، پوريا براتيان، محمد بذرپور، محمد بسته‌نگار، مهدي بسته‌نگار، محمدحسين بني‌اسدي، عماد بهاور، حميد بهشتي، بهزادى، محمد بهفروزى، مهرداد بزرگ، نجات بهرامي، آرش بهمني، صفا بيطرف، مسعود پدرام، محمد پوررضايي، عباس پوراظهرى، رضا پويان، حبيب‌الله پيمان، مجيد پيمان، عبدالرضا تاجيک، عباس تاج‌الديني، مصطفى تنها، غلامعباس توسلى، محمد توسلى، محمدرضا توسلى، مجيد تولائى، مجيد جابرى، علي جمالي، رضا حاجى، بهمن حافظى، طه حجازى، جلال‌الدين حجتي، حميد حديثي، علي حديثي، حسين حريرى، آيدين حسنلو، مهدي حسين‌نژاد، بهزاد حق‌پناه، جمشيد حقگو، ابوالفضل حکيمى، عبدالکريم حکيمى، مجيد حکيمى، محمدرضا حمسى، محمد حيدري، فخرالدين حيدريان، مقدم حيدري زاده، جعفر خائف، رضا خجسته رحيمي، ابراهيم خدادادى، امير خرم، مصطفي خسروي، حسين خطيبي، محمد خطيبي، ابراهيم خوش سيرت سليمي، اسماعيل خوش محمدى، هوشنگ خيرانديش، محمدعلى دادخواه، رسول دادمهر، محمد داديزاده، محمد مهدى دانشيان، محمود دل آسايى، عباس دهقان نژاد، مصيب دوانى، ابراهيم دينوي، امير خسرو دليرناني، محمد صادق ربانى، تقي رحماني، محمدجواد رجائيان، عليرضا رجايى، محمد صادق رسولي، احد رضائى، اصغر رضائى، بهمن رضاخانى، سعيد رضوي فقيه، حسين رفيعى، مهدى رهنما، فرزانه روستائي، محمد جواد روح، رضا رئيس طوسى، جمال زره ساز، علي زرين، محمدابراهيم زمانى، پرويز زندى نيا، عليرضا ساريخانى، نسرين ستوده، عزت الله سحابى، فريدون سحابى، هاله سحابى، محمد سرچمى، محمود سعيدزاده، بيوک سعيدي، عبدالفتاح سلطاني، مرتضي سلطانيه، علي سياسي راد، محمدعلي سيدنژاد، سيد محمد علي سيف‌زاده، سلمان سيما، مرتضي سيمياري، محمود بصير شاددل، ابراهيم شاکرى، على شاملومحمودي، حسين شاه حسينى، الله وردى شمبورى، احمد شهامت دار، صابرشيخلو، آمنه شيرافکن، عطاء اله شيرازي، هدي صابر، محمد صاحب محمدي، محمد صادقي، هاشم صباغيان، احمد صدر حاج سيدجوادى، رضا صدر، سميرا صدري، مهدى صراف، فضل الله صلواتى، حميدرضا صمدي، مظفر صفري، سعيد صاحب محمدي، جليل ضرابي، على اشرف ضرغامى، فريدون ضرغامى، اعظم طالقانى، حسام طالقانى، طاهره طالقانى، نرگس طالقانى، اکبر طاهرى، رئوف طاهرى، محمد طاهرى،امير طيراني، مهدي عربشاهي، روئين عطوفت، باقر علائي، علي علوي، محمدباقر علوى، محمدحسن عليپور، رضا عليجاني، على عليزاده نائينى، محمد جعفر عمادى، محمود عمرانى، سيد جعفر عباس زادگان ، هما عابدي، شيرين عبادي، محمد حسين غفارزاده، على اصغر غروى، عليرضا غروى، ماجد غروى، مسيح غروى، سعيد غفارزاده، على غفرانى، فريده غيرت، مصطفي فاضلي، رضا فاني ، باقر فتحعلي بيگي، ارسلان فلاح، مقصود فراستخواه، مهدي فخر پويان فخرآيي، غفار فرزدى، حسن فرح آبادي، فاطمه فرهنگ خواه، حسن فريد اعلم، فرزاد قاسمي، سعيد قاسمي ‌نژاد، عباس قائم الصباحي، محمد قائم مقامي، خسرو قشقايى، ماهرو قشقايى،مهدي قلي‌زاده اقدم، عبدالمجيد قندى زاده، نظام الدين قهارى، مصطفى قهرمانى، حجت الله قياسى، رحمان کارگشا، اسداله کارشناس، امير حسين کاظمي، مرتضى کاظميان، هادي کحال‌زاده، محسن کديور، خسرو کردپور،مسعود کردپور، کاوه قاسمي کرمانشاهي، على کرمى، فريدون کشکولي، پروين کهزادى، بهناز کياني، بيژن گل افرا، فاطمه گوارايي، مسعود لدنى، حسين لقمانيان، احسان مالکي پور، محمد تقى متقى، حسين مجاهد، محسن محققى، نرگس محمدي، نوشين محمدي، محمد محمدى اردهالى، سيد على محمودى، حسين مدني، سعيد مدنى، ماشاءالله مديحى، فريد مرجائي، احمد مدادي، مصطفى مسکين، رضا مسموعى، ليلا مصطفوى، عباس مصلحى، محمد جواد مظفر، مهدي معتمدي مهر، احمد معصومي، ضياء مصباح، ياسر معصومي، بدرالسادات مفيدى، مرتضى مقدم، علي مقيمي، کاظم ملکي، علي مليحي، مهدي ممکن، قدرت منصوري، حسام منصوري، خسرو منصوريان، کيوان مهرگان، کامران مولايي، عليرضا موسوي، سيدرضا موسوى سعادتلو، علي اکبر موسوي خوئيني، اتابک موسوي نسب، على مومنى، محمود مومنى، بيژن موميوند، امير ميرخانى،علي مينايي، احمد ميرزايي، وحيد ميرزاده، مرضيه مرتاضي لنگروي، حسن نراقى، مجتبي نجفي، جعفر نقمي، محمود نکوروح، امير نکوفر، محمد تقى نکوفر، مهدي نور بخش، فخرالسادات نوربخش، منوچهر نوربخش، حسين نوري زاده، سعيد نعيمي، امين نظري، احمد هادوي، هادى هادى زاده يزدى، محمد هاشمي، ناصر هاشمي، فريد هاشمي، بهاره هدايت، خليل هراتي، مراد همتي، عليرضا هندى، احسان هوشمند، رسول ورپايى، صديقه وسمقي، رحيم ياورى، على فريد يحيايى، ابراهيم يزدى، حسن يوسفى اشکوري، حسن يوسفيان آراني، مير محمود يگانلي .

2009-09-05T15:36:00.000-07:00

روزنامه‌نگاران زندانی را آزاد کنید

جناب آقای عباس جعفری دولت آبادی
دادستان محترم تهران
با سلام و احترام
رسانه‌ها و قوه قضاییه وظیفه‌ای مشترك در دیده‌بانی و حراست از حقوق شهروندان به عهده دارند و بر مبنای این مشتركات نیازمند تعامل با یكدیگر هستند. از این رو انتصاب جنابعالی به عنوان دادستان تهران فرصتی برای ما روزنامه‌نگاران و فعالان مطبوعاتی فراهم آورده كه دغدغه‌ها و خواسته‌های خود را مطرح كنیم.
متاسفانه در سال‌های اخیر رویه حاكم بر دادستانی تهران توام با بی‌اعتمادی و عدم تعامل با اصحاب رسانه و مطبوعات بوده‌است. به گونه‌ای كه شاهد احكام متعدد توقیف جراید بودیم تا جایی كه بسیاری ار نشریات با استناد به قانون اقدامات تامینی مصوب 1339 و مختص مجرمین خطرناك، تعطیل شدند و ده‌ها نفر از روزنامه‌نگاران نیز كه صرفا به انجام وظیفه حرفه‌ای خود می‌پرداختند به بهانه های مختلف بازداشت شدند.
این تجربه تلخ ما را بر آن داشته كه در ابتدای قبول مسوولیت جنابعالی بار دیگر بر انتظارات و مطالبات خود از دستگاه قضایی تاكید ورزیم.
انتظار می‌رود در دوران تصدی جنابعالی، رویه جاری دادستانی تهران در ارتباط با رسانه‌ها به شكلی اساسی تغییر كند و نگاهی كه رسانه‌ها را عامل تهدید می داند جای خود را به نگاه فرصت‌ساز به رسانه‌ها و توام با پذیرش اطلاع رسانی آزاد دهد.
در فضای كنونی كشور، بازداشت تعداد كثیری از روزنامه‌نگاران فاقد هرگونه توجیه و مبنای قانونی است، بنابراین آزادی بی قید و شرط تمامی روزنامه‌نگاران در بند، اصلی‌ترین اولویت امضا كنندگان این نامه است.
انجمن صنفی روزنامه‌نگاران به عنوان تنها مرجع صنفی اهالی مطبوعات در ایران مدتی پیش و در آستانه برگزاری مجمع عمومی با پلمپ غیرقانونی و غیرمستند دادستانی تهران از ادامه فعالیت بازمانده است، از این رو فك پلمپ و رفع محدودیت‌ها بر سر فعالیت این نهاد صنفی دیگر خواسته اصلی ما به شمار می رود.
رویه غیرمسوولانه توقیف رسانه‌ها از طریق دادستانی تهران سالهاست كه گریبان‌گیر اصحاب جراید است و هراس دائمی از توقیف، امنیت روانی و شغلی روزنامه نگاران را شدیداً به خطر انداخته است كه در آخرین نمونه‌های آن شاهد توقیف روزنامه‌هایی چون یاس نو، صدای عدالت و اعتماد ملی بوده‌ایم. انتظار ما از دادستان جدید تهران این است كه با رفع توقیف از این رسانه‌ها، گامی در راه اعتماد سازی بردارد. هر چند كه خواست اساسی ما رفع توقیف از تمام رسانه‌هایی است كه در سالهای گذشته به دلیل نگاه سلبی بخشی از قوه قضاییه، از انتشار بازمانده‌اند.

امضا کنندگان :
آباء، شیوا - آذر، شكوفه - آذرپیك، صبا - آرام فر، نینا - آرامیان، راشل - آرش، بابایی - آزاد، سحر - آصف نخعی، فروزان - آصفی، سهیل - آقایانی، زهره - آقایی، ساسان - آقایی، سامناک - آموزگار، مریم - ابدی‌دوست، مهربانو - ابراهیم بای سلامی، ایمان - ابراهیم زاده، حمید رضا - ابراهیم زاده، فرزانه - ابراهیمی،زهرا - احمدی، محسن - احمدی، نعمت - اردلان، پروین - اسدی زیدآبادی، حسن - اسدی، مهدی - اسدی، هوشنگ - اسلامیه، سعیده - اشراقی، علیرضا - اعیار، سعید - افتخاری راد، امیرهوشنگ - افروزمنش، مهدی - اکبریانی، محمدهاشم - اكبری، مریم - امامی، پروین - امجد، نرگس - امرایی، اسدالله - امرایی، امیلی - امیرشاهی، افشین - امیرشاهی، فرنوش - امیری، نوشابه - امینی، آسیه - انصاری راد، رضا - ایرانمهر، امید - ایزدخواه، محسن - ایكدر، سولماز - بابایی، سما - باروتی، هاشم - باستانی، حسین - باقی، عماد - باقی، مریم - بختیار نژاد، پروین - بداشتی، ساناز اله - بكتاش، صدرا - بنی یعقوب، ترانه - بنی یعقوب، ژیلا - بورغنی، احمد - بورقانی، سهام - بورقانی، سهام الدین - بهاری، امیر - بهاور،عماد - بهداد، علیرضا - بهرام، رفیعی - بهرامی، بهشاد - بهزادی، بهروز - بهشتی شیرازی،سید علیرضا - بهکام، سپیده - بهكام، نگین - بهنود، مسعود - بیطرف، منصور - بیگدلی، زهرا - پاك نهاد، ایمان - پانید، فاضلیان - پوراستاد،وحید - پوررضایی، محمود - پورنجاتی، احمد - پیرنگار، رضا - تاجیک، عبدالرضا - تاجیك، مهدی - تالانی، زهرا - ترسایی، زهره - ترك تاز، آرزو - توحیدی،مرجان - توکلی، دلبر - توکلی،منوچهر - توكل، فائزه - توكلی، دلبر - تهرانی، رضا - تهرانی، فرنوش - ثمینا،رستگاری - جعفری، حمید - جعفری، محمد - جعفری، مسعود - جعفری، نوشین - جعفری،مریم - جمشیدی، ایرج - جنوبی، پیمان - جوالچی، رضا - جودكی، نرگس - جهان آرا، عادل - حسن علیپور، محمد - حسن نیا، آرش - حسنعلی زاده، فرناز - حسنی، فائزه - حسنی، مهدی - حسین خواه، مریم - حسین قره، - حسینی، ملیحه - حقی،زینب - حكمت، علی - حكمت، مهسا - حمید، سلیمانی - حیدری، حسن - حیدری، لیلا - حیدری، مسعود - حیدری،محمد - حیدری،مریم - خاتمی فر، عبدالله - خاكدامن،شیما - خاكسار، لیلا - خالقی، رویا - خامسیان،علیرضا - خردپیر، علی - خرسند، لیلی - خرسند، مریم - خسروی، الهه - خلیلی، حسین - خوارزمی، مهراوه - خورشیدفر، امیرحسین - خوشچهره،جلال - خیرآبی، ناهید - خیرخواه، مسعود - دباغ، سروش - دژم تباه،عذرا - دلیری، جواد - دوراندیش، هومان - دهقان، سعید - دهقان،علی - دیانتی زاده، محمد علی - ذاكری نیا، امیر - راهبر، آرش - رجایی، علیرضا - رجب پور، عظیم - رحم دل، سودابه - رحمتی، شبنم - رحیمی نژاد، علیرضا - رحیمی، طاهره - رخشا،رسول - رستمی، اردشیر - رستمی، نیلوفر - رسول پور، سامان - رسولی، مرضیه - رضایی، مریم - رفیع زاده، شهرام - رفیعی طالقانی، مسعود - رمضانی یگانه، بنفشه - رنجی پو،علی - روح،محمد جواد - رهبر، محمد - زادمهر،علی - زارع کهن، نفیسه - زارعی قنواتی، اردشیر - زارعی،محمد - زرگر، عباس - زعیم زاده، مهدی - زهدی، محمدرضا - سام گیس، بنفشه - سامناک آقایی - سپاسدار، محمد - سخنور،حسین - سراب پور، سونیتا - سرمدی، پرستو - سعادت، آیدا - سعدی، شیرین - سعیدی، حمید - سفیری، مسعود - سلامی، علی - سلامی، لادن - سلطان آبادی، محمود - سلطانی، كامبیز - سیگارچی، آرش - شجاعیان، رضا - شرفی، مینا - شریف، سولماز - شعردوست، صبا - شمس الواعظین، ماشاالله - شمس مستوفی، شهریار - شمس، سعید - شهبازی، آرزو - شهرابی، شیما - شهنی، مینا - شهیدی، شادی - شیرافكن، آمنه - شیرزاد، محمد - شیرزادی، علی - صادقیان، آرش - صالح آبادی، حامد - صالحی،علی - صراف، صبا - صرافی، حسین - صمدبیگی،بهروز - صمیمی، محمد باقر - طباطبایی، ریحانه - طباطبایی، مرجان سادات - طریقی، نوشین - طلوعی، سحر - طهرانی، فرزانه - طهماسبی،عباس - ظهیری، نسرین - عابدی، احسان - عباسقلی زاده،محبوبه - عبداللهی، عشرت - عبدی، عباس - عدلی، محمد - عطیف، فرانک - علم الهدی، امین - علوی تبار، علیرضا - علوی، اسماعیل - علی اسلام، مینا - علی اصغر، سید‌آبادی - علیجانی، رضا - علیخانی، ارشاد - علیزاده، امیر - علینژاد، مسیح - غایب، فریده - غفاری شیما - غفاریان، متین - غنی، مهدی - غیبی، رضا - فاضل، ترکمن - فخریان، مانلی - فراهانی، الهه - فراهانی، عذرا - فرهاد پور، لیلی - فرهادیان، سروش - فرهادیان، سلیمان - فرهنگی، شهرام - فغفوری، پرویز - فغفوری، گیسو - قائدی، محمد - قاضی، فرشته - قاضی، هلیا - قربانپور، فرشاد - قزوینی، حمید - قلی پور،علی - قنبرپور، سینا - کاظمیان، مرتضی - کلینی، نیکو - كاظمی، امیرموسی - كاكایی، پریسا - كلهری، زهرا - گرانپایه، بهروز - گلابی، جعفر - گودرزی،كوهیار - لطفی، لیلا - لقایی، ساقی - لنگرودی، احمد زاهدی - لواسانی، مسعود - مازندرانی، احسان - مافی، حمید - متقی، امیرحسین - مجمع،علیرضا - محبعلی، نیلوفر - محبی، بهاره - محجوب،نلی - محجوب،نیکی - محدث، امید - محسنی، مهدی - محمد پور، ناهید - محمد حسین،آزاده - محمدی، سلیمان - محمدی، حسن - محمدی، داوود - محمدی، روشنك - محمودی، سام - محمودیان، مهدی - مختاباد، ابوالحسن - مختاری، آزاده - مدنی، سعید - مرادی، سمیرا - مرجان، لقایی - مزروعی، حنیف - مزروعی، علی - مژده، میمنت - مسعودی نیا،علی - مظاهری، ریحانه - معتمدی، ابوذر - معماریان، امید - مفیدی، بدرالسادات - مقیسه، محمد رضا - ملکی، رویا - ملیحی، علی - منتظری، آرمین - منصوریان، نیلوفر - موسوی خلخالی، علی - موسوی، الهه - مولوی،علی - مومنی، مینو - مومیوند، بی‍ژن - مهتری، ابراهیم - مهدوی، مریم - مهرابی، احسان - مهرانی، بهزاد - مهرجو، بهراد - مهرداد، سرجویی - مهرگان، كیوان - میر، مسعود - میرابراهیمی، روزبه - میرزاده، حمیدرضا - میرزایی، شهاب - میرزایی، مریم - میرعلیرضا ، طجوزی - میرفتاحی، فخری سادات - میری، مسعود - میلاد، بهشتی - میلانی، محمد - نادم، رضا - ناصری، عبدالله - نجاتی، محمد حسین - نجفی، مجتبی - نخعی، امیرعباس - نراقی، مریم - نعمتی، رامین - نمازی خواه، سحر - نمکچیان، یاسین - نوایی، سعید - نوجو،شیوا - نورانی نژاد، حسین - نوروزی، کامبیز - نوروزی، محمد - نوروزیان، مهدی - نوری،کسری - نیاكان، سهیلا - نیلی، علی - وطن خواه، خاطره - الوندی، پدرام - ویسی، منظره - هدایت، انصافعلی - هراتی، یاسر - همتی، زینب - هوشمند رضوی، مسعود - یاسری نیا، مرتضی - یحیی پور، مناف - یوسفی، حامد-

2009-09-04T16:46:00.000-07:00

نامه به جلادها و قاتلها
مقدمه
يک سالي در آن سال‎هاي دانشجويي، همسايه‎اي داشتيم که بعد از مدتي فهميدم از مسئولان زندان است. آخرين سال‎هاي دهه‎ي هفتاد بود و ما دانشجو در تبريز بوديم. سال‎هايي که اميد در ايران جاري بود و دانشجويان به روزهاي بهتر فردا مي انديشيدند. بعد از تيرماه خونين 1378 هنوز چند ترمي در دانشگاه بودم و زير زميني را کرايه کرده بودم خارج ازخوابگاه. بعدها فهميدم که همسايه‎ي ما رئيس زندانبانان آن شهر است. دو کودک زيباي معصوم داشت که در حياط خانه مي‎دويدند و مي‎خنديدند و پدرشان را دوست مي‎داشتند. چه کودکان زيباي معصومي. با خود مي‎گفتم بزرگتر که شدند؛ اگر بدانند پدرشان چه کرد چه خواهند گفت؟
بعد از آن حوادث خونين جنايتها رخ داد در زندان‎ها و رنجها رفت بر زندانيان. روزنامه‎ي خرداد؛ آن روزها گفتگويي منتشر کرد با دانشجويي بنام علي ياري که پايش تير خورده بود در هجوم به دانشگاه و دستگير شده بود و در زندان آنقدر بدون رسيدگي ماند که پاي تير خورده‎اش سياه شد و قطعش کردند. آن زمان در روزنامه‎ي خرداد مي‎نوشتم. گزارشهايي منتشر کرديم از رنجهاي دانشجويان در روز حمله به دانشگاه و بعد در زندان.
وقتي اين همسايه‎ي جديد آمد، با خود مي‎گفتم اين کودکان معصوم؛ بزرگتر که شدند؛ اگر بدانند چه خواهند کرد؟ اين پرسشي بود که بعدها درباره‎ي همه‎ي زندانبانان برايم بوجود آمد و سپس فراتر رفت از يک زندان‎بان. سالهاست که حوادثي پيش مي‎آيد از قتل و تجاوز و شکنجه و کشتار. چنان که پيش از اين نوشته‎ام اين فجايع پديده‎هاي نوظهوري نيستند و البته در اين حوادث اخير وجه جديدي هم دارند که بطور خلاصه رويارويي با مردم عادي است. اگر بتوانم در نوشته‎اي ديگر بطور مفصل اين نکته را خواهم گفت. مانند اين فاجعه‎ها قبل‎تر هم بوده است. نه حتي زياد دورتر؛ زهرا کاظمي و زهرا بني‎يعقوب و ابراهيم لطف‎اللهي که فراموش نشده است؟ پنهان مي‎شد اين جنايت‎ها اما اين حرف تکرار مي‎شد براي من: آن که جنايت مي‎کند کجا پنهان مي‎شود؟ مگر مي‎شود از خويشتن گريخت؟
مي‎انديشيدم که اين آدمکش‎ها و شکنجه‎گرها و سفاکان و متجاوزان خانواده هم دارند. گروهي از آنها هم همسري دارند و فرزنداني. چه مي‎گويند به آنها؟ و بعد ناگهان نگران شدم. نگران آن کودکان معصوم! گفتم به اين مرد يا زن جلاد و شکنجه‎گر نامه‎اي بنويسم محترمانه و بگويم که با فرزندان خود چه خواهد کرد؟ برايشان بنويسم که ما نگران آنها هستيم.
نامه
کجا پنهان شده‎اي؟ در کجاي شهر؟ چگونه با خودت تنها مي‎ماني؟ فرزندي داري؟ نکند پليدي خود را با او قسمت کني؟ دور شو از فرزندت. نگران او هستم. چه خواهد شد سرنوشتش؟
کجا پنهان شده‎اي؟ نکند آن پروانه‎هاي معصوم در پليدي تو آلوده شوند؟ بگريز از آنها ؛ دور شو - بيا در آنجا که ما را به بند کشيده‎اي؛ بزن، بکش، تحقير کن؛ از آنچه مي‎کني لذت ببر؛ اما از فرزندانت دور شو- نکند آنها را همچون خود کني؟ نکند بر آنان هم زخم زني؟ نکند فرزندان معصومت را به ديوي همچو خود بدل کني؟ از آنها دور شو. مي‎دانم که نه به خداوند باور داري و نه به روز جزا. مي‎دانم که نه شرافت داري و نه آزاده‎اي. اما از تو مي‎خواهم در کنار کودکانت ديوسيرتي خود را نمايان نکني. بگذار آنها دوستت بدارند. و فراموش نکن همه‎ي آن‎ها که شکنجه مي‎کني و مي‎دري؛ همه‎‎ي آنها که مي‎کشي و خونشان مي‎ريزي؛ و همه‎ي آنها که تحقير مي‎کني و تجاوز مي‎کني؛ کساني را دارند که دوستشان مي‎دارند. حداقل بخاطر حسادت به اين مردمان پاک‎سيرت، ديوسيرتي خود را در کنار فرزندانت پنهان کن و بگذار دوستت بدارند.
مي‎دانم و ايمان دارم که نسل تو رو به انقراض است. نکند فرزندانت را به پليدي‎هاي خود، آلوده کني؟ بگذار اين شرارت و وحشي‎گري در تو پايان يابد. از فرزندانت دور شو. بگذار بزرگوار و پاک بزرگ شوند. بگذار از تو دور باشند. بگذار از همه‎ي آنچه تو مي‎کني و دوستان تو مي‎کنند بيزار باشند و يک روز، يک روز بهاري بي‎آنکه بدانند تو کيستي؛ از خواندن اين ستم‎ها اشک بريزند و شايد حتي با تو درد دل کنند. ناشناس بمان. نکند بخواهي اين شکنجه‎ها و پليدي‎ها را براي آنان توجيه کني؟ نکند آنگونه که خود را فريب مي‎دهي بخواهي آنان را هم فريب دهي. آنها معصومند و از سخن تو رنج خواهند کشيد. اگر پدري ، آنها مي‎ترسند از اينکه پدر محبوبشان چنان بيانديشد. و اگر مادري آنها مي‎ترسند از اينکه مادر عزيزشان چنين بيانديشد. وقتي از شنيدن و خواندن اين ستم‎ها رنج کشيدند و گريستند و با تو درد دل کردند، سکوت کن. يا اگر مي‎تواني بلند بلند نفرين کن جلادان و شکنجه‎گران را. بگذار فرزندانت شاد باشند که پدر و مادرشان شريف و آزاده‎اند.
کجا پنهان شده‎اي؟ مگر مي‎توان از خويشتن گريخت؟ بيا و خود را از فرزندان معصومت پنهان کن. دور شو. بگريز.« شکنجه کن. بکش. بزن. بِدَر.» اما دور از چشم فرزندت. نکند او را چون خود کني. بگذار فرزندت تصور کند که شريف و آزاده‎اي.

2009-08-26T05:49:00.002-07:00

احمد زيدآبادي توسط پزشكان مستقل معاينه شود
به نام خدا
برگزاري چهارمين دادگاه نمايشي بدون رعايت اصول اوليه يك دادرسي قانوني و عادلانه (كه از سوي حقوق‌دانان بسياري نقد شده است)، براي خانواده‌ها و دوستان زندانيان از يك سو و افكار عمومي و وجدان‌هاي حق‌طلب از سوي ديگر نگراني‌هاي شديدي را در رابطه با وضعيت جسمي - رواني زندانيان برانگيخته است. بنابر تصاوير رسمي منتشره اكثر زندانيان حاضر در اين دادگاه در حالاتي از نگراني، بهت و افسردگي به سر مي‌بردند كه هر بيننده‌اي به سادگي متوجه آن مي‌شد. در اين ميان چهره زرد، خمار و خواب‌زده و نگاه مبهوت و نامتعادل دوست گرامي ما آقاي احمد زيدآبادي بيش از ديگران مشهود بود. اين امر به شدت باعث نگراني‌ ما و خانواده‌هاي زندانيان (بويژه آقاي زيدآبادي) شده است. بر اين اساس، جدا از هر امر سياسي و مرتبط با «قدرت»، به عنوان يك امر اخلاقي و مرتبط با «انسان» و وجدان، ما از تمامي مقامات مسئولي كه اعتنايي به اصول اوليه انساني دارند، مصرانه مي‌خواهيم آقاي احمد زيدآبادي توسط پزشكان مستقلي كه مورد تأييد خانواده ايشان باشد، صرفا در چارچوبي پزشكي ديدار و معاينه و معالجه شود. طبيعي است كه در غير اين صورت مسئوليت هر نوع آسيب جسمي و رواني به ايشان و ديگر زندانيان به عهده مقامات مسئول در حاكميت مي‌باشد.
شوراي فعالان ملي - مذهبي
4 شهريور 1388

2009-08-26T05:49:00.001-07:00

دكتر ملكي را آزاد كنيد
به نام خدا
دكتر محمد ملكي از دوستان ملي - مذهبي‌ ما، در نخستين روز ماه رمضان بازداشت شد. معلوم نيست انتساب چه اتهامي در انتظار اين پيرمرد رنج‌كشيده و شخصيت مستقل و وطن‌دوست است. او در ساليان اخير، چه در داخل و چه در مسافرت به خارج (براي ديدار با فرزندش)، شخصيتي ملي و ايران‌خواه و طرفدار عدم خشونت و فعاليت مسالمت‌آميز سياسي را از خود به نمايش گذاشت. نامه‌نگاري‌هاي او در سال‌هاي اخير نيز برخاسته از حس تعهد ملي و ديني و از سر درد بوده است تا نظرگاه‌هايش را بر اساس حق «آزادي»، به عنوان يكي از مؤلفه‌هاي اساسي و شعارهاي بنيادين دوران انقلاب، انقلابي كه او نيز برايش با تمام وجود زحمت كشيده بود، با مردم مطرح سازد.
امروز او با تني به شدت رنجور از سرطان پروستات و در حالتي كه در دو ماه اخير تحت نظر پزشك بوده و فعاليت خاصي نداشته است، از روي تخت‌اش در منزل، بي‌هيچ اتهام مشخصي به سلول زندان منتقل مي‌شود. ما دستگيري ايشان كه مغاير اصول مكرر قانون اساسي و اعلاميه جهاني حقوق بشر است را محكوم دانسته و از كشاندن اين پيرمرد رنج كشيده و زجرديده به داخل سناريوهاي امنيتي - تخيلي، توطئه‌محور و دشمن‌هراس پرهيز مي‌دهيم و مسئوليت جسمي و رواني ايشان را بر عهده بازداشت‌كنندگان مي‌دانيم.
دكتر محمد ملكي را آزاد كنيد و بيش از اين برشكاف و خشم غالب شده بر رابطه دولت - ملت و به خطر انداختن منافع ملي نيفزاييد.
شوراي فعالان ملي - مذهبي
3 شهريور 1388

2009-08-26T05:48:00.000-07:00

اولين امتحان رئيس قوه قضاييه
به نام خدا
روي كار آمدن رئيس جديد قوه قضاييه از همين آغاز با ابتلاها و امتحان‌هاي مهمي همراه است. مهم‌ترين آن زنداني و تحت فشار بودن عده زيادي از شخصيت‌هاي سياسي و حزبي و مطبوعاتي اصلاح‌طلب از يك سو و خبرها و شنيده‌هاي مكرر و نگراني‌ عمومي درباره رفتارهاي ضدانساني و غيراخلاقي با معترضان بازداشت شده از سوي ديگر است.
اينك آقاي كروبي با صداقت و شجاعت نيشتر بر زخمي زده‌ است كه از سال‌ها پيش در بدنه قدرت به وجود آمده بود اما با اهمال و توجيه و سركوب سعي در لاپوشاني آن مي‌شد. اين زخم و آفت امروز با درگير شدن قدرت با بدنه گسترده اجتماعي، و نه صرفا فعالان حزبي و سياسي و روشنفكري، به عرصه عمومي و سخنان و گفت‌وگوهاي همگاني، اعم از داخل و خارج از قدرت، روحانيون و غيرروحانيون و ... آمده است. اما با كمال تأسف عده‌اي از حاميان و برخي از طراحان و آمران فجايع اخير به جاي توجه به اين غده سرطاني و تأمل در سخنان آقاي كروبي به حمله و هجوم به ايشان و بستن روزنامه‌اش مبادرت ورزيده‌اند تا شايد به زعم خود آب رفته را به جوي برگردانند. اما آنان بايد بدانند كه اين سخني است كه بر سر هر كويي هست و با دروغ‌پردازي و توجيه و سناريوسازي براي لاپوشاني ظلم‌ها و فسادها و قتل‌ها و يا تهديد و شكستن آينه‌هايي كه صرفا اين نقش‌هاي سياه را بازتاب داده‌اند، اصل و واقعيت آن قابل انكار نخواهد بود. از سوي ديگر بر همه آگاهان و دلسوزان كشور، مردم و طرفداران منافع ملي، از هر فكر و طيف و صنفي است كه با برخورد فعال با اين پديده سرطاني كه تمامي آرمان‌ها و ارزش‌هاي سياسي و اخلاقي و ديني را نشانه گرفته و مي‌خواهد آن‌ها را در پاي قدرت عده‌اي معدود قرباني كند، جلوي پيشروي هر چه بيشتر اين بيماري مهلك و فاجعه‌بار را بگيرند و از آقاي كروبي در اين حق‌گويي و امر به معروف و نهي‌از منكر بنيادي‌اش حمايت كنند.
براي رئيس جديد قوه قضاييه نيز رسيدگي جدي به اين نگراني همگاني اولين گام و اولين امتحان است. نحوه برخورد ايشان با اين امر مي‌تواند قضاوت خدا و مردم را درباره آينده كاري ايشان رقم زند و روشن كند كه آيا مي‌خواهد ويرانه قوه قضاييه در دوران آقاي شاهرودي را اصلاح و آباد كند و دست‌هاي پشت صحنه‌ فاجعه‌آفرين را از حيطه‌هايي كه علي‌‌الاصول بايد در اختيار اين قوه باشد كوتاه سازد و يا برعكس اين ويرانه را ويرانه‌تر و آشيانه جغدان و ددان و همان دست‌هاي پنهان نمايد. ما اميدواريم همان گونه كه ناصحان دلسوز به ايشان نصيحت كرده‌اند، راه حق و خير و صلاح را در پيش گيرند. اين به نفع كشور، مردم و منافع ملي (و به نفع خود دولتمردان نيز) مي‌باشد.
شوراي فعالان ملي - مذهبي
3 شهريور 1388

2009-08-26T02:24:00.000-07:00

كينه‌ي بي‌سوادي
براي سعيد حجاريان

شنيده‌ايم كه در زندان‌هاي پيش از انقلاب، از اوايل دهه‌ي پنجاه وقتي نسل جديد مبارزان وارد زندان شدند باسوادتر بودند و در بحث و مناظره‌هاي داخلي زندان برخي سياسيون سابق – كه مي‌دانيد چه كساني بوده‌اند- جلوي جوانترها كم آوردند و بعد يواش يواش بحث نجس و پاك بودن رقيب مطرح شد و حساب‌ها را جدا كردند. اختلاف‌هاي داخل زندان بعدها تبديل شد به كينه‌هاي بي‌پايان و بالاخره به جنايت‌هايي انجاميد كه فراموش نشدني است. زنداني سابق كه «شايد» مقاومت هم كرده بود قبلاً ؛ شد شكنجه‌گر جديد! آنهم شكنجه‌گر كسي كه سابقاً با او هم‌سلول بود. آن اختلاف‌ها را كه نتوانسته بود با حرف و گفت‌وگو و بحث حل كند و شكست خورده بود؛ اينبار خواست كه با شلاق و درفش حل كند و منطق خودش را از «كف پا» وارد كند. و جالب آنكه چون هميشه در بحث كردن كم آورده بود، همين برايش عقده‌اي بود كه هرجا مي‌نشست ادعا مي‌كرد كه با بحث كردن زندانيان را متقاعد كرده است. آنقدر اين حرف را تكرار كرده‌اند كه بعيد مي‌دانم كسي نشنيده باشد. چنان با «آب و تاب» از مناظره‌ي خودشان در زندان با مخالفان و متقاعد كردن آنها حرف مي‌زنند كه شنونده با خود مي‌گويد اينها يا ديوانه‌اند يا از «بي‌سواد»يشان است كه مي‌گويند در زندان بحث كرده‌اند و زنداني را متقاعد كرده‌اند! چون اگر كمترين سوادي داشت مي‌فهميد كه اولين پيش‌شرط مناظره و بحث «شرايط برابر» است و زنداني و زندان‌بان هرگز در شرايط برابر نيستند و اصولاً در چنان وضعي حرف از مناظره و بحث، حماقت كامل است و باز نشانه‌ي بي‌سوادي! و اين كابوس برايشان تمام نمي‌شود! بهتر نيست كمي كتاب بخوانيد؟!
ديروز وقتي نوشته‌ي منسوب به حجاريان را ديدم خنده‌ام گرفت از اين عقده‌ي بي‌سوادي! حجاريان شاخص انديشه‌ورزي رفورميست‌هاي ايران در اين سالها بوده است. مردي ميانه‌رو؛ باهوش و پيچيده. خلاصه‌ي اتهامش اين بود كه علوم غربي خوانده و تحت تأثير آموزه‌هاي ماكس وبر بوده! و مهمتر از آن اينكه « در اين انتخابات با ارائه تحليل هاي ناصواب مرتكب خطاهاي سهمگين شده‌»! اين نوآوري و شكوفايي را توجه كنيد: « ارائه تحليل‌هاي ناصواب» جرم حجاريان است و بايد از آن تبري جويد! چيزي برايتان آشنا نيست؟ انديشيدن و تحليل كردن بطور «رسمي»جرم شده است امروز!
نشنيده‌ام كه در اين سال‌ها‌ي بعد از ترور، حجاريان چيزي نوشته باشد. اصولاً هر وقت قرار بود از حجاريان چيزي منتشر شود دوستانش در كنارش مي‌نشستند و او حرف مي‌زد و بعد حروفچيني مي‌شد و دوباره خوانده مي‌شد و چند بار رفت و برگشت مي‌كرد تا متني كه حجاريان را راضي كند تهيه مي‌شد. چندباري اين‌كار را كرده‌ام. يكي دوبار براي مصاحبه و يكبار هم در ارديبهشت 1383، براي يك مقاله كه مي‌خواست در مراسم بزرگداشت بازرگان خوانده شود. چند باري گفت و اصلاح شد و نهايتاً با عنوان « بازرگان مشروطه خواه تمام عيار» خوانده شد. اصولاً حجاريان در اين سال‌ها نمي‌نوشت و نمي‌توانست بنويسد و اينكه در زندان به نوشتن هم مشغول شده نشان از تحولات اساسي در اوست! لابد هدف اين بوده كه «اعتماد» مردم بدست آيد! والبته نيازي هم به اين دستخط نبود. مگر نه اينكه خودش آنجا نشسته بود وچشمهايش كه مي‌نگريست؟
حجاريان را كه ترور كردند آن «نشريه‌ي كثيف» بلافاصله صميمي شد و نوشت «بالاخره نوبت به سعيد رسيد!» و چه ستايشها كرد و البته نماينده‌ي مقامات هم رفتند به عيادت تن حجاريان در بيمارستان. بدشانسي‌شان اين بود كه كار حجاريان تمام نشد. اكنون او را در دادگاه محاكمه مي‌كنند به جرم تحليل‌هايي كه كرده! شگفت زده شدم از اين نمايش مضحك. بازهم بي‌سوادها در زندان مباحثه كرده‌اند و دانشمندي را به اشتباهاتش متوجه نموده‌اند.
چند سال پيش وقتي متهمان ترور حجاريان در دادگاه آمدند بر روي سرشان گل مي‌ريختند و صلوات مي‌فرستادند. حجاريان از حق شخصي خودش گذشت چرا كه آنها را «آلت»فعل مي‌دانست. آن تروريست هم بعد از مدتي آزاد شد و شنيديم كه بر سردر خانه‌اش پرچم زده بودند ذوالفقار علي! مي‌دانم كه باز هم آقا سعيد از حق شخصي‌اش مي‌گذرد و مي‌بخشد. ستمگران اما بدانند كه اين ستم‌ها فراموش نخواهد شد.
يكبار حجاريان در جايي نوشته بود:« البته من در جواني گاهي بي‌تعهد عمل‌كرده‌ام و رجماًبالغيب، سنگي هم با اميد صيدي به گنجشكي پرانده‌ام. از خدا مي‌خواهم براي اين قبيل كارها مرا ببخشايد.» آن نوشته همچنان در گوش من است.
اين روزها و سالها در تاريخ يك چشم برهم زدن هم نيست. نشنيده‌اي كه خداوند آن زمان را نزديك مي‌داند؟ «اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ» و در جايي ديگر از نزديك بودن روز حسابرسي سخن مي‌گويد؟ «اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَ هُمْ فِی غَفْلَةٍ مُّعْرِضُونَ»

2009-08-20T11:17:00.001-07:00

بيانيه‎ي شوراي فعالان ملي‎مذهبي درباره‎ي شرايط بازداشتگاه‎ها
به نام خدا
خبر كوتاه تعطيلي بازداشتگاه كهريزك، به علت فقدان استانداردهاي لازم، پس از انتشار اخبار فراوان در مورد برخوردهاي خشن، غيراخلاقي و كشته شدن برخي از زندانيان؛ پس از شهادت مظلومانه محسن روح‌الاميني، منتشر شد. اما ماجراي غمبار مفقودي برخي از بازداشت‌شدگان و آوارگي و بي‌خبري بسياري از خانواده‌ها در مقابل زندان اوين، دادگاه انقلاب و... هم‌چنان ادامه دارد.
هم‌چنين خانواده بسياري از شخصيت‌ها و فعالان سياسي زنداني به بي‌اطلاعي و عدم ملاقات با زنداني‌ خود معترض‌اند و به ويژه پس از اجراي دادگاه‌هاي نمايشي و مشاهده وضعيت جسمي و روحي برخي عزيزان خود، در رابطه با سلامت جسمي و روحي آنان بسيار نگران‌اند.
ماجراي برخورد امنيتي با فعالان سياسي از يك سو و شهروندان معترض از سوي ديگر، پس از انتخابات سير ضدقانوني و ضدانساني خاصي داشته و توسط افراد و نهادهاي نهان و آشكاري اجرا و يا هدايت شده است.
برخورد مرحله به مرحله با تشكل‌هاي سياسي منتقد از سال 79 تاكنون، توسط اطلاعات موازي به صورت غيرقانوني پي گرفته شده كه گاه با مواضع معارضي از سوي بخش‌هاي رسمي امنيتي نيز مواجه شده است.
در اين مدت اطلاعات موازي با جريان‌هاي ملي – مذهبي و نهضت آزادي، تحكيم وحدت، طيف آيت‌الله منتظري، جمعي از وبلاگ‌نويسان و... برخورد كرده و گاه دادگاه‌هاي نمايشي، با كيفرخواست‌هايي در حد انشاءهاي ساده و يا يادداشت‌‌هاي سياسي حاوي سناريوهاي تخيلي كه آسمان و ريسمان را به هم مي‌بافد، برگزار كرده است. شيوه برخورد اين جريان با زندانيان بر اساس «مستندسازي» سناريوي از قبل طراحي شده در تئوري‌هاي توطئه‌محور و دشمن‌محورانه و دشمن‌هراسانه (فوبيا) قرار دارد و مبتني بر برخي برخوردهاي فيزيكي ولي عمدتا شكنجه سفيد مي‌باشد. اين جريان ابتدا زندانيانش را در زندان 59 يا عشرت‌آباد (و برخي زندان‌هاي ديگر مثل قصر فيروزه) نگهداري مي‌كرد. اما پس از روشنگري و افشاگري فراوان خانواده‌هاي زندانيان ملي - مذهبي، اين زندان غيرقانوني و غيررسمي به ظاهر تعطيل شد. اما در واقع با يك تمهيد به داخل يك زندان رسمي (اوين) منتقل گرديد و در بخش 2 الف (اندرزگاه 2) اين زندان مستقر گرديد. اما در باطن هم‌چنان مستقل بود و مديريت اوين هيچ اطلاع و اجازه هيچ دخالتي در آن را نداشت و حتي نام زندانيان اين بخش (يعني يك زندان غيررسمي در پوشش يك زندان رسمي) هيچ گاه وارد فهرست كامپيوتري اوين نمي‌شد.
اطلاعات موازي از مدت‌ها پيش به دنبال برخورد با مشاركت و مجاهدين انقلاب بود. سناريوي اوليه براي اين برخورد، «پروژه استحاله» و «براندازي قانوني» بود كه در آخرين سناريوي پس از انتخابات به پروژه «انقلاب مخملي» تبديل شده است.
اينك اكثر فعالان سياسي زنداني در بخش 2 الف اوين زنداني هستند. معدودي از آنان نيز در بخش 209 زندان‌اند كه زير نظر بخش رسمي امنيتي قرار دارند و تاكنون ملاقات‌هايي با خانواده‌ خود داشته و برخي نيز آزاد شده‌اند.
جدا از فعالان سياسي و حزبي زنداني، اما برخورد با شهروندان معترض به انتخابات كه به صورت ميليوني و به شكل مسالمت‌آميز و قانوني به طرح اعتراض‌شان به انتخابات پرداختند نيز سير خاصي داشته است. جناح غالب به جاي شنيدن صداي تظلم‌خواهي مسالمت‌آميز و اعتراض آنان و حل و فصل عاقلانه بحران پيش آمده به نفع مصالح و منافع ملي كشور (و نيز مصلحت خود نظام)، در پايان راهپيمايي گسترده 25 خرداد و در امتداد استراتژي «النصر بالرعب» خود، به سوي راهپيمايان تيراندازي كرد. به اين گمان كه با شهادت برخي معترضان، ترس و وحشت حاكم شود و ديگر كسي به اعتراض و راهپيمايي نپردازد. اما به دنبال تداوم اعتراضات، نيروي نظامي و امنيتي ويژه و لباس شخصي‌هاي مورد حمايت آنان نقش بيشتري در سركوب اعتراضات پيدا كردند. در اين مرحله بود كه بازداشت‌گاه‌هايي همچون كهريزك با اختياراتي نامحدود به كار افتاد تا سياست ارعابي كه با تيراندازي مستقيم به مردم آغاز شده بود را با برخوردهاي خشن و ضدانساني و گاه ضداخلاقي ادامه دهد. و بنا به شنيده‌هاي مكرر (كه اخيرا از سوي آقاي عليرضا بهشتي نيز بدان اشاره شد)، در اين سركوب‌ها برخي افراد خشن و لومپن به كار گرفته‌ نيز اينك دست‌اندركارند. در همين راستا اخبار نگران‌كننده‌اي هم از برخي برخوردهاي غيراخلاقي با جوانان (و بعضا دختراني كه حضوري چشمگير در اعتراضات داشته‌اند) شنيده مي‌شود كه بيانگر گسترش سياست ارعاب در حوزه‌هايي است كه براي بسياري در گذشته (و حتي حال) غيرقابل باور به نظر مي‌رسد. احساس مسئوليت ملي در اين مورد، ضرورت روشنگري و تجزيه و تحليل بيشتري را ايجاب كرده كه با نامه آقاي كروبي، براي همگان به صورت يك امر اخلاقي، علاوه بر يك وظيفه ملي و ميهني، نيز درآمده است. انذارهاي آقاي كروبي، بيم و هشدارهايي كه ديري است توسط منتقدان مطرح مي‌شود را با رساترين صدا در اعماق حاكميت و جامعه انعكاس ‌داد. باعث تأسف است كه حكومت و جامعه‌اي كه انقلابي به نام خدا، به نامش ثبت شده بود و آرزوي عدل علي را داشت كه بر ظلم به شهروندانش به سختي برافروخته و متأثر مي‌شد، اينك به جاي روش‌هاي علوي دچار روش‌ها و راه‌كارهاي استاليني شده است.
برخورد دولايه با شخصيت‌ها و فعالان سياسي از يك سو در بند 2 الف اوين و برخورد با شهروندان معترض در بازداشتگاه‌هاي مختلف هم‌چنان ادامه دارد. اما نحوه برخورد با هر دو طيف (كه اولي عمدتا مبتني بر شكنجه سفيد و دومي عمدتا متكي به برخورد شديد فيزيكي است) و هر دو در چارچوب استراتژي النصر بالرعب و مبتني بر سناريوي توطئه‌محور و دشمن‌هراسانه است؛ به شدت ضدانساني و خلاف قانون اساسي و مغاير اصول اعلاميه جهاني حقوق بشر است.
اينك اخبار (و تصاوير) دلخراشي كه از برخورد با بازداشت‌شدگان (بويژه در اردوگاه كهريزك) به اطلاع همگان مي‌رسد آن چنان متأثركننده است كه به جز جناح غالب، همه آحاد جامعه، از جمله منتقدان دروني جريان راست، را نيز به اعتراض واداشته و به تعطيلي كهريزك منجر شده است. اگر روزي آيت‌الله منتظري عملكرد برخي مأموران امنيتي را باعث سفيدرويي ساواك دانست امروزه متأسفانه خبرها و تصاوير برخورد با معترضان به نتايج انتخابات، در خيابان‌ها و بازداشت‌گاه‌ها، تصاوير برخورد سربازان اسرائيلي با شهروندان فلسطيني و شكنجه‌هاي زندانيان ابوغريب (و گوانتانامو و بگرام) را مقابل چشم ايرانيان كم‌رنگ كرده است.
در اين مدت احساس انسان‌دوستي، اخلاق ديني و اعتقاد به اصول قانون و مفاد اعلاميه جهاني حقوق بشر، بسياري از ايرانيان، اعم از برخي مراجع و روحانيون بزرگ و افراد و گروه‌هاي متعددي در داخل و بيرون از حاكميت و در عرصه افكار عمومي جهاني را به واكنش در برابر اين رفتارها واداشته است. اين اعتراضات، اما نبايد صرفا با تعطيلي كهريزك پاسخ داده شود. افكار عمومي و همه دلسوزان ملك و ملت در ايران خواهان رسيدگي دقيق و محاكمه طراحان و عاملان اين سركوب‌ها هستند. وگرنه اگر جنايت بدون مكافات باقي بماند، زندان 59 عشرت‌آباد به 2 الف اوين جابجا و منتقل مي‌شود، حمله 18 تير به حمله فاجعه‌بار 25 خرداد به كوي دانشگاه مي‌انجامد و زندان كهريزك نيز احتمالا به ناكجاآباد ديگري نقل مكان مي‌كند و گناه و فاجعه عليه روح و جسم آدميان، اين جانشينان خداوند بر زمين، ادامه مي‌يابد.
ما بار ديگر همه دلسوزان كشور و مردم را به احساس مسئوليت و ايفاي وظيفه ملي و ديني و اخلاقي خود در انتقاد و اعتراض به اين وقايع غمبار دعوت مي‌كنيم و جناح غالب را توصيه و نصيحت به رعايت قانون و اخلاق مي‌نماييم و انذار مي‌دهيم نتيجه اين رفتارها و سياست‌هاي «مرغ يك پا دارد» جز به ضرر ايران و ايرانيان و حس ملي و اخلاقي و ديني مردمان و نيز به ضرر خود حاكمان نيست.
حاميان سياست النصر بالرعب بارها شكست و ناتواني سياست‌هاشان را در برخورد با جريانات سياسي و دانشجويي و... (كه عليرغم عزم نابودسازي‌شان، آن‌ها هم‌چنان حيات و حركت دارند) و عليه آحاد شهروندان اين سرزمين (كه اينك وسيع‌تر و قوي‌تر از هميشه در جنبش فراگير اعتراضي سبز متبلور شده) ديده‌اند. پس بهتر است كه از تجربه روزگاران درس بياموزند و راهي براي آشتي و اعتمادسازي با مردمان معترض بيابند. اين به نفع منافع ملي كشور و آينده ايران و ايرانيان است. وگرنه سنت‌هاي خداوندي جاري در تاريخ و رفتار مردمان، ستمگران را به بدجايگاهي خواهد فرستاد.
شوراي فعالان ملي – مذهبي
24 مرداد 1388

2009-08-18T01:18:00.000-07:00

تاريخ را فراموش کنيم! - (2)
آنچه که به امروز مربوط نيست
براي روشن شدن مسأله، سربسته اشاره مي‌کنم که :
اينکه گفته مي‌شود حادثه‌ي اخير، جمهوريت نظام سياسي ايران را بر باد داده است، سخن دقيقي نيست. جمهوريت را اگر به اين معني بدانيم که جمهور «مردم» در تقسيم قدرت، «تنها» بازيگر ميدان سياست باشند، در ايران هرگز چنين نبوده است، و خيلي پيشتر از اينها جمهوريت بر باد رفته است.
از طرفي وقتي گفته مي‌شود که در ساختار جمهوري‌اسلامي؛ جمهوريت بر باد رفته است، چنان مي‌نمايد که گويي اسلاميت آن برجاي است. اين سخن ممکن است براي کساني که تصور کرده‌اند، اسلاميت این نظام سياسي بدون جمهوريت آن قابل تحقق است، قابل قبول باشد؛ اما براي «ما» که هرنوع «حکومت» را بي‌خواست مردم نامشروع - به هر دو معناي مذهبي و سياسي آن- مي‌دانيم، اگر پذيرفته شود که «جمهوريت» برباد رفته است؛ نتيجه‌ي بلاواسطه‌ي آن چنين خواهد بودکه «اسلاميت» آن نيز برباد رفته است.
اين توهم البته پردازشي درون حکومتي هم دارد و اصولا جمهوري را به رأي دادن مردم تقليل مي‌دهند و بعد آن‌را زينت نظام سياسي مي‌دانند. چنين گفته مي‌شود که نظام سياسي در اسلام بي‌توجه به خواست مردم، مي‌تواند تأسيس شود و مشروعيت آن هيچ ارتباطي به خواست مردم ندارد. اما مي‌دانيم که اين سخن حداقل از مشروطه به اين‌سوي موافقان ومخالفاني داشته و «ما» روايت غيرمردمي حکومت از اسلام را نپذيرفته‌ايم. ذکر اين سخن البته زائد است که حکومت جمهوري بدون عنوان اسلامي ممکن است؛ ليکن عکس آن ممکن نيست و اين به لحاظ ماهيت «اسلام» است. اسلامي که «ما» مي‌فهميم. با اين وصف، تحليل حادثه‌ي «دوران‌ساز»ي را که اکنون درون آن قرار داريم به مرگ جمهوريت، تحليلي نادرست است. جمهوريت و به «طريق اولي» اسلاميت نظام سياسي، بسيار پيشتر از اين رويداد بر باد رفته بود.
برخي ديگر معتقدند اين حادثه «مشروعيت» ساختار سياسي ايران را برباد داده است. با رجوع به بند پيش معتقدم که مشروعيت- به هر دو معناي شرعي و مردمي بودن- نظام سياسي ايران در همان زماني بر باد رفت که جمهوريت- و به طريق اولي- اسلاميت آن برباد رفت. مباني ديگر مشروعيت را اگر وبري ببينيم -همچون مشروعيت کاريزماتيک- نيازي به ذکر نيست که قدرت سياسي موجود، فاقد چنان مشروعيتي است. از جهتي ديگر مي‌توان به نابودي مشروعيت اخلاقي ساخت سياسي اشاره کرد و شاهد مدعي را فريبکاري آن در ماجراي رأي‌گيري از يک سوي و رفتار سبعانه آن در جريان اعتراضات -کشتار و شکنجه و تجاوز و حبس- از سوي ديگر دانست. اما لازم به ذکر نيست که هم رفتار فريبکارانه‌ي ساخت سياسي در ايران بي‌سابقه نيست، و هم رفتار سبعانه‌ي آن . و نابوي مشروعيت اخلاقي نيز پديده‌ي تازه‌اي نخواهد بود.
برخي ديگر شايد با توجه به آنچه گذشت اصولاً هرگونه «اتفاق‌نو» در ايران را منکر شوند و بگويند هيچ چيز جديدي پيش نيامده و ماجرا همان است که بود و فقط امروز تعداد بيشتري از مردم به واقعيت موجود دست يافته‌اند! اما این سخن نادرست به نظر میرسد. ظاهرا تجربه‌ي ديگري در ايران شکل گرفته و اتفاقي تاريخي و دوران ساز که نقطه‌ي عطفي براي آينده‌ي ايران خواهد بود در حال تکوين نهايي است. مي‌توان از گستردگي بي‌نظير ماجرا و ابعاد جهاني آن، يا ناتمامي اعتراضات و شيوه‌هاي آن دلايلي آورد که چنين نيست. اما بيش از اين دلايل؛ کافي است بگوييم که باور ما چيز ديگري است! و چون دوران جديدي در تاريخ ايران آغاز شده است ، نياز داريم که نظريه‌اي براي فهم اين موقعيت جديد بسازيم. با شيوه‌هاي پيشين و با تقسيم‌بندي‌ها و مرزبندي هاي قبل از اين حادثه ديگر نمي‌توان چيزي را در ايران فهميد. همه چيز تغيير کرده است. اهميت «فهم» اين حادثه به اندازه‌ي خود اين حادثه است. اگر اين ماجرا فهم نشود مسير آينده‌ي آن به بيراهه خواهد رفت.

2009-08-12T06:33:00.000-07:00

تاريخ را فراموش کنيم!-(1)
اهميت فهم «وضع وموقع» امروز
بيش از هر ضرورتي و پيش از هر «عملي» آنچه براي ما اهميتي اساسي و سرنوشت‌ساز دارد، فهم وضع وموقعيت امروز است. سؤال اساسي اين است که اکنون در ايران چه اتفاقي افتاده است؟ «خودويژگي» تاريخ‌ساز رويدادي که امروز در ايران جريان دارد کدامست که آن‌را از رويدادهاي پيشين جدا مي‌کند؟ پاسخ به اين پرسش چنان اساسي است که بسياري از فعالان سياسي باسابقه و روشنفکران مردمي مي‌کوشند تا از تاريخ جوابي بيابند. بسياري را ديده‌ايم که با معادل‌سازي‌هاي شرايط امروز ايران با تجربه‌هاي تاريخي ايراني- يا جهاني- کوشيده‌اند تا زمينه‌ي تحليلي شرايط امروز ايران را فراهم کنند. برخي به ياد مشروطه افتاده‌اند و ماجراهايي که منجر به استبدادصغير وبعد شکست آن شد. يا نگاه مي‌کنند به تجربه‌ي کودتاي رضاخاني و بعد شهريور بيست و شکست استبداد. و يا به ياد مي‌آورند کوشش‌هاي مصدق را و بحران‌هاي داخلي‌اي که با آن مواجه بود و راه حل تشکيل جبهه‌ملي را پيش کشيد و نهايتاً به تشکيل دولت ملي منجر شد. و بعد به کودتاي 28 مرداد مي‌رسند و ماجراهاي بعد از آن و محاکمات بعد از کودتا و زندان و تبعيد رهبر ملي و بعدها قيام خرداد 1342 و نهايتاً مبارزه‌ي بازرگان و دوستانش و محاکمه‌ي آنها و اينکه بازرگان گفته بود ما آخرين گروهي هستيم که از راه قانون عمل مي‌کنيم. و بالاخره فرجام آن راهي که رژيم شاه رفت. بسياري هم به انقلاب سال 1357 نظر دارند. اين گروه بيش از ديگرانند و جالب آنکه هم در ميان مردم و هم در ميان نيروهاي ضدمردم حضور دارند. و بالاخره برخي ديگر به وضعيت دهه‌ي شصت اشاره کرده و امروز را با آن روزها مقايسه مي‌کنند.
از طرفي ديگر گروهي به معادل‌سازي شرايط ما با وضعيت‌هاي به ظاهر مشابه بين‌المللي مي‌پردازند. گاه با مبارزه‌ي منفي و بي‌خشونت در هند و روش‌هاي گاندي مقايسه مي‌شود و يا با مبارزه‌ي ضدآپارتايد در آفريقاي جنوبي و راه ماندلا؛ گاه به تسويه‌هاي استاليني يا شيوه‌هاي فاشيستي در آلمان يا ايتاليا اشاره مي‌شود و زماني ديگر به فرانکو و فرجام کارش پرداخته مي‌شود. وحتي ديده‌ام که برخي به طالبان و صدام هم اشاره کرده‌اند.
تاريخ براي درس گرفتن و عبرت آموختن آموزگار بزرگي است. اينکه ستم و ستمگري فرجامي جز تباهي ندارد، شايد بزرگترين عبرت تاريخ و عظيم‌ترين سنت الهي باشد. اگرچه به گفته‌ي هگل آنچه از تاريخ مي‌آموزيم اين است که هرگز از تاريخ چيزي آموخته نمي‌شود! تاريخ براي اميد دادن و اميد گرفتن خوب است و براي يادآوري تجربه‌ها و تکرار نکردن اشتباه ها. تاريخ اما تکرار نمي‌شود. هرگز نبايد بدنبال تکرار حوادث بود. هر حادثه‌اي ويژگي‌هاي خود را دارد و متناسب با موقعيت همان زمان و مکان پيش مي‌رود. بنابراين در مسير «امروز» تکيه به تاريخ براي فهم شرايط امروز و معادل‌سازي و مشابه‌سازي دو حادثه، کاري است نادرست. توان نيروهاي درگير در حادثه مختص همان حادثه است و فرصت‌ها و موقعيت‌ها و رفتارها هرگز يکسان نيست. از تاريخ مي‌توان آموخت اما نمي‌توان تکرارش کرد. پس براي فهم هر حادثه‌اي نيازمند ساختن چارچوب نظري و تحليلي مختص به همان حادثه هستيم و براي هر عملي نيازمند فهم شرايط نظري زمان و مکان آن عمل. در اين مورد به چند مسأله اساسي بايد توجه شود:
1-تا امروز هيچ حادثه‌ي مشابهي در تاريخ نداريم. همه‌ي اين رويدادها که در سطور بالا ذکر شد را در نظر آوريم، هيچکدام تکرار ديگري نيست. تنها شباهت ميان آنها به تعبير ديني شکست نهايي ستمگري است و نه هيچ چيز ديگر. شايد در کودتاي 28 مرداد هم بوده‌اند کساني که دنبال شباهت‌هاي آن با کودتاي رضاخان بودند و يا در انقلاب 1357 برخي بدنبال شباهت با قيام 1342 مي‌گشته‌اند. اما هر حادثه‌اي ويژگي‌هاي خود را دارد.
2-وقتي يک ماجرا را با ماجرايي ديگر در تاريخ مشابه مي‌کنيم ساده سازي شده است. فرضاً وقتي امروز را با 28 مرداد معادل‌سازي کنيم ناخواسته بدنبال بازيگران مشابه آن حادثه خواهيم بود. اينکه مصدق کيست؟ زاهدي کجاست؟ شعبان بي‌مخ چه کسي است؟ نهضت مقاومت کجاست؟ تا اينجا لابد ممکن است جوابهايي هم پيدا شود. اما ناگهان ممکن است کسي بپرسد که بعد از 28 مرداد، مردم حتي يک روز در خيابان نبودند اما امروز به دو ماه نزديک شد حضور مردم. آنگاه مشخص خواهد شد که چنين معادل‌سازي‌اي ساده کردن ماجرايي پيچيده است. همچنين وقتي يک حادثه‌ي امروزي را با ماجرايي تاريخي که «فرجام» آن نيز مشخص است مشابه کنيم، لابد انتظار فرجامي مشابه براي امروز هم خواهيم داشت و اين ساده کردن ماجرايي پيچيده است که هيچ خبري از فرجام آن نداريم. بقيه‌ي حوادث به ظاهر مشابه را هم در نظر آوريد و بعد تفاوتهاي بنيادي آنرا به راحتي کشف کنيد!
3-دو حادثه ممکن است از برخي جنبه‌ها مشابه باشند و اين شباهت موجب مي‌شود که در همه‌ي جنبه‌ها- حتي اگر شباهتي نباشد- بدنبال معادل‌سازي برويم. فرضاً اگر روش تظاهرات جمعي امروز را که مشابه 1357 است در نظر آوريم، آنگاه ناخواسته بدنبال برساختن رهبري يگانه‌اي براي آن خواهيم بود که احتمالاً ممکن نخواهد بود.
4- از طرفي همانگونه که نيروهاي مردمي گاه بدنبال مشابه‌سازي‌اند، نيروهاي ضدمردم هم بدنبال اين شباهت‌ها خواهند بود و مي‌کوشند تا از تجربه‌ي شکست تاريخي ديگران، خود بهره ببرند. بنابراين جز کشف مسيرهاي نو و شيوه‌هاي منحصربفرد هر جنبش، چاره‌اي ديگر نيست.

2009-08-11T05:34:00.000-07:00

تاريخ را رها نكنيم

معقدم در اين رويدادي كه بر ما مي‌گذرد نبايد به دنبال شبيه سازي‌هاي تاريخي برويم. نوعي ساده‌سازي خواهد بود و بنابراين فهم آنچه در ايران اتفاق افتاده مشكل‌تر مي‌شود. براي ما ضرورتي حياتي است كه بفهميم «امروز»چه اتفاقي افتاده است و امروز «توان» ما چه اندازه است. در اين باره با حوصله و دقت بيشتري خواهم نوشت و دلايلم را خواهم گفت.

اما ظاهراً شبيه‌سازي تاريخي فقط از سوي مردم نيست، بلكه آنان كه در برابر مردمند هم ابايي ندارند از همان شبيه سازي‌ها!يكي از دوستان سيد حسن آيت گفتگويي كرده با روزنامه «وطن امروز» و يادش آمده كه «آيت مي‌گفت روزي ميرحسين در برابر انقلاب مي‌ايستد» مصاحبه شونده سي سال در دانشگاه علم و صنعت بوده وعضو هيأت موسس و هيأت امناي دانشگاه امام صادق(ع) هم است. مصاحبه را حتماً بخوانيد.

چند روز پيش سايت رجانيوز هم طي مقاله‌اي افشا كرده بود كه موسوي؛ از اول مصدقي بود و هنوز هم هست! در آن مقاله صحبت‌هاي مخالفان موسوي؛ آيت و احمد کاشانی در مجلس اول را هم آورده كه موسوي را مصدقي مي‌دانستند.به نوشته‌ي رجانيوز «محور اصلی مخالفت‌ها با وزارت خارجه‌ي موسوی، مصدقی بودن وی است. سید احمد کاشانی در مخالفت نسبتاً مفصل خود برای اثبات این مدعا به مقالات نوشته شده توسط میرحسین موسوی در روزنامه‌ي جمهوری اسلامی، به خصوص سرمقاله‌ي موسوی تحت عنوان «مصدق فرزند رشید خلق» اشاره می کند. همچنین، به اظهارنظرهای زهرا رهنورد، همسر موسوی، در باب مسایل اقتصادی اشاره می کند. مخالف دوم یعنی شهید سید حسن آیت به طور مختصر به مسئله مصدقی بودن موسوی اشاره می‌کند و از وی می‌خواهد که موضع خود را به طور روشن در این باب بیان نماید.»
نويسنده آخر مطلبش حرف قابل تأملي هم زده است:« بنابراین، امروز می توان محمد مصدق، سید ابوالحسن بنی صدر و میرحسین موسوی را در یک جریان سیاسی البته با ظواهر متفاوت قلمداد کرد.»
براين موارد آن بيانيه محمود كاشاني – فرزند آيت‌الله كاشاني- را هم بيافزاييد. هفتم تيرماه و در حالي كه بيش از دو هفته از آغاز اعتراض‌هاي مردمي به نتيجه‌ي اعلام شده‌ي انتخابات و سركوب‌هاي بعد از آن مي‌گذشت؛ فرزند آيت‌الله كاشاني «بيانيه»اي منتشر كرد و در آن به انتقاد از ميرحسين موسوي پرداخت. او نوشت: «ايشان مسئول مستقيم پيامدهاي خشونت آميز اين تجمعات بدون مجوز و وارد شدن آسيب‌هاي سنگين به جان و مال مردم و اموال عمومي و به خطر افكندن امنيت ملي كشور هستند.» و «چرا هنگامي كه شوراي نگهبان صلاحيت ايشان (موسوي)را به رغم پيشينه پرسش برانگيز وي تاييد كرد شوراي نگهبان را غير بيطرف ندانستند و از اعلام صلاحيت خود استقبال كردند و رسماً وارد عرصه انتخابات شدند؟»
محمود كاشاني خود را در حدي مي‌ديد كه بيانيه داده و درباره‌ي حوادث كشور اظهار نظر كند! حداقل نخواسته بود كه دوستانش بعنوان كارشناس با او گفتگويي ترتيب دهند و خود رأسا بيانيه داده بود!
اين دعواي مصدقي‌ها و كاشاني‌چي‌ها پاياني ندارد؛ حتي اگر امروز بحران در جايي ديگر باشد.

2009-08-10T12:39:00.000-07:00

اعتراض به اعمال فشارهاي روزافزون عليه نهضت آزادي ايران
به نام خدا
تلاش اقتدارگرايان براي انسداد هر چه بيشتر فضاي تحرك نهادهاي مدني و فشار بر جمعيت‌هاي سياسي «غيرخودي» روزافزون شده است. در همين راستا، نهضت آزادي ايران، يكي از ديرپاترين جمعيت‌هاي سياسي كشور با تهديدها و اعمال محدوديت‌هاي گسترده‌اي مواجه گرديده است. در آخرين برخورد، اين تشكل ملي و مستقل به طور غيرقانوني از تشكيل جلسات دفتر سياسي‌اش منع شده است.
نهادهاي امنيتي و شبه نظامي با ممانعت از فعاليت احزابي مشفق، ملي و اصلاح‌طلب چون نهضت آزادي ايران، راه را بر حركات كور و خشن هموار مي‌سازند. شوراي فعالان ملي – مذهبي ضمن اعتراض شديد به اعمال فشارهاي روزافزون عليه نهادهاي مدني و جمعيت‌هاي سياسي، خواستار تصحيح اين رويكرد و احترام حكومت به جامعه مدني ايران و مطالبات برحق آن است.

شوراي فعالان ملي – مذهبي
18 مرداد 88

2009-08-08T03:22:00.000-07:00

براي پهلواني‌هاي احمد آقا
فراموش نمي‌كنم كه سال‌ها پيش احمدآقا كه زندان بود، محاكمه‌ي آقاي مسعود بهنود در دادگاه جريان داشت. آنها را با هم و به‌دليل نوشته‌هايشان در روزنامه‌هاي تازه ‌تأسيس بعد از دوم خرداد گرفته بودند. آذر ماه 1379 بود و نماينده‌ي مدعي‌العموم در دادگاه بهنود اعلام كرد كه از منزل او به هنگام دستگيري «مواد مخدر، مشروبات الكلي و نيز آلات قمار» كشف شده است! احمد آقا از زندان نامه‌اي به رئيس قوه قضائيه نوشت و با اشاره به اينكه بهنود به دليلي ديگر - نوشته‌هايش در روزنامه‌ها- بازداشت شده از ذكر چنين اتهاماتي در دادنامه اظهار شگفتي كرد و آن‌را خلاف اخلاق، قانون و شرع دانست. او به شاهرودي يادآوري كرده بود كه شاگرد فقيهي چون آيت‌الله محمد باقرصدر است وامروز چگونه به چنين ستم‌هايي رضايت مي‌دهد؟
هرگز اين نامه را فراموش نكرده‌ام. پهلواني زيدآبادي را نيز! او خود در زندان بود و در دفاع از زنداني‌اي ديگر به شاهرودي نامه مي‌نوشت و ديگران كه آزاد بودند سكوت كرده بودند و منتظر فرجام كار.
همان وقت‌ها بود كه احمد آقا اعتصاب غذا كرده بود و معترض بود به نحوه‌ي نگهداريش در زندان و انجمن دفاع از آزادي مطبوعات و خيلي‌هاي ديگر خواستار پايان اعتصاب غذاي او بودند و همه نگران جانش. نامه‌اي فرستاد از زندان و شرح داد وضع زندگي‌اش را و نوشت: « به خداوند سوگند كه زندان‌هاي ايران به مركز تخريب اعصاب و روان زندانيان تبديل شده‌اند، نه رئيس زندان، گوش شنوايي براي انتقاد دارد و نه فريادرسي پيدا مي‌شود. »
و اكنون احمدآقا باز هم برگشته همانجا. نگاهش تا اعماق روحم نفوذ مي‌كند و دلم مي‌لرزد براي او و براي همه‌ي آزاده‌گي‌هايش.
داستان اين پهلواني‌ها را از زبان آقاي بهنود هم بخوانيد

2009-08-07T06:24:00.000-07:00

مسئولیت سلامت خانم سحابی با بازداشت‌کنندگان است
به نام خدا
هاله سحابی (قرآن پژوه و از فعالان سیاسی و اجتماعی و حوزه زنان)، دختر ۵۴ ساله مهندس عزت‌الله سحابی از شهروندانی است که در تاریخ ۱۴ مرداد به طور غیرقانونی بازداشت شده است. بنا به مشهودات افراد حاضر در صحنه ایشان توسط لباس‌شخصی‌ها به شدت مضروب و دستگیر شده و بوسیله یک ماشین با شماره شخصی که معلوم نیست متعلق به چه نهادی است، به مکان نامشخصی منتقل شده است.
شورای فعالان ملی – مذهبی ضمن اظهار تأسف از روندی که حاکمیت و دولت را بیش از پیش در برابر مردم قرار داده، برخوردهای خشونت‌بار توسط نیروهای غیررسمی و رسمی با شهروندانی که منتقد و معترض به انتخابات «و دولت ۲٣ خردادی» هستند، محکوم می‌کند و اعلام می‌دارد با توجه به بیماری دیابت خانم سحابی و زخمی شدن ایشان در هنگام دستگیری، سلامتی نامبرده به شدت تهدید می‌شود. ما خواستارآزادی فوری ایشان بوده و مسئولیت حفاظت از جان و سلامتی خانم هاله سحابی را برعهده نیروهای انتظامی و امنیتی میدانیم.
شورای فعالان ملی – مذهبی
۱۵ مرداد

2009-08-07T06:21:00.000-07:00

نامه‌ به احزاب اصلاح‌طلب در مورد دادگاه فرمايشی
به نام خدا
اعضای محترم شورای مرکزی
حزب مشاركت ایران اسلامی
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی
مجمع روحانیون مبارز
حزب كارگزاران سازندگی
با سلام و آرزوی صبر، پایداری و مقاومت برای شما و همه‌ي اعضا و هواداران در شرایط سخت و دشوار کنونی. بی‌تردید برگزاری دادگاه فرمایشی‌، غیرقانونی و مغایر با موازین حقوق بشر که در آن حداقل موازین مندرج در آیین دادرسی کیفری رعایت نشده و قرائت بیانیه سیاسی به‌عنوان کیفرخواست علیه فعالان سیاسی ذره‌ای از اعتبار و منزلت آنان و اصلاح‌طلبان حاضر در دادگاه‌، نزد ملت ایران نمی‌کاهد. متاسفانه علیرغم نصایح و هشدارهای همه‌ي ما، طراحان و گردانندگان کودتا همچنان بر ادامه‌ی سیاست‌ها و برنامه‌های غیرقانونی و مغایر با منافع ملی اصرار می ورزند، و بر همین اساس مطابق رویه‌های تکراری و نخ نمای گذشته با فشار بر فعالان بازداشت شده در سلول‌های انفرادی، محاصره‌ی خبری آنان و اعمال شکنجه سفید، آنها را وادار به اعترافات غیرواقعی مطابق سناریوهای از قبل نوشته شده می‌نمایند.
ما بر این باوریم كه هرگونه اعتراف و تجدید نظر در پشت دیوارهای زندان و سلول‌های انفرادی و تحت فشار بازجوها، فاقد ارزش قانونی بوده و تنها نشان‌دهنده‌ی شرایط غیرانسانی‌ای است که بازداشت‌شدگان در آن به‌سر می‌برند. برخوردهای توهین‌آمیز با شخصیت‌هایی كه سه دهه است به نظام خدمت كرده‌اند، نشان‌دهنده‌ی عمق رویكرد تمامیت‌خواهانه‌ی طراحان این پروژه‌ی ضدملی است. كودتاچیان به خیال خود تصور می‌كنند با برگزاری این نمایش‌های مسخره و اصرار بر ادامه‌ی روش‌های یاد شده،می‌‌توانند اعتبار، اصالت و منزلت جنبش اعتراضی و مدنی کنونی را به چالش و پرسش كشند. «جنبش سبز» مستظهر به نیرو و قدرت مردم در عرصه عمومی و محصول بحران مشروعیت دولت است؛ بنابراین هرگونه تلاش برای ملكوك كردن آن و طرح اتهام وابستگی آن به كشورهای دیگر بر بنیادی باطل استوار است.
شورای فعالان ملی ـ مذهبی ضمن ابراز همدردی و همدلی با زندانیان سیاسی و خانواده‌های آنان برای همه‌ی علاقمندان به ایران آباد، آزاد و توسعه یافته، آرزوی موفقیت و پیروزی داشته، خواستار آزادی هرچه سریعتر تمامی زندانیان سیاسی، و نیز رعایت موازین قانونی و حقوق بشر در محاكمات است.

شورای فعالان ملی ـ مذهبی
14/5/1388

2009-08-06T04:01:00.000-07:00

علي آقاي معظمي عزيز چيزي نوشته درباره‌ي دوستان زنداني‌مان. بجز اشك ريختن چه مانده براي ما؟ چه رنج‌ها كه درجان ماست و خشمي كه زير خاكستر زنده است. چه خوب كه مي‌تواند بنويسد و من كه اين روزها اشك امانم نمي‌دهد و ناتوانم از نوشتن.

2009-08-02T07:25:00.000-07:00

جلسه‌ي محاكمه علني نبود
ماجراي محاكمه‌اي كه امروز به مهمترين خبرايران مبدل شده است، از جنبه‌هاي مختلفي بررسي شده و نويسندگان و گويندگان هر كدام به شكلي آنرا ارزيابي كرده‌اند. بررسي‌هاي حقوقي كم نبوده. بخشي از اين نوشته‌ها در روزنامه اعتماد ملي امروز منتشر شد. نوشته‌ي دكترسيد محمد هاشمي( حقوقدان برجسته ايراني) و يادداشت‌هاي صالح نيكبخت و سيد محمد عليزاده طباطبايي.از طرفي برخي دوستان هم به جنبه‌هاي اخلاقي و احساسي ماجرا پرداخته‌اند و اينكه نوميد نبايد شد، كه سخني است كاملا درست و به زبان ديگر بايد «ايمان» داشت.
اظهارات آقايان ابطحي و عطريان‌فر چند بخش داشت كه مهمترين آن سخنانشان درباره‌ي تقلب در انتخابات است و به نظر مي‌رسد كه نمايش مزبور، صرفاً تلاشي است براي القاي اين امر كه تقلبي در انتخابات صورت نگرفته و اينهمه هياهو و اعتراض‌ها و خون‌هاي ريخته شده بدليل سوءتفاهمي نادرست بوده است. اما در ترتيب دادن اين نمايش، توجه نشده بود كه بر فرض محال اگر حرف‌هاي اين آقايان از روي اختيار هم بوده باشد، نمي‌تواند به معني نفي تقلب محسوب شود. تنها چيزي كه از اين سخنان درمي‌آيد آن است كه آقايان ابطحي و عطريان‌فر بعد از ماه‌ها حبس به اين نتيجه رسيده‌اند كه تقلبي نشده است.
براي رسيدگي به اين مسأله كه آيا تقلبي شده يا نشده، دادگاهي جداگانه و «بي‌طرف و مستقل» لازم است كه به شكايت‌ها و شواهد رسيدگي كند، تا معلوم شود اين ادعا درست است يا نه. و تا وقتي چنين دادگاهي تشكيل نشده درباره‌ي صحت و سقم تقلب نمي‌توان سخني حقوقي گفت. اما به‌لحاظ فردي چون آقايان خاتمي و موسوي رسماً از تقلب در انتخابات و كودتاي «مخملي» سخن گفته‌اند، ما بايد بين راستگويي وزارت كشور آقاي احمدي‌نژاد از يك طرف و راستگويي سيد محمد خاتمي و مير حسين موسوي يكي را انتخاب كنيم. و البته معلوم است كه مردم چه كساني را راستگوتر مي‌دانند.
اما هدف از اين نوشتار كوتاه بيان نكته‌اي «جزئي»! اما مهم است. ميرحسين موسوي امروز بيانيه‌اي داده و در آن تأكيد كرده است : « از دادگاهی که همه چیزش تقلبی است انتظار دارند عدم وقوع تقلب در انتخابات را اثبات کند.» شاهد اين سخن را ديروز، تلوزيون ايران بارها پخش كرده است. محمد علي ابطحي در جايي از سخنان خود كه درباره‌ي اسم رمز «تقلب» سخن مي‌گويد ناخواسته اعلام مي‌كند: « ...من تقلب رو ديروز در بين جمع دوستاني كه همينجا بودن باهاشون صحبت مي‌كردم.. »
اين سخن به اين معني است كه روز قبل از آن هم «در بين جمع دوستان» و در «همانجا» جلسه‌اي بوده است. و شايد روزهاي قبل از آن؟ و از كجا معلوم كه اين فيلم ضبط شده مربوط به جلسه ديروز باشد؟ دادگاه كه علني نبود و البته نمايش آن بصورت علني، نياز داشت كه گروهي از دوستان در دادگاه حاضر باشند. اكنون مي‌توان سناريو را حدس زد.
احتمالا اين نمايش بارها تمرين شده است. ممكن است در روزهاي اول متهمان ندانسته‌اند كه دادگاه نمايشي است و حرفهاي ديگري زده باشند، و بعد كه ماجرا معلوم شد، به ناچار به بازي تن داده‌اند. ممكن هم هست كه از ابتدا مي‌دانستند ماجرا چيست و شايد به همين دليل برخي‌ها نبودند. مثل تاج‌زاده يا حجاريان؛ آيا آنها حاضر به شركت نبودند يا براي برنامه‌اي ديگر نگاه داشته شده‌اند؟
اگرچه پاسخ اين پرسش‌ها شايد به اين زودي مشخص نشود، اما پاسخ يك پرسش از سخنان ابطحي كاملا مشخص است: جلسه‌ي محاكمه علني نبود. و از آن جالبتر نكته‌اي است كه از ابتداي اين حادثه‌ي بزرگ و در همه‌ي برنامه‌هاي نمايشي؛ وجود دارد: هرچقدر هم كه دقت شده، باز هم «گاف» كم نبوده است.

2009-07-28T09:36:00.001-07:00

خواهي كه دادت بر درد صد سلسله بيداد را

اين تصوير هميشه برايم تكان‌دنده، و الهام بخش بوده است. و شعر زيباي نه چندان زيبايي! كه بر روي آن نوشته شده :
خواهي كه دادت بر درد صد سلسله بيداد را
منت نكش، گردن بنه زنجير استبداد را

2009-07-28T08:24:00.000-07:00

تكرار كنيم نامشان را

جايي نديدم كه ليستي از زندانيان حوادث اخير را منتشر كرده باشد. لازم است كه سريعا اين كار را شروع كنيم. ليستها را با هم ادغام كنيم و نامها را فراموش نكنيم. براي شروع كار سعي كردم نامهايي را جمع كنم كه به نوعي فعال سياسي يا فرهنگي و حقوق‌بشري بوده‌اند..مي‌دانم كه ليست ناقص است. گفته مي‌شود هزاران نفر دستگير شده‌اند و آنها كه از مردم عادي‌اند وضعيت بدتري دارند.براي تهيه اين ليست هم از ليست سايت نوروز كه نزديك به جبهه مشاركت است استفاده كردم و هم از اطلاعيه‌هاي انجمن دفاع از حقوق زندانيان كه به نظرم موثق‌ترين منبع براي امور زندانيان است .و البته اگر اسامي جديدتري ديدم بر آن خواهم افزود.

جبهه مشارکت
محسن ميردامادي، عبدالله رمضان زاده،سيدمصطفي تاج زاده، سعيد حجاريان ، مهندس محسن صفايي فراهاني ، محسن امين زاده ، علي تاجرنيا ، سعيد شيرکوند ، شهاب الدين طباطبايي ، علي اصغر خداياري ، داوود سليماني ،عباس کوشا ، رمضان پور ، سعيد نورمحمدي ، حمزه غالبي ، رضا همايي ،زويا حسني، سعيده کردي نژاد ،حسين موسوي

سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي
بهزاد نبوي ، مجيد نيري، حجت اسماعيلي، محسن باستاني، مهرداد بال‌افکن، فيض الله عرب سرخي، محمد جواد امام، ، صادق نوروزي، امير حسين مهدوي

نهضت آزادي
محمد توسلي،غفار فرزدي، مجيد جابري، رحمت الله اميري، روح الله رحيم‌پور، امير حسن جهاني، علي اشرف سلطاني آذر، رحيم ياوري، محمد رضا احمدي نيا، احمد افجه‌اي، مهندس عماد بهاور، مجتبي خندان، سعيد زراعت کار، روح‌الله شفيعي ،علي مهرداد،رضا ارجيني، منصور وفا، باقر فتحعلي‌بيگي، جلال بهرامي، صادق رسولي، و احد رضايي، محسن حکيمي ، محمد باقر علوي ،

ملي- مذهبي‌ها
كيوان صميمي بهبهاني، عبدالرضا تاجيك، هادي احتظاظي، احمد زيدآبادي

کارگزاران
محمد عطريانفر، جهانبخش خانجاني، علي محقر و هدايت‌لله آقايي ، روشنك سياسي ، آيدا مصباحي

جبهه ملي
کورش زعيم، پيمان عارف،

حزب همبستگي
عباس ميرزا ابوطالب

روزنامه‌نگاران
محمد قوچاني، مازيار بهاري، ژيلا بني‌يعقوب، مجتبا پورمحسن، بهمن احمدي امويي، مهسا امرآبادي و سعيد ليلاز، بهزاد باشو، سيد خليل ميراشرفي، روح اله شهسوار، ماشالله حيدر زاده، حميده ماحوزي، امان الله شجاعي، حسين شکوهي ،عيسي سحرخيز، مجيد سعيدي

فعالان حقوق بشر
عبدالفتاح سلطاني، شيوا نظرآهاري ، عليرضا هاشم، محمدعلي دادخواه، سميه توحيدلو

مجمع روحانيون مبارز
محمد علي ابطحي

اعتماد ملي
هنگامه شهيدي

اعضاي ستادها
موسي ساکت ، مريم عامري ،فرناز کمالي ، سيامند غياثي ، محمد جعفري ،مرتضي خاني ، باقر اسکويي ، محمدرضا جلايي‌پور، احسان باکري، علي وفقي، حمزه غالبي، سعيد نيکخواه، همايي، فتاحي، ذاکري، هانيه يوسفيان ، روح‌الله شهسوار ، محسن روزبهان ،هاشم خواستار، حسین تاجیک، مجید زمانی،مهديه مينوي،

ادوار تحكيم وحدت
عبدالله مومني، حامد ايران‌شاهي

دانشجويان

حميد چوبينه و عليرضا عاشوري،عليرضا کياني، ميلاد حسيني کشتان، علي نظري، سياوش صفوي، اشکان ذهابيان، علي دنياري، رحمان يعقوبي، مازيار يزداني، علي عباسي و شوانه مريخي ، سياوش حاتم، پوريا شريفيان، مهدي مسافر، رضا جعفريان، حجت بختياري، مصطفي مهدي‌زاده، اميد سهرابي، وحيد اميريان، فضل‌اله جوکار، وحيد عزيزيان، مهدي ترکمان، نسترن خدارحمي، علي احمدي، مصعب ابراهيمي، سعيد پرويزي، بهاره حسيني، حديث زماني، ناهيد سياه‌وند و خانم ايماني ،ضياءالدين نبوي ، عليرضا خوشبخت و زهرا توحيدي ،سهراب احديان، رضا ارکوازي، کريم امامي، محمد حسين امامي، الهه ايمانيان، روح الله باقري، فرهاد بينازاده، ايمان پورطهماسب، عزت تربتي، ياسر جعفري، محمدرضا حدآبادي، سيد جواد حسيني، فرشيد حيدري، بهنام خدابنده‌لو، محمد خوانساري، محمد داوديان، محمود دلبري، علي راعي، اميد رضايي، علي رفاهي، سيف‌الله رمضاني، ابراهيم زاهديان، ناصر زماني، مجيد سپهوند، حنيف سليمي، محمد باقر شعبان‌پور، حامد شيخ عليشاهي، ايمان شيدايي، فرهاد شيراحمد، سامان صاحب‌جلالي، فرحان صادق‌پور، فرشاد طاهري، غمديده، حمزه فراتي‌راد، اسماعيل قرباني، محمد کريمي و عرفان محمدي ، محسن آزموده، پيام پوررنگ، مرتضي جانبازي و حاجي‌پور ، منصور موسوي، وحيد صرفي، حميد متولي‌زاده، سامان کامکار، مرتضي رزم‌خواه، نيما رحيمي، محمدرضا حرآبادي، سينا چگيني، حسام کمانگر، سياوش غلامي، خليل کرمي، مسلم صالحي، سامان صاحب‌جلال، حامد روشني، محمدرضا خداوردي ،ميلاد چگيني ،مصطفی آهوخٌش،،سعید شجاعی زاده ، خسرو موسی وند ،امیرحسین استیری ، آدرین جلالی

فعالان سياسي در شهرستان‌ها
جليل شربيانلو، رحيم جابري، عباس پور ازهري، لعيا فرزادي، خانم شبتي، خانم شاملو، دکتر غفارزاده، دکتر سلطاني آزاد، دکتر پناهي، دکتر سيف‌لو، دکتر دادي زاده، مهدي ياربهرامي، منصور غفاري، حجت الله اميري، امير حسين جهاني، يعقوب‌زاده، و مهدي خدادادي پيام حيدر قزويني، نسيم رياحي، مجتبي رجبي، عطا رشيدي ،عبدالمجيد معاديخواه، مهدي عبايي، امير اقتنايي، سعيدالله بداشتي، حسين مجاهد، حميد لطفي، مجتبي شايسته، فرهاد نصرالله‌پور، رضا لطفي

و بياد داشته‌ باشيم هزاران نفر را كه مظلومانه حتي نامشان برايمان آشنا نيست

2009-07-28T03:25:00.000-07:00

براي سعيد حجاريان
كه اسير ستمگران‌ است

زینب حجاریان: پدرم گفته که هر روز او را زیر آفتاب شدید 40 - 42 درجه می‌برند و و ساعت ها در زیر آفتاب نگه میدارند و سپس داخل برده و روی او یخ می ریزند و ما در این زمینه با پزشک صحبت کردیم و پزشک ایشان گفتند که این قضیه منجر به خونریزی مغزی خواهد شد و با توجه به اینکه یکی از رگ های مغزی پدرم در ترور ایشان به شدت آسیب دیده اینها می‌خواهند پدرم را دچار خونریزی مغزی کرده و اینگونه بکشند.

2009-07-23T12:04:00.000-07:00

حمايت شوراي فعالان ملي – مذهبي‌ از اعتمادسازي و برگزاري همه‌پرسي
به نام خدا
براي همه نيروهاي مردم‌سالار و به ويژه نوانديشان مذهبي پرسابقه خارج از حاكميت، باعث مسرت است كه از سوي آقاي هاشمي رفسنجاني يكي از شخصيت‌هاي مهم و مؤثر حاكميت و از تريبون رسمي نماز جمعه؛ «مردم» مبناي مشروعيت (و نه مقبوليت) قدرت معرفي و حديثي كه هميشه مورد استفاده نوانديشان ديني بوده روايت مي‌شود كه پيامبر اكرم به حضرت علي رهنمود مي‌دهند كه اگر مردم وي را نخواستند نبايد در مسند قدرت قرار گيرد.
ما هم چنين مواضع و راهكارهايي هم‌چون اعتمادسازي، آزادي زندانيان سياسي، دلجويي از آسيب‌ديدگان حوادث اخير، آزادي فعالين مطبوعاتي، دلجويي از علما و مراجع، گشودن راه مناظره و استدلال و... را مثبت و به نفع ملك و ملت و در جهت منافع ملي ارزيابي كرده و از آن حمايت مي‌كنيم. هم چنين برآورد آقاي هاشمي از وضعيت كنوني به عنوان يك «بحران» سياسي (به دليل «ترديد» در نتايج انتخابات) جمع‌بستي واقع‌بينانه از وضعيت كنوني كشور است كه مي‌بايست مورد توجه جناح حاكم و غالب، اگر به مصالح ملي معتقدند، نيز قرار گيرد.
يك راه عملي براي «اعتمادسازي» مي‌تواند تحقيق و تفحص يك جمع بيطرف و مورد اعتماد افكار عمومي و جناح‌هاي مختلف سياسي براي بررسي عملكرد نهادهايي هم چون شوراي نگهبان، صدا و سيما و نيروهاي نظامي و شبه نظامي (بويژه لباس‌شخصي‌ها) در فرايند انتخابات اخير باشد؛ انتخاباتي كه امروزه مصداق اصلي مناقشه نيروهاي سياسي گوناگون (در درون و بيرون از حاكميت) و بخش عمده‌اي از مردم آگاه و معترض ايران قرار گرفته است. گزارش اين هيئت هم مي‌تواند براي افكار عمومي روشنگر و دلجويانه باشد و هم مسير اصلاح اشكالات و تخلفات را هموار سازد.
ما هم‌چنين از راه‌كار مشخصي كه از سوي آقاي خاتمي مطرح شده و اكنون راه حل روشني براي انعكاس مطالبات آقايان موسوي و كروبي و جنبش سبز و مسالمت‌آميز اعتراضي اقشار مختلف مردم مي‌باشد؛ حمايت مي‌كنيم. حال كه سازوكارهاي معمول و متداول، از سوي بخش مهمي از نخبگان درون و بيرون از حاكميت، مراجع مذهبي و مردم آگاه مورد ترديد جدي قرار گرفته است، راه‌كار برگزاري همه‌پرسي براي تعيين تكليف مشروعيت دولت و نتايج اعلام شده انتخابات به عنوان يك راه حل قانوني براي مواقع غيرعادي، از سوي نهادي متكثرتر (مثلا مجمع تشخيص و...)، مي‌تواند راه‌كاري متين و معقول و فصل‌الخطاب براي همگان باشد. اينك با بهره‌گيري از ادبيات مرسوم در مسئله همه‌پرسي در نهضت ملي بايد گفت «وقتي آب هست، تيمم باطل است». در هنگامي كه «مردم» خود مي‌توانند به طور مستقيم حرف نهايي را در مورد «بحران» به وجود آمده بزنند، ديگر نياز به هيچ راه‌كار فرعي و حاشيه‌اي به نمايندگي غيرمستقيم از مردم نيست. آقاي موسوي نيز اخيرا تأكيد نمود كه حرف نهايي را بايد مردم بزنند.
به نظر مي‌رسد اگر اندك عزم و اراده‌اي در جناح حاكم براي اصلاح امور باشد، ارزيابي‌ها و راه‌كارهاي پيشنهادي اين دلسوزان ديرپاي جمهوري اسلامي مي‌بايست مورد اعتنا و عنايت قرار گيرد. در غير اين صورت جنبش سبز ملت ايران راه خود را به سوي آينده خواهد گشود و ادامه سركوب معترضان و بازداشت فعالان سياسي – اجتماعي و مطبوعاتي از عزم راسخ آن نخواهد كاست. اما در صورت ادامه بحران كنوني بي‌اعتمادي و شكاف دولت – ملت در ايران روند تصاعدي‌تري طي خواهد كرد و يك دولت ضعيف و بي‌بنياد در داخل؛ در عرصه جهاني يا مورد فشار براي امتيازگيري‌هاي فراوان عليه منافع مردم قرار مي‌گيرد و يا طعمه حملات گوناگون قدرت‌هاي جهاني مي‌گردد. آيا تسليم اراده و خواست مردم خويش شدن بهتر از امتيازدهي و يا طعمه بيگانگان قرار گرفتن نيست؟

شوراي فعالان ملي – مذهبي
31 تير 1388

2009-07-22T04:32:00.000-07:00

بسم‌الله الرحمن‌الرحيم
ایمان؛ راه سخت عبور

این نوشته به احترام شهدای این حادثه‌ی بزرگ با یاد آنان آغاز می‌شود:
کیانوش آسا - ناصر امیرنژاد - سهراب اعرابی - محسن ایمانی - مبینا احترامی - یعقوب بروایه - فاطمه براتی - سروره برومند - مهدی کرمی - ترانه موسوی- کامبیز شعاعی- اشکان سهرابی - حسين طهماسبی - فاطمه رجب‌پور- امیر کویری- شلير خضري - بهمن جنابی- حسین غلام‌کبیری - مصطفی غنیان - احمد نعیم آبادی - ندا صالحی آقاسلطان- فرزاد هشتی – سالار خضری - کاوه علیپور - داوود صدری - فاطمه سمساریان - کسری شرفی - کامبيز شعاعی - محمد کامرانی - مسعود هاشم زاده و...
و دوستان زندانی ما که باید آنقدر نامشان را تکرار کنیم که در کنار ما قرار گیرند:
محمد توسلی- عماد بهاور- احمد زیدآبادی - کیوان صمیمی- عبدالرضا تاجیک - عبدالله مومنی- محسن میردامادی -عبدالله رمضان‌زاده - سیدمصطفی تاج‌زاده - سعید حجاریان - محمد قوچانی- عبدالفتاح سلطانی- محمدرضا جلایی‌پور- سعید لیلاز- سمیه توحیدلوعلوی- ژیلا بنی‌یعقوب- بهمن‌احمدی‌امویی - مهسا امرآبادی - مسعود باستانی- عیسی سحرخیز- محمدعلی دادخواه - عباس میرزا ابوطالب- یحیی کیان‌تاج بخش - مجید سعیدی - حسین تاجیک - هنگامه شهیدی- حمید چوبینه - علیرضا عاشوری - شادی صدر - محسن حکیمی - محسن صفایی‌فراهانی - محسن امین‌زاده – علی‌تاجرنیا - سعید شیرکوند – شهاب‌الدین طباطبایی – علی‌اصغر خدایاری - داوود سلیمانی - عباس کوشا – رمضان‌پور - حسین مجتهدی- علی قادری- حمید مجتبایی- حسین ریاحی- کمیلیان - سعید نورمحمدی -حمزه غالبی - رضا همایی - زویا حسنی - سعیده کردی‌نژاد - محمدرضا یزدان‌پناه- بهزاد نبوی- فیض‌الله عرب‌سرخی- محمد جواد امام- مجيد نيري- صادق نوروزی- امیر حسین مهدوی- محمد عطریانفر- هدایت‌الله آقایی – جهان‌بخش خانجاني- محمدعلی ابطحی و...

طوفانی که برخاست
نزدیک به چهل روز از اولین اعتراض‌های مردم گذشت. هزاران نفر زندانی شدند و دستگیری‌ها گسترش بی‌سابقه‌ای یافت. در خیابان‌ها و زندان‌ها، ضرب و شتم مردم به امری معمول بدل شد و زخم‌های بزرگی بر پیکر ایران وارد گردید. گروهی از زنان و مردان هم‌وطن ما کشته شدند و ریختنِ خونِ مردم مباح شد.«نظر حرام بکردند و خون خلق حلال»
باید بپذیریم که ابعاد این خیزش، چندان بزرگ بود که هم حاکمان را غافلگیر نمود و هم نیروهای سیاسی معترض را بهت زده کرد. بلافاصله پس از اعلامِ نتایجِ ساختگیِ انتخابات، اعتراض‌هایِ پراکنده در سطح شهر آغاز شد. آنچنان که انتظار می‌رفت، عده‌ای اوباشِ سازماندهی‌شده، با خشونت به اعتراض‌ها هجوم آوردند و خود به تخریب اموال عمومی پرداختند؛ تا با ایجاد جوِ وحشت در شهر، از گسترشِ اعتراض‌ها جلوگیری کنند. شبانگاهِ روز بعد، گروهی اوباشِ وحشی، به خوابگاه دانشجویان در کوی دانشگاه یورش بردند و بی‌دلیل، به ضرب و شتم و قتلِ دانشجویان پرداختند. دروازه‌ی شهادت گشوده شده بود! هدف، ایجاد وحشت در میان مردم بود. اعتراض‌ها به سرعت در سراسر ایران گسترش می‌یافت. فريادهاي الله‌اكبر از همان شبها در تهران آغاز شد و تا كنون طنين‌انداز است.
در جو از یادنرفتنیِ آن روزها و در حالی که ، سخن از کودتایی سازمان‌دهی‌شده بود و فضای ترس بعد از انتخابات شاهد آن، 25 خرداد 1388 فرا رسید. تمام روزِ قبل و صبحِ آن‌روز، تلوزیون، خبر از غیرقانونی بودنِ راه‌پیمایی می‌داد و شایعاتی بود که نیروهای «ضدمردم» حق تیراندازی هم دارند. وسایل ارتباطی قطع شده و امکان خبررسانی به مردم نبود. تلفن‌های همراه و پیامک‌ها و اینترنت هم قطع بود.
بااین‌همه وقتی آن‌روز از یک خیابان فرعي، به مسیر اصلی وارد شدم، امواج انسانی عظیمی را دیدم که به سوی «آزادی» پیش می‌رفت، آنروز بی‌اختیار اشک می‌ریختم. اشک‌ریختن این‌روزها به عادت ما بدل شده است! دیگراني را هم دیدم که در حال گریستن، راه می‌رفتند. میلیون‌ها نفر در راه آزادی بودند. آنروز به سوی مردم تیراندازی شد و گروهی شهید شدند. دروازه‌ی شهادت گشوده شده بود! 25 خرداد را فراموش نکنیم.
از همان روز مرسوم شد که مردم با صدای بلند قرار تجمع بعدی را گذاشتند. 26 خرداد، میدان ولی‌عصر بود که جمعیت به سوی ونک تغییر مسیر داد و امواج انسانی تا تجریش رفت. 27 خرداد میدان هفت تیر بود که انتهای آن ازمیدان ولی‌عصر تا انقلاب هم گذشت و 28 خرداد میدان توپ‌خانه بود که جمعیت از میدان فردوسی تا انقلاب رفت. چهار روزی که «تاریخ» در حال نوشته شدن بود.
29 خرداد روز استراحت بود و سی‌ام خرداد روز سرکوب بزرگ. وقتی از بزرگراه یادگار تلاش کردم وارد آزادی شوم انبوهی از نیروهای سرکوب راه را بر مردم بسته بودند و در ابتدا با فریادهای مکرر، مردم را به عقب‌نشینی فرا می‌خواندند. از ساعت چهار به بعد فریادها به گاز اشک‌آور و ضرب و شتم مردم و بعد تیراندازی هوایی و نهایتاً تیراندازی مستقیم به سوی مردم ختم شد. خیابان‌های اطراف آزادی صحنه جنگ و گریز شده بود. شب که سرکوب پایان یافت در شهر و در شعاع درگیری‌ها، با اتومبیل ‌رفتم و سرکوب‌گران را در حال خودن شام و خنده و شوخی و تعريف خاطره، کنار خیابان‌ها و روی چمن بلوار کشاورز ‌دیدم. سی‌ام خرداد بنا بر اخبار رسمی ده‌ها نفر کشته شدند. دروازه‌ی شهادت گشوده شده بود!
تصور می‌شد بعد از سرکوبِ بزرگ، ناآرامی‌ها پایان یابد؛ اما چنین نشد. هر چند روز یکبار به بهانه‌ای جدید مردم گرد هم آمدند و کتک خوردند و دستگیر شدند و اعتراض کردند. در این بین گاه شهیدی جدید بر کرانه افزوده‌اند.

در کنار مردم یا در برابر آن

آنچه اتفاق افتاده حادثه‌ای تاریخ‌ساز است و هر نیرویی باید مشخص کند که کدام طرف مي‌ایستد. این ماجرا از آن ماجراهايي نیست که بتوان دربرابر آن سکوت کرد، برکنار ایستاد یا فراتر از آن بود و اعلام بی‌طرفی کرد. یا باید در کنار مردم بود و یا در برابر آنان. راه سومی وجود ندارد. آنها که کوشیدند راه سومی تعریف کنند تا از هزینه‌ی حوادث کناره بگیرند، ناتوان از بازكردن راه سوم بوده‌اند. آنان خواسته یا ناخواسته دربرابر مردم قرار گرفتند.
به همین دلیل است که می‌بینیم حتی كساني که مشهور به رفتارفراجناحی بودند، مجبور به قرار گرفتن در یک سوی شدند[همچون هاشمی‌رفسنجانی]. برخی که ادعای چهره‌ي معتدل داشتند، چهره‌شان را تغییر دادند[همچون احمد توکلی]. آنها که اساساً برای تکوین راه سوم آمده بودند ، در راهی دیگر قرار گرفتند[همچون محسن رضایی].
راه‌ها جدا شد و چهره‌ها نمایان. تقسیم‌بندی‌ها ازجناح‌های سیاسی ایران با عنوان اصلاح‌طلب و اصولگرا هم تغییر کرد. در چنین محشر عظمی و حادثه‌ی عظیمی است که معنی این سرکوب بزرگ مشخص می‌شود. حادثه، بزرگتر از آن است که بتوان آنرا به اشتباه محاسباتی یا روانشناسی فردی تقلیل دهیم. این نقطه‌ی عطف نه تنها برای مردم، بلکه برای نیروی ضدمردم هم بوده است. همانگونه که نیروی مردمی برای آزادی و کرامتش در میدان است، نیروی ضدمردمی نيز برای «بقا» است که به میدان آمده و مشخص است که به هر قیمتی حاضر به عقب‌نشینی نخواهد بود. پیش از این‌هم رفتارهای مشابهی از آن‌ها دیده‌ایم، قتل‌ها و کشتارها و شکنجه‌ها در سابقه‌ی تاریخی این گروه‌ کم نیست. اما آن اعمال، گاه به خودسری یا اشتباه محاسباتی و عقده‌های شخصی و ... تقلیل داده مي‌شد. امروز اما سرکوب، امری کاملاً سازمان یافته و یکدست و سراسری با شیوه‌هایی کاملا «مدرن» است که پیش می‌رود. پس امکانِ تقلیلِ آن به مسائل فردی ممکن نیست. این «سيستم سرکوب» اما يك شاخصه‌ي اساسي ديگر هم دارد و آن «بي‌ايماني» آن است.

چه خواهد شد؟

این روزها با هرکه سخن می‌گویم و هر نوشته که می‌خوانم نگران آینده‌اند. چه خواهد شد؟ در تنهایی خودمان و در میان دوستان و در میان مردم همه نگران آینده‌ی ایران‌ایم. چه باید کرد؟ وقتی قبل از شروع نمازجمعه‌ی گذشته در خیابان انقلاب و روبروی دانشگاه، نیروهای رسمی سوار بر موتور به سوی مردم ده‌ها گاز اشک‌آور پرتاب کرده و بعد حمله کردند و می‌زدند و حتی در خیابان‌های فرعی به سمت جمهوری راه را بر مردم بسته بودند و کتک می‌زدند، من هم می‌دویدم و در حال خفگی با خود می‌اندیشیدم که چه خواهد شد؟ می‌دانم که همه‌ی دوستان و بسیاری از مردم هم اینچنین می‌اندیشند و نگرانند. پرسش اساسی این است که این نیروی سرکوب بزرگ با اینهمه ابزار و بی‌رحمی و خشونت و توان مالی و نظامی را چگونه می‌توان عقب راند؟ اساساً مگر مردم می‌توانند بر آن غلبه کنند؟
همه‌ی این مقدماتی که نوشته شد تنها برای بیان همین نتیجه‌ی آخر بود. در برابر این «ماشین مدرن بي‌ايمان» از ما چه کاری ساخته است؟ راهی جز پیمودن راهِ «ایمان» برای ما نمانده است.
« قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلاَقُو اللّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللّهِ وَاللّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ» (بقره-249) «آنان که می‌پنداشتند با خدا ديدار خواهند کرد ، گفتند: چه بسا گروهی اندک( ضعیف) که بر گروهی بزرگ(قوی) غلبه کند به اراده‌ی خداوند، که خدا باکسانی است که پایدارند»
ایمان تنها چیزی است که خواهد توانست بر این «عقلانیت بی‌ایمان» غلبه کند. آنانکه تکیه بر ابزارِ سرکوب و اسلحه و چماق کرده‌اند و خون می‌ریزند؛ تنها به محاسبه‌ی عقل است که خود را پیروز می‌دانند. و راه رستگاری البته راهی رازآلود و فراعقلی است. اگر ایمان بیاوریم که فصلی نو در راه است، هیچ چیز و هیچ کس نخواهد توانست راه را ببندد. « وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا »(طلاق-3) « و هر كس بر خدا تکیه كند او براى وى بس است. خدا فرمانش را به انجام رساننده است. به راستى خدا براى هر چيزى اندازه‏اى مقرّر كرده است. ». ایمان؛ راه عبور سختی است، لیکن جز آن هیچ راهی نیست. در سراسر تاريخ آنانكه ايمان داشتند به آنچه مي‌خواهند به كساني كه بر زور تكيه كرده‌اند غلبه يافتند. مگر نه اين‌كه خون بر شمشير پيروز است؟باید به معجزه ایمان داشت. باید به معجزه ایمان داشت.

2009-07-05T00:36:00.000-07:00

به نام خدا
ملت رنج کشیده ایران،
متأسفیم که با هزار امید برای تغییر وضعیتی که زندگی روزمره ایرانیان و حیثیت و اعتبار ایران را چهار سال بیش از پیش دچار سختی و اختلال کرده بود، پای صندوق‌های رأی آمدید، اما شیرینی حضور و رأی و نظرتان با یک برخورد از قبل مهندسی‌شده و اعلام آرایی شگفت‌انگیز به تلخکامی کشیده شد.
به دنبال آن حضور سبزتان، در یک حرکت گسترده مسالمت‌آمیز، اراده اکثریت جامعه را در برابر روندی که می‌خواست رأی اقلیت را بر اکثریت غلبه دهد، شکوفا و نمایان ساخته، در برابر چشم کوته‌فکران داخلی و انظار جهانی قرار داد و حیثیت و آبروی ایران و ایرانی را بازگرداند.
اما باز به جای تسلیم شدن در برابر این حضور گسترده، مصرانه به روند مزبور ادامه دادند و این حرکت سبز را به خون کشاندند. ما غمگنانه این سرکوب خونین و برخورد خشن و غیرانسانی با انبوه مردمان (و بویژه جوانان) بازداشت‌شده و زجر مضاعفی که خانواده‌های آنان دچار شده‌اند، را محکوم می‌کنیم.
در این راستا علاوه بر حامیان نامزدهای اصلاح‌طلب و طرفداران اصلاح و تغییر؛ بخش‌های مهمی از مراجع و علمای دینی، برخی شخصیت‌های سیاسی جریان راست، بعضی از نمایندگان مجلس و... نیز با تصریح و تلویح به نادیده گرفتن صدای اعتراض مردم و سرکوب آنان با انگ‌های ناچسب و تکراری، اذعان و انتقاد کردند.
اما متأسفانه باز طراحان انتخابات مهندسی‌شده نه به این صداهای درونی عنایت کردند و نه به ده‌ها مستند و شاهدی که به قانون‌شکنی‌های گسترده در انتخابات اشاره داشت توجهی نمودند. شورای نگهبان نیز صرفا با پاسخ دادن به برخی حواشی، در نهایت مهر تأیید بر آرای مخدوش قبلی زد.
ما ضمن پاسداشت یاد شهیدان راه آزادی و دموکراسی و حاکمیت ملی و حمایت از اعتراضات مدنی و قانونی، نادیده گرفتن رأی اکثریت ملت را تهدید امنیت ملی و نادیده گرفتن مصالح آن که جمهوریت و اسلامیت را در کشور به خطر انداخته، ارزیابی می‌کنیم و همسو با اکثریت ملت ایران، به حق ایراد انتقادات و اعتراضات مسالمت‌آمیز و مدنی باور داریم.
اما نتیجه فرایند غیرقانونی حاکم بر انتخابات، هم‌چنانکه بسیاری از مراجع مشفق دینی و فعالان ایران‌دوست مدنی و سیاسی عنوان ساخته‌اند؛ دولت منتصب را فاقد مشروعیت مردمی و قانونی می‌سازد.
شورای فعالان ملی – مذهبی
شنبه ، 13 تیر 1388

2009-07-02T06:42:00.003-07:00

هشدار شورای فعالان ملی – مذهبی نسبت به تکرار پروژه مصاحبه های اجباری تلويزيونی
به نام خدا
ملت بزرگوار ايران
در پی وقوع کودتای انتخاباتی در دهمين دوره رياست جمهوری ، جمع کثيری از فعالان سياسی ،اجتماعی و حقوق بشر بازداشت و راهی زندانها و بازداشتگاهها شده اند. در ميان بازداشت شدگان از سراسر کشور نام اعضای حزب مشارکت اسلامی، سازمان مجاهدين انقلاب اسلامی، حزب کارگزاران سازندگی، نهضت آزادی ايران، شورای فعالان ملی – مذهبی، خبرنگاران و اهالی مطبوعات، فعالان حقوق بشر و همچنين برخی اعضای ستادهای انتخاباتی به چشم می خورد. متاسفانه طی روزهای اخير برخی اخبار منتشر شده در روزنامه های وابسته به دولت و شايعات، حکايت از فشار بر بازداشت شدگان برای انجام مصاحبه های اجباری تلويزيونی و مطبوعاتی دارد.
هموطنان گرامی
طی سه دهه اخير اجبار بازداشت شدگان- پيش از اثبات اتهام آنان در دادگاه صالحه- برای انجام مصاحبه بارها توسط مقامات امنيتی مورد استفاده قرار گرفته است. در اغلب موارد افراردی که وادار به اين کار شده اند پس از آزادی حقايق دردناک پشت پرده مصاحبه خود را به اطلاع افکار عمومی رسانده اند. آنها بر اين نکته تصريح کرده اند که به دليل فشارهای جدی جسمی و روانی و تهديد خانواده هايشان ناچار شده اند آنچه را بازجو ها ديکته کرده اند، تکرار کنند. بارها برخی مقامات قضايی و سازمان های حقوق بشری بر غير قانونی بودن اين روش و مغايرت آن با اصول ۳۶، ۳۷، ۳۸ و ۳۹ قانون اساسی و موازين حقوق بشر تاکيد کرده اند. به علاوه افکار عمومی نيز به هيچ وجه مواضع اعلام شده از سوی بازداشت شدگان در تلويزيون را نپذيرفته و کمترين اعتمادی به مسايل مطرح شده ندارند. شورای فعالان ملی – مذهبی ضمن تاکيد بر بی ارزش بودن مسايل و اتهامات پذيرفته شده در اعترافات تلويزيونی خاطر نشان می سازد، اصرار بر ادامه روش های نخ نمای گذشته نه تنها با موازين قانونی، دينی و حقوق بشری در تعارض جدی است بلکه بر بحران مشروعيت فعلی نيز خواهد افزود. همچنين اين شورا نگرانی خود را نسبت به سلامت افراد بازداشت شده اعلام می دارد.
نهم تيرماه ۱۳۸۸
شورای فعالان ملی – مذهبی

2009-07-02T06:42:00.001-07:00

بيانيه شورای فعالان ملی- مذهبی
در اعتراض با بازداشت جمعی از فعالان سياسی اجتماعی و حقوق بشر
و اعضای اين شورا
به نام خدا
ملت شريف ايران
همچنانکه اطلاع داريد به دنبال برگزاری انتخابات سراسر مخدوش دوره دهم رياست جمهوری موج تهديد جامعه مدنی و نيروهای اصلاح طلب با بازداشت فعالان سياسی ، اجتماعی و حقوق بشر گسترش يافته است.بديهی است جنبش سبز ملت ايران و دامنه گسترده اعتراضات مسالمت آميز و مدنی بسيار فراتر از آن است که با بازداشت گروهی از فعالان متوقف يا کنترل شود. نکته جالب توجه اينکه همه افراد بازداشت شده پيش از بازداشت بارها بر ضرورت پی گيری مسالمت آميز اعتراضات تاکيد داشته اند و مخالفت خود را با هر گونه رفتار خشونت آميز از سوی حاميان نامزدهای اصلاح طلب اعلام کرده اند.
افراد بازداشت شده شامل طيف گسترده ای از اعضای حزب مشارکت ، سازمان مجاهدين انقلاب اسلامی ، نهضت آزادی ايران و شورای فعالان ملی مذهبی در تهران و شهرستانها هستند . اگر چه برخی از افراد بازداشت شده عضو شورای فعالان ملی مذهبی تقريبا پس از 24 ساعت آزاد شدند ، اما همچنان آقايان احمد زيد آبادی ، کيوان صميمی ، عبدالرضا تاجيک ، حسين مجاهد (همدان) و عباس پور اظهری (تبريز) از اعضای اين شورا در بازداشت به سر می برند.
شورای فعالان ملی مذهبی با تاکيد بر اينکه کنترل وضع موجود و اعتراضات تنها از طريق پذيرش رای و نظر مردم و ابطال انتخابات ممکن خواهد بود ، از مسئولان مربوطه می خواهد تا به سرعت همه افراد بازداشت شده در ناآرامی های اخير از جمله اعضای شورای فعالان ملی مذهبی در سراسر کشور را آزاد و بيش از اين جامعه ايران را در معرض موجی از بحران ها و ناآرامی ها قرار ندهند
26 خرداد 1388
شورای فعالان ملی مذهبی

2009-07-02T06:40:00.000-07:00

بيانيه شورای فعالان ملی- مذهبی در اعتراض به مخدوش شدن آرای ملت و
ضرورت برکناری وزير کشور و ابطال انتخابات
به نام خدا
ملت شريف ايران
اکنون خيانت در امانت توسط مجريان انتخابات دهمين دوره رياست جمهوری کاملا آشکار شده است.آنچه در اين انتخابات شاهد آن هستيم نقض اصل جمهوريت و زير پا نهادن اصول 114 و 117قانون اساسی است که به موجب آنها رييس جمهور با رای مستقيم مردم و با اکثريت مطلق آرا بايد انتخاب شود.به علاوه شرايطی که از نيمه شب جمعه22 خرداد بر مردم ايران تحميل شده بی شباهت به وقوع کودتا عليه ملت ايران نيست. بدون ترديد مصادره آرای ملت همراه با توهين و تحقير مردم ، پاشيدن نمک بر زخم ملت بوده و نتيجه ای جز تهديد امنيت ملی و تعميق شکاف دولت – ملت نداشته و جامعه ايران را در معرض بحران های جدی ووضعيت خطيری قرار داده است . در چنين شرايطی واکنش جدی ملت ايران در دفاع از حقوق حقه خويش و ايستادگی و عدم پذيرش نتايج خلاف واقع و کذب اعلام شده از سوی دولت بار ديگر نور اميد به تغيير وضع نابسامان موجود را در چشم انداز همه علاقمندان به اين مرز و بوم ترسيم کرده است.از سوی ديگر مقابله خشن نيروهای امنيتی و نظامی با مردم معترض نسبت به مخدوش شدن آرا و برخورد خشونت آميز لباس شخصی ها و حاميان دولت با جوانانی که برای ايجاد تغيير در چارچوب قانون روز جمعه 22خرداد مشارکت در انتخابات را بر قهر و بی تفاوتی ترجيح دادند ،موجبات تاسف و نگرانی همه علاقمندان ايران را فراهم آورده است .
بر اين اساس شورای فعالان ملی- مذهبی ضمن تاکيد بر ضرورت ابطال انتخابات و برگزاری مجدد آن با ساز و کارهای پذيرفته شده از سوی افکار عمومی و نامزدهای معترض، از مسئولان ذيربط می خواهد با رعايت موازين انسانی ،دينی و حقوق بشر و خودداری از برخورد سرکوبگرانه و خشونت آميز با اعتراضات مدنی نسبت به برکناری و محاکمه وزير کشور و مسئولان برگزاری انتخابات اخير به اتهام خيانت در امانت و نقض آشکار حقوق ملت و قانون اساسی اقدام نمايند.
در پايان اين شورا از همه هم ميهنان عزيز می خواهد تا در اعتراضات خود از هر گونه تخريب و خشونت خودداری کرده و بهانه سرکوب را به دست حاميان حفظ وضع موجود ندهند.
25 خرداد 1388
شورای فعالان ملی - مذهبی

2009-06-24T00:44:00.000-07:00

حمالان پوچی
مرزهای دشوار تحمل را شکستند.
_ تکبير برادران!
هم ‌سرايان وحدت
با حنجره های بی‌ اعتقادی
حماسه های ايمان خواندند.
_ تکبير برادران!
کودکان شکوفه
افسانه ‌ی دوزخ را تجربه کردند.
_ تکبير برادران!
***
ما با نگاه ناباور
فاجعه را تاب آورده ‌ايم.
هيچ ‌کس برادر خطاب‌ مان نکرد
و به تشجيع ما تکبيری بر نياورد.
تنهايی را تاب آورده ‌ايم و خاموشی را
و در اعماق خاکستر
می ‌تپيم.

احمد شاملو

2009-05-04T11:12:00.000-07:00

سوء استفاده از خبرنگاران در بازی های سیاسی محکوم است
يکشنبه ۱۳ ارديبهشت ۱۳۸۸

«دیپلماسی رکسانا» که در روزهای اخیر در تحلیل های برخی از سیاسیون مطرح می شود، اصحاب رسانه را با این سؤال مواجه کرده است که آیا این بار خبرنگاران وجه المصالحه سیاسیون شده اند؟ این تحلیل ها از روزی جدی تر شده است که دادگاهی در ایران «رکسانا صابری»، خبرنگار ایرانی- آمریکایی را به اتهام جاسوسی محاکمه و او را به هشت سال زندان محکوم کرد.
رکسانا صابری از بهمن سال 1387 و ابتدا با این اتهام که او مشروبات الکلی داشته است، تا کنون در بازداشت به سر می برد. پس از صدور حکم بدوی دادگاه انقلاب در خصوص پرونده رکسانا صابری که با واکنش محافل مطبوعاتی، حقوق بشری و سیاسی داخلی و بین المللی همراه شد، محمود احمدي‌نژاد، رييس‌جمهوری ایران در نامه‌اي به سعيد مرتضوي، دادستان تهران، ‏خواستار رعايت قسط و عدل و جمیع موازین قانونی در رسيدگي به اتهامات ركسانا صابري، خبرنگار ايراني- آمريكايي و حسین درخشان، وب نگار ایرانی شد. مقام های ارشد آمریکا نیز به این مسأله واکنش نشان داده و حکم صادره برای صابری را ناعادلانه خواندند.
مستقل از انگيزه‌ها و علل صدور نامه‌ محمود احمدي‌نژاد به سعید مرتضوي در هفته‌هاي پاياني دوران رياست‌جمهوري اش و اینکه این نامه از چه جایگاهی به یک مقام قضایی ارسال شده است، همزمانی این نامه با سفر احمدی نژاد به سوییس و شرکت در اجلاس دوربان و میزبانی دادستان تهران در اجلاس دادستان‌هاي كشورهاي اسلامي در تهران، قابل تأمل است. چرا که نگارش چنين نامه‌اي با نحوه‌ مواجهه‌ ‏پیشین و حال رییس جمهور با پرونده‌هاي دیگری مانند پرونده دانشجويان به خصوص دانشجویان دانشگاه اميركبير، همخواني ندارد.
اگر این تحلیل صحیح باشد که برخی از سیاسیون ایرانی قصد دارند تا از بازداشت رکسانا صابری- که در جایگاه یک خبرنگار انجام وظیفه می کرده است- در معاملات خود با کشورهای دیگر استفاده کنند، آنگاه باید از رييس‌جمهوری پرسید، «آيا عدل و قسط و موازين قانوني ‏مورد توجه تان در رفتار زيرمجموعه های‌ شما، رعايت شده است؟» ‏انتظار ما از شما به عنوان رییس جمهور، تأثیر بر رفتار ‏دستگاه‌هاي قضايي نیست؛ بلکه کمترین توقع، کنترل وزارتخانه های تحت امر تان است تا اينگونه از افراد برای مقاصد سیاسی استفاده نشود.
‏از سوی دیگر سؤال ما از مسوولان قضایی به عنوان خبرنگار این است که در صورت تأیید چنین تحلیل هایی، دستگاه قضایی با کدام توجيه قانوني، شرعي، عرفي و اخلاقي، اینگونه با خبرنگاری که در بازداشت ‏به‌سر مي‌برد و از حقوق دادرسی عادلانه نیز بی بهره بوده، برخورد کرده است؟
بر اين اساس ما روزنامه نگاران و وب نگاران ایرانی با ابراز تأسف و نگرانی از چگونگی روند پرونده رکسانا صابری، خواستار آزادی او و شفاف شدن چگونگی رسیدگی به این پرونده هستیم. بنابراین از مقام های قضايي مي خواهیم تا ضمن حفظ استقلال رأي خود در رسیدگی مجدد به این پرونده و رعایت موازین دادرسی عادلانه، خبرنگاران را که در راستای وظایف کاری خود در کسب خبر فعال هستند، وارد بازی های سیاسی نکرده و هر چه سريع تر ناقضان حقوق قانوني اين خبرنگار را مورد تعقيب قانوني قرار داده و محاکمه کنند. بازداشت روزنامه نگاران و ایجاد محدودیت برای آنان، به ازدیاد فاصله اصحاب رسانه با مسوولان می انجامد.
13/2/1388
- آشفته رضا - آصفی سهیل - آقایی ساسان - احمدی امویی بهمن - اسدی زیدآبادی حسن - اسدي هوشنگ - اسکندری دلیر - اغرازی مجید - افتخاری راد امیرهوشنگ - افروزمنش مهدي - افشارنیک مهدی - اکرمی علی - امامی پروین - امر آبادی مهسا - امیرحاجبی علیرضا - اميري نوشابه - ایران مهر امید - ایمانی معصومه - آقازاده مازيار - آئینی فرزانه - باستاني حسين - باستاني مسعود - براتی پرویز - بنی یعقوب ژیلا - بهاور عماد - بهكام نگين - بهمنی آرش - بهنود مسعود - بیگدلی زهرا - بیگی زاده امید - پاک مهر پیمان - پرهيزي احمد - پژوه فریبا - تاجیک عبدالرضا - تاجیک مهدی - توحیدی مرجان - توفیقی محمدعلی - تولایی مجید - تهرانی رضا - تهرانی فرنوش - جعفرزاده زهرا - جمشیدی ایرج - حسن‌نيا آرش - حکمت علی - حیدری محمد - حیدری یعقوب - خجسته رحیمی رضا - خضرحیدری فهیمه - خیرابی ناهید - دليري جواد - دهقان علی - رجایی علیرضا - رضایی عبدالعلی - رمضانی یگانه بنفشه - روح محمدجواد - روستایی فرزانه - زارع کهن نفیسه - زارعی مختار - زرآبادي شيوا - زهدی محمدرضا - زید آبادی احمد - سالمی فرزانه - سحرخیز عیسی - سخنور حسین - سید آبادی علی اصغر - شبانی مریم - شجاعی کاوه - شریف سولماز - شکری کاظم - شمس الواعظین ماشاءالله - شهبازي آرزو - شهرابي محمد - شهوق شایا - صالحی آرش - صفسری بیژن - صمیمی کیوان - طاهری سیامک - طجوزی علی - عبدی عباس - عزیزپناه ثریا - علی نژاد مسیح - علیپور محمد حسن - عليزاده امير - غلام حسینی ماهرخ - فاتحی مهدی - فتوره چی نادر - فخرزاده مهدی - فرازی حامد - فراهانی سیما - قاسمی کرمانشاهی کاوه - قاضیان حسین - قربانپور فرشاد - قوامی اجلال - قوچانی محمد - کاظمی نازنین - کاظمیان مرتضی - کبودوند تونیا - کبودوند محمدصدیق - کرمانی علیرضا - کریمی رئوف - گنجی اکبر - گهستونی مجتبی - مجتهدی حسین - محمدی سلیمان - محمدی نرگس - مدنی سعید - مرجایی فرید - مظاهری ریحانه - مظفر جواد - معصومی سارا - معصومي آزاده - معظمی علی - مفیدی بدرالسادات - مومیوند بیژن - مهدي‌زاده بابك - میرابراهیمی روزبه - میرزا مریم - میرزایی شهاب - میرزایی مریم - ميرزاده حميدرضا - نورانی نژاد حسین - نوروزیان مهدی - هادی فرهاد - هنری علی - یزدانی خرم مهدی - يزدان‌پناه محمدرضا - يوسفي هيوا - و کمیته دفاع از رسانه های توقیف شده -

2008-12-29T18:25:00.000-08:00

اعتراض به پلمب دفتر کانون مدافعان حقوق بشر
هشدار ۴۰۰ تن از فعالان سياسي، فرهنگي ، اجتماعي و دانشگاهي
در باره پلمب شدن دفتر کانون مدافعان حقوق بشر به وسيله مأموران امنيتي

ماموران امنيتي و انتظامي در روز يکشنبه يکم دي ماه هزار و سيصد و هشتاد و هفت، بدون هرگونه اعلام و سابقه‌ي قبلي، با يورش به دفتر کانون مدافعان حقوق بشر، ضمن جلوگيري از برگزاري مراسمي به مناسبت شصتمين سالگرد تصويب اعلاميه جهاني حقوق بشر، اقدام به پلمب کردن دفتر کانون و توهين و برخورد فيزيکي با برخي از اعضاي کانون و دعوت شدگان کردند.
اتخاذ اين تصميم از سوي جريان تماميت‌خواه حاکم بر دولت نهم در تعارض جدي با فصل سوم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، به ويژه اصول ۲۳، ۲۶ و ۲۷ آن و نقض آشکار مفاد اعلاميه جهاني حقوق بشر و دو کنوانسيون پيوست آن است. بديهي است که اگر اين تصميم و اقدام غيرقانوني به سرعت از سوي مسوولان کشور جبران نشود
و مورد بازنگري قرار نگيرد، پيامدهاي ناگوار آن گريبان‌گير کشور خواهد شد و هزينه‌اي بسيار سنگين بر عهده‌ي نظام سياسي حاکم خواهد نهاد.
عدم پاسخ گويي نهادهاي امنيتي و قضايي در برابر نقض قوانين و معاهدات رسمي، به ويژه قانون اساسي و تعهدات بين‌المللي نظام جمهوري اسلامي ايران، به منزله‌ي استحاله‌ي نظام و براندازي از درون و از مصاديق عدول از آرمان‌هاي اصيل انقلاب اسلامي و مطالبات ملي ايرانيان در طول صد سال اخير به شمار مي رود.
رخداد ياد شده در شصتمين سال‌روز تصويب اعلاميه‌ي جهاني حقوق بشر ودر پي صدور قطعنامه‌ي نسبتا شديد سازمان ملل متحد در باره نقض گسترده‌ي حقوق بشر در ايران تنها در راستاي تاييد مفاد قطعنامه‌ي صادر شده و خواست کساني که نظام جمهوري اسلامي ايران را غيرقابل اصلاح معرفي مي‌کنند قرار دارد و زمينه‌ساز اقدامات گسترده‌تر آينده مجامع و نهادهاي بين المللي بوده، به تشديد فضاي بي اعتمادي در داخل و خارج و افزايش تنش موجود خواهد انجاميد.
ما، امضاکنندگان اين بيانيه، ضمن اعتراض به پلمب شدن دفتر کانون مدافعان حقوق بشر و قدرداني از خدماتي که اين نهاد مدني در سال هاي اخير در راستاي حمايت از قربانيان نقض حقوق بشر و تعميق ريشه‌هاي فرهنگي اين نياز تاريخي به جامعه و ملت ايران عرضه کرده است، باور داريم که رعايت حداقل‌هاي مندرج در اعلاميه‌ي جهاني حقوق بشر، مهم‌ترين پيش‌نياز دستيابي به توسعه‌ي پايدار، عدالت همه جانبه، توفيق جنبش دمکراسي‌خواهي و يگانه راه برون رفت از بن بست کنوني تلقي مي‌شود و به حاکميت و دولت‌مردان تماميت‌خواه، توصيه مي‌کنيم که از آزمودن آزموده ها پرهيز کنند و هشدار مي‌دهيم که اقدامات نسنجيده از اين دست، دستاوردي جز به مخاطره افکندن امنيت ملي نخواهد داشت.
پنجم ديماه ۱۳۸۷

بابک آذرآبادگان، محمد آزادي، محمد آشور، احمد آدينه‌وند ، محمد آقازاده، هاشم آقاجري، سامر آقايي، محمدعلي ابراهيم زاده، عباس ابوذري، سحر ابونصر، هادي احتظاظي، منوچهر احتشامي، حميد احراري، طاهر احمدزاده، حسن احمدي، محسن احمدي، محمود احمديان، امين احمديان، محمدرضا احمدي نيا، مصطفي اخلاقي،‌ ساجد اردبيلي، امير اسحاقي، ميلاد اسدي، حسن اسدي زيدآبادي، رشيد اسماعيلي، بهرام اسماعيل‌بيگي، مرتضي اشفاق، فروزان آصف‌نخعي، حميد آصفي، حسن افتخاراردبيلي، احمد افجه‌اي، جلال اقتداري، علي رضا اکبرزادگان، علي اکرمي، عبدالمجيد الهامي، پروين امامي، محمود امير احمدي، كاك حسن اميني، ستار اميني، مهدي اميني‌زاده، حجت انصاري، حسين انصاري راد، حامد ايرانشاهي، عمادالدين باقي، كمال الدين بازرگاني، پروين بختيارنژاد، اكبر بديع‌زادگان، رحمت‌الله برهاني، ابوالفضل بازرگان، عبدالعلي بازرگان، فرشته بازرگان، محمدنويد بازرگان، ملکه بازرگان، فتانه بازرگان، مسعود باستاني، مختار باطولي، ايرج باقرزاده، پروين بختيارنژاد، ايمان براتيان، محمد بذرپور، محمد بسته نگار، مهدي بسته نگار، محمدحسين بني‌اسدي، عماد بهاور، ناصر بهبهاني، حميد بهشتي، محمد بهزادي، محمد بهفرو زي، راضيه بوستانکار، مرضيه بوستانکار، جلال بهرامي، صفا بيطرف، مسعود پدرام، عباس پوراظهري، رضا پويان، محمد پيشه صفا، حبيب‌الله پيمان، مجيد پيمان، سيدمصطفي تاج‌زاده، عبدالرضا تاجيك، عباس تاج‌الديني، سعيد ترابيان، نسيم تنها، مصطفي تنها، رضا تهراني، غلامعباس توسلي، محمد توسلي، محمدرضا توسلي، مجيد تولايي، مجيد جابري، عليرضا جباري، حميدرضا جلائي‌پور، جلال جلالي‌زاده، علي جمالي، فرانک چالاک، يونس حاج‌زاده، رضا حاجي، بهمن حافظي، سعيد حجاريان، طه حجازي، جلال حجتي، حميد حديثي، علي حديثي، حسين حريري، حميد حسامي، آيدين حسنلو، آرش حسن‌نيا، مهدي حسين‌نژاد، بهزاد حق پناه، جمشيد حقگو، وحيد حقيقي، علي حكمت، عباس حكيم‌زاده،ابوالفضل حكيمي، عبدالكريم حكيمي، مجيد حكيمي، فخرالدين حکيمي، محمدرضا حمسي، حميد حميدي، منصور حيات‌غيبي، محمد حيدري، فخرالدين حيدريان، جليل حيدريان يزدلي، جعفر خائف، نبي‌اله خانزاده مرخالي، هادي خانيكي، ابراهيم خدادادي، هما خداوردي، امير خرم، مصطفي خسروي، حسين خطيبي، محمد خطيبي، مجتبي خندان، ابراهيم خوش‌سيرت سليمي، اسماعيل خوش محمدي، هوشنگ خيرانديش، محمدعلي دادخواه، محمد دادفر، رسول دادمهر، محمد داديزاده، محمدمهدي دانشيان، محمود دل آسايي، اميرخسرو دليرثاني، عباس دهقان نژاد، مصيب دواني، ابراهيم دينوي، امير رزاقي، سهراب رزاقي، محمدصادق رباني، تقي رحماني، محمدجواد رجائيان، عليرضا رجايي، محمد صادق رسولي، احد رضائي، اصغر رضائي، عبدالعلي رضائي، بهمن رضاخاني، داود رضوي، حسين رفيعي، مهدي رهنما، رضا رئيس طوسي، فيض‌الله رنجبرنيا، نفيسه زارع کهن، رقيه زارع پورحيدري، سعيد زراعت کار، جمال زره ساز، علي زرين، اکبر زماني، محمدابراهيم زماني، پرويز زندي نيا، احمد زيدآبادي، محمد رضا زهدي، عليرضا ساريخاني، مجتبي سادات، نسرين ستوده، عزت‌الله سحابي، فريدون سحابي، هاله سحابي، عيسي سحرخيز، محمد سرچمي، محمود سعيدزاده، بيوک سعيدي، عبدالفتاح سلطاني، مرتضي سلطانيه، محمدجواد سليماني، علي سماواتيان، علي سميع نژاد، علي سياسي‌راد، علي اصغر سيدآبادي، سيدرضا سيدزاده، محمدعلي سيدنژاد، سيد محمد علي سيف‌زاده، مرتضي سيمياري، محمود بصير شاددل، عبدالصالح شاكر، ابراهيم شاكري، علي شاملومحمودي، حسين شاه‌حسيني، محمد شريف، كاظم شكري، سيد روح الله شفيعي، مازيار شکوري گيلچالان، الله‌وردي شمبوري، گوهر شميراني، محمود شمس الواعظين، احمد شهامت دار، حسن شهبازي، سعيده شهبازي، شايا شهوق، صابر شيخلو، آمنه شيرافكن، محمد صادقي، محمد صاحب محمدي، هاشم صباغيان،احمد صدرحاج سيدجوادي، رضا صدر، سميرا صدري، مينوش صدوقيان‌زاده، رضا صفري، بيژن صف‌سري، عباس صفائي‌فر، فضل‌الله صلواتي، كيوان صميمي، جليل ضرابي، علي اشرف ضرغامي، فريدون ضرغامي، مريم ضيا، اعظم طالقاني، حسام طالقاني، طاهره طالقاني، نرگس طالقاني، اكبر طاهري، سيامك طاهري، رئوف طاهري، محمد طاهري، امير طيراني، هما عابدي، محسن عامري، عباس عبدلي، سيد جعفر عباس‌زادگان، جعفر عباس‌زاده، مهدي عربشاهي، روئين عطوفت، باقر علائي، علي علوي، عليرضا علوي تبار، محمدباقر علوي، مهين علي‌بابايي، رضا عليجاني، علي عليزاده نائيني، محمدجعفر عمادي، محمود عمراني، علي اصغر غروي، عليرضا غروي، ماجد غروي، سعيد غفارزاده، محمدحسين غفارزاده، علي غفراني، فريده غيرت، رضا فاني‌يزدي، مصطفي فاضلي، باقر فتحعلي بيگي، ارسلان فلاح، مقصود فراستخواه، علي فرامرزيان، پويان فخرآيي، غفار فرزدي، شهين فرزين پژوه، حسن فرح آبادي، فاطمه فرهنگ خواه، حسن فريد اعلم، بهرام فياضي،احمد قابل، عباس قائم الصباحي، عليرضا قراباغي، خسرو قشقايي، ماهرو قشقايي، رحمانقلي قلي زاده، مهدي قلي‌زاده اقدم، عبدالحسين قمي زاده، عبدالمجيد قندي زاده، نظام الدين قهاري، مصطفي قهرماني، حجت الله قياسي، رحمان كارگشا، امير حسين کاظمي، مرتضي كاظميان، حسين كاظميان، هادي كحال‌زاده، محسن كديور، منوچهر کديور، خسرو كردپور، مسعود كردپور، علي كرمي، عليرضا كرماني، فريدون کشکولي، ناصر كميليان، پروين كهزادي، ابوالقاسم کيا، بهناز كياني، بيژن گل افرا، فاطمه گوارايي، مسعود لدني، حسين لقمانيان، جواد لگزيان، فريده ماشيني، احسان مالکي پور، محمد تقي متقي، حسين مجاهد، محسن محققي، نرگس محمدي، محمد محمدي اردهالي، نوشين محمدي، محمد محمدي اردهالي، فخرالسادات محتشمي پور، سيدعلي محمودي، حسين مدني، سعيد مدني، ماشاءالله مديحي، مرادزهي، فريد مرجائي، مصطفي مسكين، رضا مسموعي، ليلا مصطفوي، مصطفي مصطفوي، عباس مصلحي، محمد جواد مظفر، عاليه مطلب زاده، مهدي معتمدي‌مهر، ضياء مصباح، احمد معصومي، ياسر معصومي، بدرالسادات مفيدي، مرتضي مقدم، علي مقيمي، کاظم ملکي، محمد ملكي، مصطفي ملكيان، علي مليحي، حسام منصوري، قدرت منصوري، خسرو منصوريان، علي مهرداد، كيوان مهرگان، اتابك موسوي نسب، سيدرضا موسوي سعادتلو، سيدعلي اکبر موسوي خوئيني، عبدالله مومني، علي مومني، محمود مومني، طاهره ميثمي، امير ميرخاني، وحيد ميرزاده، محمد ميلاني، مرضيه مرتاضي لنگرودي، فرشته ناصرگيوه‌چي، مهدي ناطقي، اسماعيل ناطقي، حسن نراقي، امين نظري، محمود نعيم پور، سعيد نعيمي، احمد نعمت زاده، پويا نعمت‌الهي، جعفر نقمي، محمود نكوروح، امير نكوفر، محمد تقي نكوفر، امير حسين نوربخش، فخرالسادات نوربخش، منوچهر نوربخش، حسين نوري زاده، غلامرضا نيک صفت، احمد هادوي، هادي هادي زاده يزدي، فريد هاشمي، محمد هاشمي، ناصر هاشمي، خليل هراتي، بهاره هدايت، مراد همتي، عليرضا هندي، احسان هوشمند، اكبر والي، سهيلا وحدتي، رسول ورپايي، صديقه وسمقي، منصور وفا، افسانه وفايي، باقر ولي بيك، جليل ولي بيك، رحيم ياوري، علي فريد يحيايي، محمود يگانلي، کاظم يزدي، ابراهيم يزدي، حسن يوسفي اشكوري، حسن يوسفيان آراني.

2008-09-30T05:29:00.000-07:00

درخواست فعالان سیاسی، فرهنگی و اجتماعی از رییس قوه قضاییه
برای توقف اعدامها در ایران

به نام خدا
رياست محترم قوه قضاييه
جناب آقاي آيت الله هاشمی شاهرودی
با سلام
احتراماً همچنانکه مستحضر هستيد طی ماه‌های اخير صدور و اجرای احکام اعدام توسط دادگاه‌های سراسر کشور تشديد شده و متأسفانه در مواردی حتی قوانين و آيين‌نامه‌های جاری و بخشنامه‌های جنابعالی نيز در صدور و اجرای اين گونه احکام ناديده گرفته مي‌شود. در برخی موارد از جمله پرونده مرحوم يعقوب مهرنهاد ابهامات قابل توجهی وجود دارد که کنترل و نظارت بيشتری را بر صدور و اجرای احکام سنگين، خصوصاً اعدام ضروری می‌كند. خاطر نشان می‌سازد اصرار بر ادامه اين سياست‌های خشن و غير انسانی و تساهل در سلب حق حيات انسان‌ها نه تنها آثار سوء جبران‌ناپذير و لطمات شديدی بر وجدان عمومی و احساس دينی جامعه وارد می‌کند و به تشديد و باز توليد خشونت در جامعه منجر می‌شود بلکه وحدت ملی و انسجام اجتماعی را نيز بيش از گذشته در معرض تهديد و فروپاشی قرار می‌دهد.
جناب آقاي شاهرودی
علاوه بر تعداد زياد موارد اجرای حکم اعدام در مورد کسانی که در زمان وقوع جرم در سنين کودکی بوده‌اند و نيز در مورد زندانيان عادی که متناسب با جرم آنان نبوده، تعداد قابل توجهی از زندانيان سياسی نيز هم اکنون زير حکم اعدام به سر می‌برند که هر لحظه خطر اجرای حکم جانشان را تهديد می‌کند؛ اسامی برخی از آنان به قرار زير است:
۱- فرزاد کمانگر
۲- فرهاد وکيلی
۳- علی حيدريان
۴- ارسلان اوليايي
۵- انور حسين‌ پناهی
۵- حبيب‌الله لطيفی

با عنايت به موارد فوق، امضاء کنندگان اين نامه از شما تقاضا دارند اقدام عاجل برای توقف احکام اعدام همه متهمان به خصوص زندانيان سياسی به عمل آورده و در پايان کميته پي‌گيری بازداشت‌های خودسرانه را به عنوان نماينده خود جهت پی‌گيری وضعيت زندانيان مورد بحث معرفی می‌كنند.
آبچر سعيد - آدينه‌وند احمد - آذرآبادگان بابک - آذرباد سارو - آذرشب وحيد - آذری هژار - آذری گیتا - آراسته رويا - آرام نژاد فاطمه - آرشیان اشکان - آرمن فخرالدین - آرمین محسن - آزاد نفیسه - آزاده یاسر - آزادى محمد - آژيري رزا - آشفته رضا - آشور محمد - آصفي حميد - آصفی سهیل - آقاجري هاشم - آقاجری زهره - آقاسي فريدون - آقايى مسعود - آقايي سامر - آقايي سعيد - آقايي عماد - آقایی ساسان - آقایی عبدالله - آقایی وحید - آل آقا سعيد - آل بویه پروانه - آل‌داوود شهرزاد - آل‌محمد رضا - آمره علی - آملي ناصر - آموزگار علی - آیان‌دار پریسا - آیان‌دار جمشید - ابراهيمي علي - ابراهیمی محسن - ابراهیمی مصطفی - ابراهیمی مهرزاد مهدی - ابریشمی عبداله - ابوترابی ابوتراب - ابوذری عباس - ابوطالبي پيام - ابولیپور سمانه - ابونصر سحر - ابويي ايمان - اثنی‌عشری فائزه - اجاقی علی - احتشامي منوچهر - احتظاظي هادي - احراري حميد - احمدپور نشمیل - احمدزاده طاهر - احمدى نعمت - احمدي حسن - احمدي محسن - احمدي نعمت - احمدي‌امويي بهمن - احمديان امين - احمدی زنیار - احمدی عاطفه - احمدی علی - احمدی محمد‌مهدی - احمدی مهدی - احمدی نیا محمدرضا - احمدیان امین - احمدیان محمود - احمدی‌نیا بهزاد - اختری فریبا - اخلاقي مصطفي - اخوان‌اقدم طيبه - اردبیلی ساجد - اردکانی صدیق - ارشادی‌فر علی‌رضا - ارکانزاده‌یزدی سعید - اریانفر مرضیه - ازرحیمی آرنوش - استادزاده مصطفی - اسحاقی امیر - اسدالهي محسن - اسدالهي نادر - اسدنژاد بهروز - اسدی پور سعیده - اسدی زیدآبادی حسن - اسدی مریم - اسدی مهدی - اسدی میلاد - اسفندياري محمد - اسفندیار سعید - اسفندیاری محمدصادق - اسكندري جمشيد - اسكندي فرزانه - اسلامي يدالله - اسلامی احمد - اسلامیان زهره - اسماعيل بيگي بهرام - اسماعیلی رشید - اسماعیلی سیدکوهزاد - اسمعيلي وحيد - اشجاري ناصر - اشفاق مرتضى - اصغر غروى على - اصلاح چی مرتضی - اعجازی ابراهیم - اعظم طالقاني - افاضلی سحر - افتخار محمدامين - افتخاراردبيلي حسن - افتخاري‌راد اميرهوشنگ - افجه‌ای احمد - افراسیابی ناهید - افراشته محمد - افروزمنش مهدی - افشار مريم - افشارنيك مهدي - افشاریان احسان - افلاکی ساچلی - اقتدارى جلال - اقتنایی امیر - اقلیمی هادی - اكبرزاده اعظم - اكبرزاده زهرا - اكبري سيف‌الله - اکبر زمانی - اکبرزادگان علی‌رضا - اکبرزاده محمدتقي - اکبری جمشید - اکرمی علی - الحسینی محمدصادق - الله‌ياري مريم - الملی هادی - الهامي عبدالمجيد - امامی پروین - امانی‌فرد فائزه - امرآبادی مهسا - اميراحمدى محمود - اميرقلي امير - اميري آزاده - اميري رويا - اميري‌هنانه سعيد - امين تابعي - اميني اسدالله - اميني آسيه - اميني ستار - اميني سيامك - اميني محمد - اميني‌زاده مهدي - امیدیان وجیهه - امیرپور پارسا - امیری اکبر - امیریان مهدی - امینی لادن - انتصاري شهلا - انصاري الناز - انصاري حجت - انصاري نيره - انصاري‌راد حسين - ايراني ابوالقاسم - ايزدي مصطفي - ایرانشاهی حامد - ایران‌مهر امید - ایرانمهراشناوری امید - ایرجی امیرحسین - بازرگان ابوالفضل - بازرگان عبدالعلی - بازرگان فتانه - بازرگان فرشته - بازرگان محمدنويد - بازرگان ملکه - بازرگانى كمال‌الدين - باستانی مسعود - باطولي مختار - باقرزاده ايرج - باقري ايران - باقري خسرو - باقری شهرزاد - باقری علی - باقری وحید - باقي عمادالدين - بايزيدي شيرزاد - باي‌سلامي ابراهيم - بجنوردی احسان - بحر کاظمی مرتضي - بختيارنژاد پروين - بختیاری حجت - بختیاری‌زاده فرخنده - بدري سعيدي - بدويي بهروز - بديع‌زادگان اكبر - بديعي مجتبي - بذرپور فرزانه - بذرپور محمد - براتي خليل - براتي عدنان - براتيان ايمان - براتی پرویز - براتی شریف - براتیان ایمان - براتیان پوریا - برازش آرمین - بُربُر مسعود - برزگر محسن - برهاني رحمت‌الله - برومند بهروز - بزرافکن فرهاد - بزرگ مهرداد - بسته نگار مهدي - بسته‌نگار محمد - بشيري ژيلا - بني‌حسن احمدعلي - بني‌يعقوب ژيلا - بنی اسدی محمدحسین - بهادران مریم - بهادری نسترن - بهارمس اسفندیار - بهاور عماد - بهبهاني سيمين - بهبهاني ناصر - بهدشتی فاطمه - بهرامی بابک - بهرامی جلال - بهرامی وحید - بهرامیان مولود - بهرمن مریم - بهزادي محمد - بهشتي حميد - بهفروزي محمد - بهكيش منصوره - به‌گو گلناز - بهمنی آرش - بهنام علي‌اصغر - بهنود مسعود - بهنیا حمید - بورقانی سهام‌الدین - بوستانکار راضیه - بوستانکار مرضیه - بيات هوشنگ - بيات‌زاده منصور - بي‌آزار حميد - بيطرف صفا - بيگلري زهرا - بيگلري صديقه - بيگي‌زاده اميد - بیات مجتبی - بیگدلی طاهره - بیگلری مریم - پارسا سعید - پارسا فرید - پارسی مطهره - پاشایی مجید - پاكروان ناصر - پاكزاد بابك - پاكزاد هادي - پاكنهاد پيمان - پاک‌نهاد ایمان - پدرام مسعود - پراكند مهناز - پرتویی عادل - پرنيا اشرف - پرهامی محمود - پروين جلايي - پژوم يوسف - پشمی عباس - پلاسچي هژير - پناهی جعفر - پنهانی داود - پوراظهري عباس - پورعزیزی سعید - پورفاضل گیتی - پولادی مهدی - پويان رضا - پيغمبر‌زاده زينب - پيمان حبيب‌الله - پيمان مجيد - پیشه‌صفا محمد - تاج زاده سيدمصطفى - تاج‌الديني عباس - تاجرنيا حميد - تاجيك عبدالرضا - تاجیک مهدی - تبرائی محمدعلی - تحویلداری پویان - تخیری نسرین - ترابيان سعيد - تركمان مهدي - ترکزاده منیژه - تفنگچي هادي - تقدیری محمد - تقی پور علی - تنها مصطفي - تنها نسيم - تهراني رضا - تهوری محمد - تواني خالق - توحيدي نيره - توحیدی مرجان - توحیدی هدی - توسلى غلامعباس - توسلى محمد - توسلى محمدرضا - توفیقی محمدعلی - توكل محمد - توكلي خالد - توكلي لادن - تولايي مجيد - تیفوری منصور - جابرى مجيد - جام‌برسنگ مهران - جاويدان جاويد - جبارزادگان فرخنده - جباري عليرضا - جدكاره عبدارحيم - جزایری شهاب - جعفرزاده رضي - جعفري فريبا - جعفري نوشين - جعفری کریم - جعفری ناهید - جعفریان رضا - جعفریان شهلا - جعفری‌پور سیدحسن - جلائى‌پور حميدرضا - جلائی پروین - جلالي يعقوب - جلالي‌زاده جلال - جليلي بيتا - جليليان يزدان - جلیلیان ندا - جمالوند مهدی - جمالي علي - جمشيدي ايرج - جمشيدي ستاره - جنتی کوروش - جنگی عباس - جودکی نرگس - چاره‌دان اسماعيل - چالاک فرانک - چاوشیان مهدی - چترچی ماندانا - چرونده اقدس - حائري سعيد - حاتم سیاوش - حاج‌حیدری حبیب - حاجى رضا - حاجي فاطمه - حاجي منيره - حاجی محمد - حاجی‌رحیمی مرجان - حافظى بهمن - حافظي نزهت - حایری حسین - حبيبي سعيد - حبيبي مژده - حبيبي مهدي - حبیبی غلام - حبیبی محترم - حبیبی مریم - حبیبی مهدی - حجاريان سعيد - حجازي طه - حجتي جلال - حجتی جلال‌الدین - حجی محمد - حديثي حميد - حديثي علي - حريرى حسین - حسامي حميد - حسن نیا آرش - حسنلو آیدین - حسن‌نيا آرش - حسني سهراب - حسنی سیدحسن - حسين نژاد مهدي - حسين‌روحانيان فرين - حسيني آرزو - حسین‌خانی مجتبی - حسین‌زاده مرتضي - حسین‌نیا سعید - حسینی افتخار - حسینی بهروز - حسینی زهرا - حسینی صدیقه - حسینی فائزه - حسینی مسعود - حسینی میلاد - حسینی‌نیا سیدحمید - حشمت‌آزاد الناز - حصاری جواد - حفيظي راضيه - حق پناه بهزاد - حقانی علی - حقانی فریبرز - حقانی مجتبی - حقانی مرضیه - حقانی مهدی - حقانی هوشنگ - حق‌پرست عباس - حق‌پرست مصعود - حق‌پناه بهزاد - حقگو جمشید - حقيقي رضا - حقی زینب - حقیقت‌جو فاطمه - حقیقی ریحانه - حقیقی وحید - حكمت علي - حكيمى ابوالفضل - حكيمى عبدالكريم - حكيمى مجيد - حکمت منیژه - حمزه مهشید - حمسى محمدرضا - حميدي حميد - حمیده جبارزادگان - حيات غيبي منصور - حيدر غلام - حيدري محمد - حيدريان فخرالدين - حیدری مهدی - حیدری سبحان - حیدریان فخرالدین - حیدریان یزدلی جلیل - حیدری‌زاده مقدم - خادم جعفر - خادمي سمانه - خادمی علیرضا - خاكي نوشين - خاک پور مجتبی - خالصی حسین - خاندل آرش - خانزاده مرخالی نبی‌اله - خانيكي هادي - ختني‌فر محمدحسين - خجسته‌رحيمي رضا - خدادادى ابراهيم - خدادادي مهدي - خداوردي هما - خداياري حسين - خدایاری حسین - خدایی سیاوش - خرسند پژمان - خرم امير - خسرواني حسين - خسروشاهي آزاده - خسروشاهي علي‌اكبر - خسروشاهي ياور - خسروي مصطفي - خسروی محسن - خسروی محمدرضا - خسروی ویدا - خضرمحمودی فهیمه - خضروی هستی - خطيبي محمد - خطیبی حسین - خلج الیاس - خليلي اردكاني محمدحسين - خليلي جاسم - خليلي محمد - خلیقی سارو - خلیلی نژاد فرح - خمسه مجید - خندان مجتبی - خوارزمی مهراوه - خوشباف بهروز - خوش‌سيرت سليمي ابراهيم - خوش‌محمدى اسماعيل - خوشنويسان نازنين - خيرانديش هوشنگ - خیرابی ناهید - خیراتی مسعود - دادپور صالح - دادخواه محمدعلى - دادستان عليرضا - دادفر محمد - دادمهر رسول - دارايي‌زاده بهنام - دانشيان محمدمهدى - دانشیان ارغوان - داودی علی - داودی‌مهاجر فریبا - داوران مسعود - داوری احسان - داوری زینب - داوودی محمدحسن - دبستانی صدیقه - دخاني عباس - دربان امین - دربان بهنام - درخشان مجتبي - دردكشان محمود - درگاهي داوود - درودى سعيد - درویش‌زاده افشین - درياباري منصور - دريانورد عبدالعزيز - دزكي بهرام - دشتی‌پور سمیرا - دعاگو حسن - دفتري پروين‌دخت - دلالت هادی - دل‌آسايي محمود - دلبهاری هادی - دلفانی سعادت - دلیرثانی امیرخسرو - دهشتي غلامحسين - دهقان امين - دهقان علي - دهقان محمد - دهقان مسعود - دهقان‌نژاد عباس - دهقانیان ویدا - دوانى مصيب - دينوي ابراهيم - ذکائی محمد - رئيس‌طوسي رضا - راد پروانه - راد ترانه - راد سهیلا - راستی اسحاق - راكعي فاطمه - رباني محمدصادق - ربیع زاده بهنام - رجائيان محمدجواد - رجايى عليرضا - رجايي مسعود - رجاييان محمدجواد - رحماني تقي - رحمانی پردیس - رحمانی سامان - رحمانی یاسر - رحمتی ابراهیم - رحمتی شبنم - رحيم پور رضا - رحيم‌پور جواد - رحيمي عباس - رحيمي مهرداد - رحيمي نجف - رحيمي نريمان - رحیمی سارا - رحیمی طاهره - رحیمی‌مقدم سعید - رخشان محمد - رزاقي امير - رزاقي سهراب - رزاقی سمیرا - رزمی توحید - رزمی مجتبی - رستگاری سمینا - رستمی مژگان - رسولپور سامان - رسول‌زاده احمد - رسول‌زاده محمود - رسولي جعفر - رسولي منصور - رسولی محمدصادق - رشیدی سمیه - رضائى احد - رضائى اصغر - رضائى بيوك - رضائي عبدالعلي - رضائی حمیدرضا - رضائی سکینه - رضا‌خانى بهمن - رضازاده سحر - رضازاده مسعود - رضايي عبدالعلي - رضايي محمد - رضایی رضا - رضایی علی - رضایی فهیمه - رضایی کاظم - رضایی مرتضی - رضایی مریم - رضایی میترا - رضوانفر محمدامین - رضوانيان محمد - رضوى‌فقيه سعيد - رضوي جهانگير - رضوي داوود - رضوی سعید - رفيعى حسين - رفیعی توفیق - رفیعی کیوان - رمضان‌زاده عبدالله - رمضاني‌يگانه بنفشه - رمضانیان احسان - رمضانی‌یگانه بنفشه - رنجبر محسن - رنجبر وحيد - رنجبرنیا فیض‌الله - رنجی‌پور علی - رهبری مسعود - رهنما مهدى - روح محمد‌جواد - روستا مصطفی - روستايي فرزانه - روستایی آرش - روشن محمدحسین - رييس‌دانا فريبرز - زاده جلال‌جلالی - زارع صدیقه - زارع علی - زارع‌پور حيدري رقيه - زارع‌کهن نفیسه - زارعي ساسان - زارعي‌قنواتي اردشير - زاهد فياض - زراعت پیما صیاد - زراعت‌کار سعید - زرآبادی شیوا - زرشکی مانی - زرگر علیرضا - زره‌ساز جمال - زرّين علي - زمانى محمدابراهيم - زماني علي - زمانی صدیقه - زند سجاد - زندى‌نيا پرويز - زنديان محمود - زندی فرید - زندی مریم - زنگنه نیکزاد - زهدى محمدرضا - زوار محمد - زيد‌آبادي احمد - زينعلي شاهين - زیدآبادی حسن‌اسدی - ساخ سعید - سادات سیدمجتبی - سادات مجتبي - ساريخانى عليرضا - سازگارنژاد جلیل - ساعدي صادق - ساعى احمد - ساکت موسی - سالار مهدي - سالخورده مریم - سالک سجاد - سالمي حسين - سالمی فرزانه - سامانی فاروق - سام‌گیس بنفشه - سبحان‌اللهی حسین - سپهر مسعود - سپهري‌فر تارا - ستوده نسرين - سجودی سهیل - سحابى عزت‌الله - سحابى فريدون - سحابى هاله - سحرخيز عیسی - سربندی نسیم - سرچمى محمد - سرحدي زاده حسين - سرحدي زاده زهرا - سرحدي زاده فاطمه - سرحدی امیرحسین - سرخی امید - سري مينا - سعادت آیدا - سعدائی محمدعلی - سعيدي سعيده‌ - سعیدزاده محمود - سعیدی بیوک - سعیدی‌پور مهدی - سلطان‌زاده فاطمه - سلطاني عبدالفتاح - سلطانيه مرتضي - سلطانی‌آذر علی‌اشرف - سلگی محسن - سلمان‌نپور جهانگير - سلیمان‌زاده مهدی - سلیمانی امیر - سلیمانی آرمین - سلیمانی محمدجواد - سماواتیان علی - سمیع‌نژاد علی - سهامي اميررضا - سوری روح‌ا... - سياسي‌راد علي - سياوش سعادتيان - سيدزاده سيدرضا - سيدنژاد محمدعلي - سيف خسرو - سيف‌زاده سيدمحمد - سيف‌زاده سيدمحمدعلي - سينكي هاله - سید آنلو سلمان - سیدانلو فرانک - سیدآبادی علی‌اصغر - سیدرئیسی سیدمحمد - سیدزاده سیدرضا - سیما سلمان - سینکی هاله - شاددل‌بصير محمود - شادفر احترام - شافعی جواد - شاقاسمی سید فواد - شاكرى ابراهيم - شاکری لاله - شاکری محمدامین - شامخى تقى - شاملومحمودی على - شانه‌چى محمد - شاه‌اويسي حسين - شاه‌حسيني حسين - شاهسون وحید - شاه‌محمدی سپیده - شبان اسماعيل - شبان ندا - شباني مريم - شجاع امین - شجاع فهیمه - شجاعي اميد - شجاعی علی - شجاعی کاوه - شرف‌الديني جواد - شرف‌خانی جعفر - شركت شهلا - شريف محمد - شريفي حجت‌الله - شريفي سعيد - شريفي فرج‌الله - شریعتی سعید - شریفی چیا - شریفی حجت - شریفی عرفان - شریفی محمد - شریفیان پوریا - شعبانی سوسن - شفيعي مهدي - شفیعی معصومه - شكري كاظم - شکاریار بهناز - شکوری‌گیلچالان مازیار - شمبورى الله‌وردى - شمس‌الواعظين ماشاالله - شمس‌الواعظين محمود - شمشيري مهدي - شميراني عالمتاج - شميراني گوهر - شهامت‌دار احمد - شهبازی حسن - شهبازی سرور - شهبازی فاطمه - شهچراغی داوود - شهرابی محمد - شهرويي آرش - شهریاری محسن - شهلا فرساری - شهوق شايا - شوراب مهسا - شویدی فریبا - شيخ‌لو صابر - شيرافکن آمنه - شيرخاني قانع - شيردل صادقه - شيرزاد احمد - شيركوند سعيد - شيرواني محمدجواد - شيرين آبادي محمود - شیخ امیر - شیخلو ابراهیم - شیخی شهاب‌الدین - شیرافکن آمنه - شیرانی ساناز - شیرآقایی نگین - شیرزاد مهدی - صابر فيروزه - صابر هدي - صابری علی - صاحب محمدي سعيد - صاحب‌محمدي محمد - صادق زاده آذرخش - صادقي اسماعيل - صادقي راد محسن - صادقي محمد - صادقي مسعود - صادقی ارسلان - صادقی پور آرمین - صادقی محمد - صادقی مژگان - صادقیان موید - صارم كلالي حسنعلي - صالح یادگار - صالحي احمد - صالحي مهوش - صالحی ادریس - صالحی وحید - صباغيان هاشم - صبوري محمد‌حسين - صداقت‌جو مصطفی - صدر رضا - صدرحاج‌سيدجوادى احمد - صدري احمد - صدري سميرا - صدري محمود - صدري‌نيا محمد‌باقر - صدقگو صادق - صدوقيان‌زاده مينوش - صديق سهيل - صدیقی ایمان - صدیقی محمد - صدیقی نادیا - صراف مهدى - صفا مهران - صفائي‌فر عباس - صفائی علیرضا - صفري رضا - صفري لطيف - صفري مظفر - صفری بهنام - صفری رضا - صفسري بيژن - صفوي جواد - صفي‌خاني يوسف - صفی‌آریان یحیی - صلواتى فضل‌الله - صمدي حميدرضا - صميمى كيوان - صمیمی سپهر - صیادی محمد - ضرابي جليل - ضرغامى على‌اشرف - ضرغامي فريدون - ضيا مريم - طاعتيان نسرين - طالب‌نیا نجمه - طالقانى اعظم - طالقانى حسام - طالقانى طاهره - طالقانى نرگس - طاهرى اكبر - طاهرى رئوف - طاهرى محمد - طاهري سيامك - طاهري كاظم - طاهري ناصر - طاهری بهروز - طایفی علی - طباطبائی سیدشهاب‌الدین - طباطبائی مقداد - طریقی نوشین - طهماسبي سوسن - طيراني امير - ظهوري ليلا - عابدزاده هاشم - عابدي هما - عابديني آرزو - عابدین خورشید - عابدینی ابوالفضل - عابدینی وحید - عادل مهدی - عامري محسن - عامری منصور - عبادي محمود - عباس زاده بهران - عباس‌زادگان سيدجعفر - عباس‌زاده جعفر - عباس‌زاده مهدی - عباسقلی‌زاده فریبا - عباسي باقر - عبدالهي جاسم - عبدي عباس - عبدی علی - عدل‌گستر صدف - عرب رضا - عرب‌سرخي فيض‌اله - عربشاهی مهدی - عربی فرزانه - عربی محمدرضا - عرفان‌طلب عبدالله - عروجی میثم - عزيزي بني‌طرف يوسف - عزیزی علی - عسكري علي - عسكري‌نژاد حميدرضا - عسگرپور مسعود - عسگري سمير - عصاریان زهرا - عطوفت روئين - عظیمی‌فر سید‌عظیم - علائی جواد - علايي باقر - علايي جواد - علمداري كاظم - علوى محمدباقر - علوى‌تبار عليرضا - علوي علي - علوی امیرحسین - علوی بهروز - علي‌بابايي مهين - عليپور محمدحسن - عليجاني رضا - عليخاني محبوبه - عليدادياني عماد - عليزاده حسن - عليزاده‌نائينى على - علی اکبری دانیال - علی دلارام - علیپور سعیده - علیجاني رضا - علیزاده امیر - علیزاده طاهر - علیزاده عطا - علی‌شاه شهاب - علینژاد بهروز - عمادى محمدجعفر - عمرانى محمود - عموزاده‌خليلي فريدون - عمويي محمدعلي - غائب فریده - غروى عليرضا - غروى ماجد - غفارزاده سعيد - غفارزاده محمدحسين - غفاري مسعود - غفاري‌نيا مسعود - غفرانى على - غلامی محمد - غنى مهدى - غياثيان روشنك - غیرت فریده - فاتح پرستو - فارسی سیاوش - فاضل‌پور اسمعيل - فاضل‌ميبدى محمدتقى - فاضلي مصطفي - فاضلی لیلا - فاني رضا - فاني‌زاده پروانه - فانی حمید - فايض‌پور علي - فتاح پور مصلح - فتاح‌پور كريم - فتاحي ابراهيم - فتاحيه امير - فتح اللهی بابک - فتحعلی‌بیگی باقر - فتحي مجتبي - فتحی کاوان - فتوتی علی - فتورچي نادر - فخر مهدی - فخرآیی پویان - فخرزاده مهدي - فدایی محمد - فراستخواه مقصود - فرامرزي‌ها آزاده - فراهاني اسمعيل - فراهانی عذرا - فرج پور ادریس - فرج‌الهي كاظم - فرجی کامران - فرح‌آبادی حسن - فرح‌بخش فرزاد - فرخزاد پوران - فرخی مریم - فردوسی مهرآوه - فردين كمانگر - فرزانجو نازنی - فرزانجو یاسمین - فرزدى غفار - فرزین‌پژوه شهین - فرصتی رضا - فرمانبر بهناز - فرهادبهمن پناه - فرهادپور لیلی - فرهادي عليرضا - فرهادي فرهاد - فرهنگ‌خواه فاطمه - فرهومند نسرین - فروزان آصف‌نخعي - فروزانفر شهلا - فريد‌اعلم حسن - فريديحيايى على - فریدی ناصح - فضلعلي معصومه - فغفوری گیسو - فقيرزاده صادق - فقیه‌سلیمانی رامین - فلاح ابوالفضل - فلاح ارسلان - فلاح بحیرا - فلاح‌ حجت‌انصاري ارسلان - فلاح مرتضي - فلاح‌زاده سعید - فلاحي حجت‌الله - فياضي بهرام - فيضي موسي - فیاضی بهرام - فیروزی سامان - فیروزیان مجید - فیض‌الله زاده سعید - فیضی پور علی - قائم مقامی محمد - قائم‌الصباحي عباس - قابل احمد - قابل هادى - قادری امیر - قاسم‌زاده لیلی - قاسمي رضا - قاسمي نجمه - قاسميان عباس - قاسمي‌كرمانشاهي كاوه - قاسمی نژاد سعید - قاضيان حسين - قاضي‌نوري رضا - قاضی‌مرادی حسن - قامت امين - قدیرزاده سجاد - قدیریان رسول - قدیمی علی - قراباغي عليرضا - قربانپور فرشاد - قربانی‌نژاد مسعود - قشقايى خسرو - قشقايى ماهرو - قشلاقي قاسم - قلى‌زاده رحمانقلى - قليان بهنام - قلي‌زاده محسن - قلي‌زاده‌اقدم مهدي - قلی زاده سیامک - قلی‌زاده الهه - قلیزاده حامد - قلی‌زاده رضا - قلی‌زاده علی - قلی‌زاده فریده - قمي‌زاده عبدالحسين - قندى‌زاده عبدالمجيد - قهاري نظام‌الدين - قهرمانى مصطفى - قهوه‌چیان میثم - قوامي اجلال - قياسى حجت‌الله - قيصري محمد - قیصوندی اشکان - كارشناس اسداله - كارگشا رحمان - كاظميان مرتضي - كامبوزيا جعفر - كبودوند تونيا - كبودوند محمدصديق - كحال‌زاده هادي - كديور جميله - كديور محسن - كديور منوچهر - كربلايي علي - كردپور خسرو - كردپور مسعود - كرماني عليرضا - كرمى على - كرمي محبوبه - كرمي نسيم - كسمايي حسن - كشكولي فريدون - كلانكي سعيد - كلايي علي - كماسي سارا - كمالي‌احمدسرايي فاطمه - كميليان ناصر - كهزادي پروين - كوثرى يعقوب - كولائي الهه - كيانوش‌راد محمد - كياني بهناز - کاظمی امیرحسین - کاظمی محمد - کامرانزاده رسول - کامیار سینا - کرامي بهنام - کرمانیان سارا - کرمی محبوبه - کرمی مقصود - کريمي علي - کريمي محمد - کريمي وحيد - کریم الدینی شهلا - کریم‌نیا زهره - کریمی جمیله - کریمی روزبه - کشاورز مرسده - کشاورز نوشین - کشتکاري افشين - کشکولی فریدون - کفشکنان علی‌رضا - کلارستقی علی - کلبادی نژاد اصغر - کلبادی نژاد سجاد - کمالی الهه - کمالی فرناز - کمیجانی سعید - کهال‌زاده هادي - کوراوند محمد - کوشکی داود - کوهی آرش - کياني‌نژاد امين - کیا ابوالقاسم - گراني اسحاق - گردان یزدان - گرشاسبي امير - گرگين محمود - گشتاسبی امید - گلاب سامان - گل‌افرا بيژن - گلرخیان محمد حسن - گلرو مهدیه - گلستانه فرانک - گلستانی میثم - گلکار نیلوفر - گل‌مرادی لعیا - گنجي اكبر - گنجی ابوالفضل - گنجی اکبر - گوارايي فاطمه - گودرزي كوهيار - گودرزي وحيد - لدنى مسعود - لطفي مجتبي - لطیفی توحید - لطیفی نوید - لعلمي علي - لقمانيان حسين - لقمانی معصومه - لگزيان جواد - مؤمني عبدالله - ماشيني فريده - مالکی حمیدرضا - مالکی‌پور احسان - مامندی شلیر - متقى محمدتقى - متقي سعيد - مجاهد حسين - مجتبي باستاني - مجد مريم - مجرب سعید - مجرب کریم - مجردی زهره - مجیدی احسان - محبوب عفت - محبوب مريم - محبي محبوبه - محتشمي‌پور فخرالسادات - محجوب فرزانه - محرابی احسان - محسني فرهاد - محققى محسن - محمدباقرپور حامد - محمدعليزاده همايون - محمدلو جلال - محمدى‌اردهالى محمد - محمدي راحله - محمدي نرگس - محمدي نعمت - محمدي نوشين - محمديان مهدي - محمدی احسان - محمدی سهیل - محمدی سیاوش - محمدی فرهاد - محمدیان الهام - محمودجانلو محمد - محمودجانلو مصطفي - محمودى سيدعلى - محمودي‌نژاد مهدي - محمودی جواد - محمودی فهیمه - مخبر سيمين - مخبر فرزين - مختاري محمد - مختاري محمود - مداح هما - مدادی احمد - مدد زاده شبنم - مددي نسرين - مدرسي فريد - مدرسی روح الله - مدرسی فرید - مدنى سعيد - مدني حسين - مدني سعيد - مدنی اشکان - مدنی امین - مديحى ماشاءالله - مرادویسی بلال - مرادی سوران - مرادی قاسم - مرادی مراد - مرادی‌چراتی محمد - مرتاضي‌لنگرودي مرضيه - مرتب پیمان - مرجائي فريد - مرکزی آتنه - مروتی سیامک - مروج آرمین - مریم الله‌یاری‌ - مزارعي حامد - مزرعه نسرین - مزروعي رجبعلي - مسافر مهدی - مسعودی شیوا - مسعودی منصوره - مسكين مصطفى - مسکین‌خدا پیمان - مسموعى رضا - مسيبيان حميدرضا - مشایخی ابوذر - مشایخی اکبر - مشایخی بهروز - مشرف‌زاده عمید - مشوش مينا - مصائبی صدیقه - مصباح اکرم - مصباح ضياء - مصطفوى ليلا - مصطفوى مصطفى - مصطفوي نريمان - مصلحى عباس - مطلب‌زاده عاليه - مظفر محمدجواد - مظفري سردشتي رشيد - معافیان عبدالحمید - معتقد محمود - معتمدي‌مهر مهدي - معصومي ياسر - معصومی احمد - معصومی سارا - معصومی مازیار - معين‌فر اصغر - معين‌فر علي‌اكبر - مفيدي بدرالسادات - مقامي مهران - مقدم خديجه - مقدم سلماز - مقدم صديقه - مقدم مرتضى - مقدم وجيهه - مقدم‌زالی روح‌ا... - مقيمي علي - مکتبی همابیون - ملا مصطفی - ملازمی علی - ملازمی میلاد - ملتى فهيمه - ملكي ابوذر - ملكي عمار - ملكي مجيد - ملكي محمد - ملكيان مصطفي - ملکپور حمیرا - ملکپور شهرزاد - ملکپور هوری - ملکی سجاد - ملکی کاظم - مليحی علي - منتظرحقيقی حسين - منتظرى احمد - منتظرى سعيد - منتظری جواد - منزه حامد - منزوي محمد‌اسماعيل - منصور سروش - منصوري قدرت - منصوريان خسرو - منصوری آذر - منصوری حسام - منصوری‌بروجنی محمد - منيرواقفي حسين - منیری ساسان - مهاجر حمید - مهدی‌زاده بابک - مهدی‌زاده بهروز - مهدی‌زاده رضا - مهرانی بهزاد - مهرداد سيدعسگري - مهرداد علی - مهرگان كيوان - مهروزی سهیل - موسا نبی - موسوى‌سعادتلو سيدرضا - موسوي اسد - موسوي‌خوئيني سيدعلي‌اكبر - موسوی زهرا - موسوی سیداحمد - موسوی محسن - موسوی محمد - موسوی مهدی - موسوی نیماقوامی کاوه - موسوی‌خوئینی سیدعلی - موسوی‌نسب اتابک - مولاوردی شهیندخت - مولودی عبدالعزیز - مومنى على - مومنى محمود - مومنی شیرین - مومنی عبدالله - ميثمي طاهره - ميرحاج ناهيد - ميرخاني امير - ميرزاده وحيد - ميرزايى الله‌كرم - ميلاني محمد - میر حاج ناهید - میردامادی سیدسراج‌الدین - میرزائی مریم - میرزایی احمد - میرفتاحی فخرالسادات - میزبان ساسان - میکاییلی محمدمهدی - نادری بهنود - نادری سارا - نادری سعیده - نادری فرهنگ - نادعلی سیامک - نارکی مهدی - نارنجي حجت - ناصرگيوه‌چى فرشته - ناصری هوشنگ - ناطقي اسماعيل - ناطقي مهدي - ناطقی الناز - ناطقی مهدی - نامجو حمدا... - نامی فخری - نبوی سیدضیاالدین - نجارباشی حجت - نجاریان ارژنگ - نجداحمدی تارا - نجدی یوحنا - نجفي علي‌اكبر - نجفی مجتبی - نراقى حسن - نژادپور سیاوش - نصرالله‌زاده زهره - نصرالهي ناصر - نظرآهاري شيوا - نظری امین - نظری محمدعلی - نظری‌فرد مسعود - نعمت‌الهي پويا - نعمت‌زاده احمد - نعيم‌پور محمود - نعيمي سعيد - نقمی جعفر - نقي‌پور محمدحسين - نكوروح محمود - نكوفر امير - نكوفر محمد‌تقى - نگین احتسابیان - نمازي بهرام - نوحى سيدحميد - نوربخش امیرحسین - نوربخش فخرالسادات - نوربخش محسن - نوربخش منوچهر - نوروزی کامبیز - نوري ارشيا - نوري‌زاده حسين - نوری فر نوید - نوع‌پرست نوشین - نوفرستي مرتضي - نيسي‌مينايي آصف - نيكبخت حسن - نيكبخت صالح - نيكويي سعيد - نیک‌انجام شیدا - نیک‌صفت غلامرضا - نیکنام سجاد - نیکوئی علی - نیکونسبتی علی - هادوی احمد - هادى‌زاده يزدى هادى - هادي مجتبي - هادیان محمدهادی - هاشمي حامد - هاشمي سپيده - هاشمي علي - هاشمي ناصر - هاشمی فرید - هاشمی محمد - هاشمی وحید - هداوند حميد - هدايتي سيدهاشم - هدایت بهاره - هرویان مهدی - همایی‌راد عنایت - همتي مراد - هندى عليرضا - هنرپرور محمد - هنری علی - هوشمند احسان - هوشيار همايون - هيزمي صاحب - واحديان - واحدی بهرام - والى اكبر - وحدتي سهيلا - وحید منش عطیه - وخشوپور سیمین - ورپايى رسول - وزیری نسرین - وفا منصور - وفائی فرناز - وفائي افسانه - وفايي محمد - وفایی محمدرضا - وفایی مهدی - وفایی‌اقدم مصطفی - وفقی علی - وکیلی نژادمولود - ولايتي فلاح - ولى‌بيك باقر - ولى‌بيك جليل - ولیان زینب - ویسمه اعظم - ياورى رحيم - يزدان‌پناه محمدرضا - يزدى ابراهيم - يگانلي ميرمحمود - يوسفي‌اشكوري حسن - یزدان‌پرست بهمن - یزدانی‌پور احمد - یزدانی‌پور حنیف - یزدانی‌پور سحر - یعقوبعلی امیر - یعقوب‌نژاد سعید - یوسفی آتیه - یوسفی ثریا - یوسفی عاطفه - یوسفی هیوا -

2008-08-02T06:24:00.000-07:00

بیانیه شورای فعالان ملی مذهبی در اعتراض به لايحه پيشنهادي دولت در مورد زنان

فاجعه تشديد ستم بر زنان و تخريب بنيان خانواده را محكوم مي‌كنيم
لايحه پيشنهادي دولت احمدي‌نژاد تحت عنوان «لايحه حمايت خانواده» در كميسيون قضايي مجلس در حال بررسي است و در روزهاي آينده به صحن علني مجلس خواهد آمد. اين لايحه قبلا توسط قوه قضاييه تهيه و به دولت ارائه شده بود تا به مجلس تقديم گردد. اما دولت قبل از ارسال به مجلس تغييراتي چند در آن به وجود آورد. «جهت‌گيري» اكثر اين تغييرات به سمت سنتي‌ترين نظرات فقهي و حاوي عقب‌مانده‌ترين و تبعيض‌آميزترين نگرش‌هاي مردسالارانه است. در حالي كه طبق قانون رئيس قوه قضاييه مي‌بايست يك مجتهد باشد، اما اينك رئيس دولت غيرمجتهد، حتي نظرات فقهي برآمده از قوه قضاييه خود نظام را نيز قبول نمي‌كند و احتمالا با همياري كارشناسان فقهي خود، پيش‌نويس پيشنهادي قوه قضاييه را نيز واپسگرايانه‌تر مي‌سازد.
اما دو ماده از لايحه پيشنهادي دولت به طور مضاعفي تبعيض‌آميز و عليه حقوق زنان، و برخلاف عنوان پيشنهادي لايحه، به شدت در جهت تخريب و فروپاشي خانواده است.
در ماده 23 اين لايحه آمده است:
«اختيار همسر دائم بعدي، منوط به اجازه دادگاه پس از احراز توانايي مالي مرد و تعهد اجراي عدالت بين همسران مي‌باشد.
تبصره: در صورت تعدد ازدواج چنانچه مهريه حال باشد و همسر اول آن را مطالبه نمايد، اجازه ثبت ازدواج منوط به پرداخت مهريه زن اول است.».
شايان توجه است اين ماده از موادي است كه توسط دولت به پيش‌نويس قوه قضاييه اضافه شده است! طبق اين ماده هر مردي مي‌تواند بدون اجازه (و حتي اطلاع) همسر خويش، همسر جديدي بگيرد.
اين ماده به گرفتن همسر «بعدي» اشاره مي‌كند، نه همسر «دوم» و تلويحا مجوز گرفتن تا چهار همسر را صادر مي‌كند.
طبق اين ماده گرفتن همسرهاي بعدي، بدون اجازه همسران قبلي، صرفا منوط به اجازه دادگاه است. اما دادگاه تنها بايد «توانايي مالي» مرد را احراز كند. و در رابطه با اجراي عدالت تنها به «تعهد» اجراي عدالت بين همسران اشاره مي‌كند. به زبان روشن‌تر مرد با اثبات توانايي مالي خود (صرفا در رابطه با اسكان و دادن نفقه) و سپردن «تعهد» كتبي براي اجراي عدالت (بدون هيچ تعريف و تضمين و نظاراتي كه پيش‌بيني شده باشد) مي‌تواند به سهولت همسران بعدي اختيار كند.
اين ماده به دقت معطوف به همسر «دائم» بعدي بوده و گرفتن همسران صيغه‌اي از شمول اين ماده خارج است. يعني مرد تنها براي گرفتن چهار همسر دائمي است كه بايد «تأييديه» دادگاه را داشته باشد و در رابطه با همسران صيغه‌اي به اين حد نيز نياز نيست و او مي‌تواند بدون اجازه و اطلاع همسر (و همسران) خود و بدون تأييديه دادگاه و بي‌هيچ قيد و شرطي، «هر تعداد» كه مي‌خواهد همسران صيغه‌اي اختيار كند.
تنها تبصره‌اي كه ماده 53 دارد مرد را ملزم به پرداخت مهريه زن اول براي صدور اجازه ثبت ازدواج بعدي مي‌كند، آن هم در صورتي كه همسر اول آن را «مطالبه نمايد». طبيعي است اين امر نيز تنها موقعي پيش مي‌آيد كه مرد بخواهد به طور داوطلبانه گرفتن همسر بعدي را به زن اولش «اطلاع» دهد و يا خود زن به طور «اتفاقي» متوجه ماجرا شود، وگرنه نه مرد موظف به اطلاع دادن است و نه دادگاه وظيفه‌اي براي اطلاع دادن به زن قبلي براي صدر مجوز ازدواج بعدي براي مرد دارد. اين هم در صورتي است كه زن امكان يا جرأت «مطالبه» اين مهريه را داشته باشد. جالب آنكه در اين تبصره، حق «مطالبه» مهريه تنها در مورد همسر اول (نه همسران دوم و سوم) مطرح شده است!
همچنين ماده 53 اين لايحه اشاره به «نسخ» تعدادي از قوانين گذشته دارد. طبق قوانين گذشته مرد ملزم به «ثبت» ازدواج (چه دائم و چه موقت) بود و در غير اين صورت به مجازات حبس محكوم مي‌شد. اما در لايحه دولت مجازات «حبس» به مجازات «نقدي» تبديل شده است كه به طور طبيعي براي مرد «متمكن» مشكلي ايجاد نمي‌كند!
بدين ترتيب و با لغو قوانين قبلي، مرد براي ازدواج‌هاي بعدي حتي چندان ملزم به «ثبت» ازدواج هم نيست و اگر نخواهد همسر (يا همسران بعدي) را در محل زندگي همسر قبلي‌اش اسكان دهد، مي‌‌تواند كل ماجرا را پنهان نگه دارد!
نكته مهم ديگري كه در لايحه پيشنهادي دولت احمدي‌نژاد وجود دارد اين است كه تنها به «ثبت» ازدواج «دائم» اشاره شده (ماده 22) و در رابطه با «ثبت نكاح موقت»، تبصره همان ماده، صرفا مطرح كرده «تابع آيين‌نامه‌اي است كه به تصويب وزير دادگستري مي‌رسد». بدين ترتيب مسئله ثبت نكاح موقت احاله به آينده و آيين‌نامه نامعلومي شده است كه دولت خارج از مواد لايحه پيشنهادي خود، كه به طور علني منتشر شده و بايد به تصويب مجلس برسد، قرار داده است! بدين ترتيب صيغه و نكاح موقت نه نياز به اجازه و حتي اطلاع زن اول (يا زنان قبلي) دارد، نه نيازمند مجوز دادگاه است و نه حتي ملزم به ثبت!
در اين لايحه همچنين نكات متعدد ديگري وجود دارد كه عموما جهت‌گيري عليه زنان و به ضرر آنان دارد از جمله وضع ماليات بر مهريه زنان، آن هم با عباراتي گنگ و كشدار (مانند «مهريه‌هاي بالاتر از حد متعارف و غيرمنطقي با توجه به وضعيت زوجين و مسائل اقتصادي كشور»). و اين در حالي است كه ماليات از «درآمد» اخذ مي‌شود نه از مالي كه هنوز به دست نيامده است. (بديهي است كه اين راه منطقي و موفقي براي كاستن از ميزان مهريه‌ها نيست).
همچنين در لايحه دولت مسئله «اجرت‌المثل» مورد «مطالبه» زنان پس از طلاق، كه در پيش‌نويس قوه قضاييه پيش‌بيني شده بود، حذف گرديده است!
ضمنا با توجه به «نسخ» قوانين قبلي، زنان حداقل حقوقي كه توسط آن قوانين به دست آورده بودند را نيز از دست مي‌دهند. بررسي و تحليل ابعاد اين «فاجعه» خود مسئله مستقلي است كه نيازمند بررسي جزئيات «ده» قانوني است كه در ماده 53 لايحه دولت بر «نسخ» آنها و «تمامي قوانين و مقررات مغاير»! اشاره گرديده است. اين «فاجعه» مجددا مسئله «حضانت» و «قيمومت» فرزندان را به علت برخورد مبهم و كلي (و به عبارت دقيق‌تر لاپوشاني و پنهان‌كاري كه در مفاد اين لايحه وجود دارد) به وضعيت اسف‌بار گذشته برمي‌گرداند كه جد و جد پدري ولايت مطلقي بر فرزندان داشتند. همچنين ولايت مطلقه مردان در خانواده بر همسران و ضرورت تبعيت زنان از آنان در همه امور (تحصيل، اشتغال و...)، قدرت مطلقه مردان در طلاق و... دوباره بازمي‌گردد و همه رفرم‌هايي كه در اين قوانين در جهت تعديل آن قدرت مطلقه و به نفع زنان و خانواده صورت گرفته بود، از بين مي‌رود.
بدين ترتيب لايحه پيشنهادي دولت احمدي‌نژاد به مجلس، كه مي‌خواهد وضعيت «خانواده»ها را رقم زند و حاكم بر سرنوشت زنان و كودكان باشد؛ به جز «اضمحلال» و «تخريب خانواده» و تضييع بيش از پيش حقوق زنان و كودكان و تشديد تبعيض و شكاف جنسيتي ارمغاني نخواهد داشت. پيامد اجتماعي اين لايحه نيز جز به ايجاد ناامني رواني در خانواده‌ها، تشديد دعواهاي خانوادگي، فرزنداني از همسران مختلف كه دچار اختلافات خانوادگي و استرس‌هاي دائمي‌اند، همسركشي و... نخواهد انجاميد. شوراي فعالان ملي – مذهبي ضمن هشدار نسبت به طرح چنين لوايحي؛ همه روشنفكران و فعالان سياسي و مدني را به تحليل و برخورد جدي و آگاهي‌بخش نسبت به اين «فاجعه» فرامي‌خواند؛ فاجعه‌اي كه بنيان خانواده را به بازي مي‌گيرد و آسيب‌هاي اجتماعي را تشديد مي‌كند.
ضمنا ما به عنوان بخشي از نيروهاي نوانديش مذهبي برخورد ارتجاعي، فرماليستي و ضدتوحيدي و مغاير عدالت با مسئله زنان را در سالروز بعثت پيامبري كه نويدبخش عدالت و رهايي انسان‌ها، اعم از زنان و مردان بود، و در حد زمانه‌ خويش نيز اين «جهت‌گيري» توحيدي را در احكام عصري خود بازتاباند، محكوم مي‌كنيم و آن را موجب وهن اسلام مي‌دانيم. تداوم «جهت‌گيري» رهايي بخش پيامبر كه در زمانه خود شكافي جدي در فرهنگ تبعيض‌آميز و مردسالار زمانه خويش، به نفع زنان، ايجاد كرد، در تصويب قوانيني است كه آن جهت‌گيري را به نفع زنان تبلور بخشد، نه در عقب‌گرد و واپس‌روي دولت حتي از پيشنهادات قوه قضاييه. اين امر براي هر ناظر آگاه و منصف اين پرسش جدي را مطرح مي‌كند كه «تسهيل» تعدد زوجات و صيغه به دنبال حل كدام معضل اجتماعي و مشكل چه اقشار و افرادي است؟
شوراي فعالان ملي – مذهبي
17 مرداد 1387

2008-07-14T10:56:00.000-07:00

فراخوان بيش از 500 روزنامه‌نگار و اصحاب رسانه براي حمايت ازانجمن صنفي روزنامه‌نگاران ايران
انجمن خانه ماست
در حاليكه بر اساس اصل 26 قانون اساسي و مقررات قانون كار كشور، تشكيل تشكل‌هاي صنفي و اتحاديه‌كارگري جزو حقوق اساسي ملت تلقي شده‌‌است، وزارت كار و امور اجتماعي بعد از ايجاد موانع متعدد براي فعاليت آزاد انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ايران اينك با اعلام اينكه فراگيرترين انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران واجد شرايط انحلال است،‌همچنان سعي مي كند به اين رويه ناصواب ادامه دهد.
دخالت و اعمال نظر در امور تشكل هاي صنفي، اتحاديه‌ها و سنديكاهاي كارگري و كارفرمايي در شرايطي ادامه مي‌يابد كه هنوز مشكلات ناشي از اين دخالت ها و اعمال نظرها در سه سال گذشته گريبانگير كشوراست و جايگاه ايران را در سازمان‌هاي بين‌المللي و مجامع جهاني به مخاطره انداخته‌است.
شواهد و قرائن امر نشان مي‌دهد كه تلاش وزارت كار و اموراجتماعي براي اعلام انحلال يكي از بزرگترين تشكل‌هاي كارگري كشور به بهانه‌هاي غيرحقوقي، بيش از هر چيز تحت تاثير اراده سياسي صورت مي گيرد، هرچند كه عضويت نزديك به چهارهزار روزنامه‌نگارايراني در انجمن صنفي روزنامه‌‌نگاران ايران، بيانگر مقبوليت و مورد اعتماد بودن اين نهاد صنفي‌،حرفه‌اي از سوي اعضاي آن است.
دست‌اندازي به تشكل‌هاي مستقل كارگري و ايجاد مشكل در فعاليت‌هاي نهادهاي مدني ضمن مغايرت با شعارها و وعده‌هايي كه سرداده‌مي‌شود، فضاي كار كشور را به فضاي بي‌اعتمادي بدل مي‌سازد، ضمن آنكه اين اقدام با مفاد مقاوله‌نامه‌هاي 87 و 98 سازمان بين‌المللي كار، ماده 22 ميثاق حقوق مدني وسياسي و ماده هشت ميثاق حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي كه دولت ايران ملزم به رعايت آنهاست در تعارض و تضاد جدي است.
ما امضاكنندگان اين بيانيه به عنوان جمعي از روزنامه‌نگاران، نويسندگان و وب‌نگاران ايران اعلام مي‌داريم كه همچنان انجمن صنفي روزنامه‌‌نگاران ايران را تشكل صنفي و حرفه‌اي خود دانسته و در همه‌حال به ارتباط صنفي خود در چارچوب اين انجمن پايبند بوده و به اين تعهد ملتزم خواهيم بود.
ما امضاكنندگان اين بيانيه ضمن اعلام حمايت قاطع از انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران كه فراگيرترين و بزرگترين تشكل روزنامه نگاري كشور در تمام طول تاريخي روزنامه‌‌نگاري در ايران است، به كساني كه تلاش مي كنند برسرراه فعاليت انجمن مانع ايجاد كنند، توصيه مي كنيم دست از اين اقدام برداشته و همگام با ديگراعضاي صنف روزنامه نگار، نيروي خود را صرف رفع مشكلات صنف و انجمن صنفي روزنامه‌نگاران كنند.

از تمام روزنامه‌نگاران مي خواهيم تا از طريق ارسال اي ميل به آدرس
anjomankhanemast@yahoo.com ازاين بيانيه حمايت كنند.

آخوندان علي -آذربايجاني حسين-آذري شادي-آرمين محسن-آروم سليم-آزادي اسماعيل-آشتياني زهره-آشفته رضا-آصف‌نخعي فروزان-آصفي سهيل-آقاجري هاشم-آقازاده مازيار-آقازاده محمد-آقاملايي بيوك-آقايي ساسان-آقايي سعيد-آقايي سعيد-آملي مريم-ابراهيم باي‌سلامي غلام‌حيدر-ابراهيم‌زاده حميدرضا-ابراهيمي زهرا-احمدزاده اميد-احمدي افسانه-احمدي الهه-احمدي امويي بهمن-احمدي محسن-احمدي نعمت-احمدي‌خراساني نوشين-اخوان آيدين-اردلان پروين-ارشاد محمدرضا-اركان‌زاده‌يزدي سعيد-اسدي زيدآبادي حسن-اسرافيلي الهه-اسرافيلي الهه-اسكندري دلير-اسكندري مجيد-اسكندريون عليرضا-اسلامي حميد-اسلامي منوچهري حميدرضا-اسلامي يدالله-اسلاميه سعيده-اسماعيل‌پور مهدي-اسماعيلي رشيد-اسماعيلي زينب-اشرفي سيدمحسن-اعزازي مجيد-افاضلي سحر-افتخاري‌راد اميرهوشنگ-افروزمنش مهدي-افشارنيا فرشيد-افشارنيك مهدي-افشاري داوود-اكبرپور نيما-اكبري مريم-اكبرياني محمدهاشم-اكرمي علي-امامي پروين-اماني كيان-امرايي اميلي-اميرآباديان نزهت-اميرشاهي سيدافشين-اميرشاهي فرنوش-اميري آرمان-اميري پويان-اميري نوشابه-اميني آسيه-اميني حامد-اميني حسن-اميني فريبا-اناري الهام-انتظامي ندا-انجم‌روز علي-انصادري راد مسعود-انصاري‌ حسين-انصاري راد رضا-انواري اميرهادي-ايلچي محسن-بابايي آرش-بارسقيان سرگه-باروتي هاشم-باستاني حسين-باستاني مسعود-باغاني عليرضا-باقري داود-باقري كبريا-باقري نگار-باقي محمدحسين-بختيارنژاد پروين-بدري علي‌اصغر-برآهويي نرجس‌خاتون-برازجاني پيام-بزرگيان امين-بزرگيان علي-بسته‌نگار محمد-بكايي آزاده-بني‌يعقوب ترانه-بني‌يعقوب ژيلا-بوذري رحمان-بورقاني سهام‌الدين-بهادري پيمان-بهاري امير-بهاور عماد-بهداد حميدرضا-بهداد عليرضا-بهرامعليان تهمينه-بهشتي گلناز-بهشتي نامدار ابراهيم-بهكام نگين-بهمني آرش-بهنام رئوف محمدرضا-بهنود مسعود-بيات ....-بيات فريبرز-بيات محمد-بيطرف منصور-بيگي‌زاده اميد-پاپي مريم-پاك‌مهر پيمان-پژوه فريبا-پلاسچي هژير-پنهاني داود-پوراستاد وحيد-پوراسكندري جمشيد-پوررضايي محمود-پورعزيزي سعيد-پورناجي بنفشه-پورهاشمي افروز-پويش سعيد-پيري باقر-پيري فيض‌الله-پيكرنگار رضا-تاج‌زاده سيدمصطفي-تاجيك عبدالرضا-تاجيك مهدي-تخيري نسرين-ترابي مهرداد-تقدسي احسان-توتونچي بهمن-توحيدي مرجان-توفيقي محمدعلي-توكلي عباس-توكلي منوچهر-توكليان جلال-تولايي مجيد-تهراني رضا-تهراني فرنوش-تيفوري منصور-تيموري اميرحسين-ثابتي‌راد عباس-ثمينا رستگاري-جاوداني گيتا-جاويد عليرضا-جباري مريم-جزايري ايليا-جعفرزاده زهرا-جعفري كريم-جلالي‌زاده جلال-جلايي‌پور حميدرضا-جليل‌خاني مهدي-جمشيدي ايرج-جمشيدي مريم-جنابي سروش-جنابي سروش-جواهري جلوه-جودكي نرگس-جهان‌آراي عادل-جهانبخش آيدين-چايچي سيمين-حاجات‌نيا بهمن-حاجبيان اميرحسين-حاجي‌زاده جلال-حبيبي سميه-حجاريان سعيد-حجتي آرش-حدادپور مهدي-حسن‌پور ليلا-حسن‌زاده حسن-حسن‌زاده محبوبه-حسنلو آيدين-حسن‌نيا آرش-حسني فائزه-حسنيي نورا-حسين‌پناهي كاوه-حسين‌خواه مريم-حسين‌زاده محبوبه-حسيني سوران-الحسيني سيدمحسن-الحسيني فاطمه-الحسيني مريم-حق علي-حق مرادي محمد-حقيقي محبوبه-حكمت علي-حلاج نيشابوري شاهد-حميدرضا ابراهيم زاده-حيدري حسن-حيدري گوران فرهاد-حيدري محمد-حيدري مريم-حيدري مسعود-حيدري هادي-خاكسار ليلا-خاموشي فرشيد-خجسته رحيمي رضا-خدير مهرداد-خرسند ليلي-خسرواني نازنين-خسروي سروش-خسروي مازيار-خضرحيدري فهيمه-خضرمروت شمال-خلعتبري ميترا-خليقي فاروق-خوانچه‌زرد مولود-خوانچه‌زرد ناصر-خورسند مريم-خوش‌چهره جلال-خوشحالي بهزاد-خيرابي ناهيد-دادفر محمد-دالوندي محمد‌صادق-دامغاني باهره-دامغاني بهنود-داوري زهرا-درخشان ليلا-دروديان مريم-دريابيگي مهديه-دژم عذرا-دسي ساسان-دليري جواد-دهقان علي-ديباج سيدامير-ذاكر فرشته-ذاكري‌فرد شهرام-راهبر آرش-رجايي عليرضا-رحمان‌سرشت محمد‌فواد-رحماني تقي-رحمانيان مهدي-رحيمي‌نژاد عليرضا-رستگاري ثمينا-رستمي علي-رستمي مسعود-رسول‌پور سامان-رسولي مرضيه-رسولي نرگس-رسولي هيوا-رضايي اقبال-رضايي خسرو-رضايي عبدالعلي-رضايي فرشته-رضايي مريم-رضوي مسعود-رمضاني يگانه بنفشه-رنجبر بهزاد-روح محمدجواد-روستايي فرزانه-روشن عليرضا-رهبر محمد-زارع لاله-زارع‌كهن نفيسه-زارعي مختار-زاهد فياض-زاهدي لنگرودي احمد-زرآبادي شيوا-زعيم‌زاده مهدي-زنده‌دل كيانوش-زوره رعنا-زهدي محمدرضا-زيدآبادي احمد-ساعدي انور-ساعدي حميد-ساعدي رضا-ساعدي سعيد-ساعدي فواد-ساعدي وريا-ساعدي هديه-ساعي اكرم-سالاري ادريس-سالاري سروش-سالاري طاهره-سالاري طاهره-سالك سجاد-سام‌گيس بنفشه-سپاسدار محمدنبي-سپهوند حجت‌الله-ستوده معصومه-سحرخيز عيسي-سخنور حسين-سرخي اميد-سركار رحيم-سرمدي پرستو-سرمدي پرستو-سعادت آيدا-سعيدپور شورش-سلطانزاده مريم-سلطاني رامين-سلطاني رضا-سليماني حميد-سليماني مرضيه-سميعي مازيار-سيدآبادي علي‌اصغر-سيدي حميد-سيدين امير-شاباني مريم-شاكر عليرضا-شاكري يدالله-شاملو علي-شباني مريم-شجاع علي‌رضا-شجاعي كاوه-شخصي رحمت-شركت شهلا-شريعتي سعيد-شريف سولماز-شريف شهرام-شفيعي جلال-شكري كاظم-شمس انديشه-شمس سپيده-شمس موستوفي شهريار-شمس ياشار-شمس‌الواعظين ماشاالله-شهرابي محمد-شهرابي نيما-شهرياري مرجان-شهني مينا-شيخ‌الاسلامي علي-شيخ‌الاسلامي نگين-شيخي شهاب‌الدين-شيدفر علي-شيرافكن آمنه-شيرزاد احمد-شيرزادي علي-شيرزادي فرزام-شيرزادي فرزين-شيرزادي فرزين-صابري فاطمه-صاحبان‌زند سجاد-صادقي چنوز-صادقي زهره-صادقي محمد-صادقي مريم-صارمي‌فر مهدي-صالح آرش-صالح آسو-صالح‌آبادي علي-صدر بنيامين-صدر شادي-صدري فرزاد-صدفي هوشنگ-صدوقي صدرا-صديق اميد-صفايي‌فر عباس-صفري لطيف-صفسري بيژن-صميمي كيوان-طاهرخاني مهدي-طاهري بهروز-طاهري محمد-طجوزي علي-طوسي كاظمي امير-طوفاني اويس-عابدي احسان-عابدي هادي-عارفي‌مهر سعيد-عاملي سيدمحمد-عبادي ايرج-عباس بيگي علي-عبداللهي عشرت-عبداللهي ندا-عبداللهي ندا-عبدي عباس-عجمي رويا-عدلي محمد-عراقي آيدا-عرب‌سرخي فيض‌الله-عربي امير-عرفانيان مريم-عزيزي ....-عسگري محمدعلي-عطايي امين-عطايي عبدالامين-عطريان فر محمد-عظيمي امين-عقلمند زهرا-علامه زاده اميرعلي-علوي احد-علوي اسماعيل-علوي تبار عليرضا-علي احمدي عقاب-علي اقدم مهدي-عليپور محمد‌حسن-عليزاده امير-عليزاده نيما-علي‌نژاد مسيح-عمادي‌كوچك علي-عموزاده خليلي فريدون-غائب فريده-غزنويان محمد-غفاري مريم-غفاريان متين-غفوري آرش-غني‌پور مهرزاد-فاضليان پارين-فاضليان پانيذ-فتاح فخري‌‌سادات-فتحي مجتبي-فتوره‌چي نادر-فخرزاده محمدحسن-فخرزاده مهدي-فراهاني عذرا-فراهاني گيتي-فرجاد فرهاد-فرجي محسن-فرح زاد آرش-فردوسي مهراوه-فروتن صولت-فرهادبهمن پناه-فرهادپور ليلي-فرهاد‌پور مراد-فرهاديان سروش-فرهاديان سليمان-فريدفر مليحه-فضلي احمد-فضلي زهرا-فغفوري حسام‌الدين-فغفوري گيسو-قاسم‌نژاد سحر-قاسمي سيامك-قاسمي محمود-قاسمي ميثم-قاسميان مونا-قاسمي‌فيض آبادي-قاضيان حسين-قافله‌باش مهديه-قالعي محسن-قدرخان ثمانه-قديري نيلوفر-قربانپور فرشاد-قشقايي معصومه-قلي‌پور علي-قلي‌زاده رحمانقلي-قوامي اجلال-قوچاني محمد-قهرماني پريسا-كاظمي ندا-كاظميان مرتضي-كامبخش روژين-كامياني سپيده-كبودوند تونيا-كبودوند محمدصديق-كديور عليرضا-كردپور خسرو-كردپور مسعود-كرمانشاهي كاوه-كرماني عليرضا-كرمي مهران-كريمي روزبه-كريمي معصومه-كريميان گلشيد-كشوري ....-كلهري زهرا-كمانگر فردين-كيان‌پور امير-كيهاني معصومه-گرجي مهين-گلفر ساسان-گلكار نيلوفر-گنجي اكبر-گودرزي امير-لطفي ليلا-لعلي امير-لقايي مرجان-لواساني سيدمسعود-الله‌بداشتي ساناز-ليلاز سعيد-ماشيني فريده-مافي حميد-مالكي سعيد-مامندي شيلر-متقي اميرحسين-متقي حميد-مجوزي پاكسيما-محبعلي نيلوفر-محبي بهاره-محجوب نلي-محجوب نيكي-محسني نيا پويان-محمدحسين آزاده-محمدلو جلال-محمدي افشين-محمدي حسن-محمدي حسن-محمدي سليمان-محمدي علي‌اصغر-محمدي نرگس-محمديون ماويار-محمودزاده چنگيز-محمودي بهارك-محمودي بهنام-محمودي مجتبي-محمودي مهرك-محموديان مهدي-مدرسي فريد-مدني امين-مدني ليلا-مدني محمدرضا-مرادويسي هلال-مرادي آرزو-مرتضوي‌نسب مريم-مرعشي مسعود-مريم ذوالفقار-مريواني سوران-مزروعي حنيف-مسافر زهرا-مشايخي مهرداد-مشعوف آزاده-مشكات كاوه-مظاهري ريحانه-مظاهري نيما-مظفر محمد‌جواد-مظلومي هنگامه-معتمدي ابوذر-معجزاتي فريبرز-معصومي سارا-معصومي ياسر-معظمي علي-معمار سارو-معيري احمد-مفتي‌زاده اسماعيل-مفيدي بدرالسادات-مكبر سارا-ملك‌پور كامران-ملك‌محمدي نيما-ملكي رويا-منتجبي اكبر-منتظري اميد-منصوريان نيلوفر-منهاجي هنگامه-موسوي پژمان-موسوي پژمان-موسوي خوزستاني جواد-موميوند بيژن-مهدوي سيد اميرحسين-مهدي‌زاده بابك-مهرآيين صادق-مهرابي احسان-مهرجو بهراد-مهرگان اميد-مهرياني فاطمه-ميثمي لطف الله-مير مسعود-ميرابراهيمي روزبه-ميرزايي فريما-ميرزايي مريم-ميرزايي مژگان-ميرشاه‌ولد محمدرضا-ميرصفي سيدنورالله-ميرفتاحي مريم‌السادات-ميرميراني علي-ميرميري هاله-ميري مسعود-ميناخاني سميه-مينايي صديق-نادرپور زهرا-ناصري عبدالله-ناصري يوسف-ناعمه مرتضي-نجفي صالح-نجفي مجتبي-نخعي اميرعباس-نراقي مريم-نسب‌عبداللهي محمدرشا-نسرين نسترن-نصيري محمدرضا-نظرآهاري شيوا-نظري سعيد-نمازي تبسم-نوراني نژاد حسين-نوربخش محمدرضا-نوروزي كامبيز-نوروزي ياسر-نوروزيان مهدي-نوري حسين-نوري فريدون-نوري كسري-نوري گلاله-نوري مهدي-نياكان سهيلا-نيتي اكبر-نيكرويان امير-نيكونظر ليلي-واعظ زهرا-واعظي محمد-وحيدمنش پروانه-وزيري رهام-وزيري نسرين-ولايتي فلاح-ولي‌زاده عبدالرضا-ويسمه اعظم-ويسي مراد-هدايتي ياسر-هدايي ياشار-همايون‌نژاد فريد-هوشمندرضوي مسعود-الياسي مرتضي-ياغچي حسين-يزدان‌پناه محمدرضا-يزداني‌خرم مهدي-يعقوب‌پور اميرمحمد-يعقوبعلي امير-يوسفي مجيد-يوسفي مسعود-يوسفي هيوا

2008-04-17T16:09:00.000-07:00

بيانيه 470 فعال سياسي و اجتماعي در محکوميت جلوگيري از برگزاري مراسم ششمين سالگرد زنده‌ياد دكتر يدالله سحابي

به نام خدا
ملت شريف ايران
همان‌گونه كه آگاهيد، بيست و چهارم فروردين ماه، سال‌گرد درگذشت دكتر يدالله سحابي، معلم اخلاق سياسي، از بنيان‌گذاران نهضت آزادي ايران، يكي از پرچم‌داران جنبش آزادي‌خواهي ملت ايران و از جمله الگوهاي انساني مبارزه با استبداد و تماميت‌خواهي است. از اين رو، هر ساله ياران زنده‌ياد دكتر سحابي در اين زمان مراسم يادبودي را تدارك مي‌ديدند. متاسفانه، چند روز پيش از برگزاري ششمين سال‌گرد وفات ايشان، فردي كه خود را مامور وزارت اطلاعات دولت نهم معرفي مي‌كند، طي تماس تلفني به مسوول ستاد برگزاري مراسم اطلاع داد كه مراسم يادبود بايد لغو شود و درباره پيامد استنكاف از اين دستور نيز تصريح كرد.
امضاكنندگان اين بيانيه اعلام مي‌‌كنند كه جلوگيري از برگزاري مراسم يادبود براي فردي كه عمر طولاني و پربركتش را در راه سعادت اين ملت صرف كرد، جز آن كه مؤيد خصومت علني تماميت‌خواهان حاكم نه تنها با آزاده‌مرداني مانند سحابي‌ها كه با مشي آزادي‌‌خواهي و انديشه‌ي دمكراتيك باشد، دستاورد مثبتي براي آنان نخواهد داشت و به هيچ توجيه شرعي يا عقلي نيز متكي نيست. از اين رو، يادآور مي‌شود كه ممانعت از برگزاري اين مراسم، ضمن مشابهت با مشي برخي از فرق اسلامي، از يك سو با سنت‌ شيعي كه برپا كردن مراسم يادبود از دنيارفتگان را مستحب مي‌شمارد و از سوي ديگر با حقوق بنيادين ملت ايران، از جمله اصول 9، 26 و 27 قانون اساسي، و روح اعلاميه‌ي جهاني حقوق بشرـ كه حكم قانون داخلي ايران را دارد، بويژه مواد 7، 19 و 20 آن ـ در تعارض آشكار است.
امضاكنندگان اين بيانيه يادآور مي‌شوند كه چنين عمل‌كرد وزارت اطلاعات با فلسفه و كاركرد قانوني آن وزارتخانه، مندرج در قانون تاسيس وزارت اطلاعات جمهوري اسلامي، مصوب 27/5/1362، در تعارض آشكار است، مگر آن كه وظايفي فراتر از قانون ياد شده يا اصولا هرگونه قانون، بر عهده‌ي آن وزارت‌خانه گذاشته شده باشد. تمسك به شيوه‌هايي مانند اعلام و ابلاغ تلفني و احتراز از صدور دستور كتبي فاقد وجاهت قانوني و خدشه‌داركننده ‌شأن نظام جمهوري اسلامي ايران است. نخستين نتيجه‌ي چنين بدعتي بسط و نشر قانون‌گريزي از سوي مقامات دولتي است. لازم به تذكر است كه چنين رفتاري از سوي مقامات دولتي، كه در برخي از نظام‌هاي كيفري از آن به عنوان " جرايم عليه عدالت " ياد مي‌شود، به موجب ماده‌ي 570 قانون مجازات اسلامي نيز جرم دانسته شده و براي مقاماتي كه آحاد ملت را از حقوق مصرح در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران محروم ‌سازند مجازات وضع شده است.
امضاكنندگان بيانيه‌ي حاضر يادآوري مي‌كنند كه سلب حقوق و آزادي‌هاي اساسي ملت ايران تماميت‌خواهان حاكم در دولت نهم و، در نهايت، حاكميت و نظام جمهوري اسلامي ايران را در معرض بحران‌هاي جدي سياسي و اجتماعي در عرصه‌‌هاي داخلي و بين‌المللي قرار مي‌دهد و از اين رو هشدار داده، خاطر نشان مي‌سازند كه مجموعه‌ي تضييقاتي كه در دو سال گذشته در اين رابطه صورت پذيرفته است، مانند نقض حاكميت ملت از سوي تماميت‌خواهان كه به سركوب و بازداشت فعالان سياسي، حقوق بشر، جنبش كارگري، جنبش زنان، جنبش دانشجويي، معلمان و حتي درونشان گنابادي انجاميده است، از منشا و هدفي مشترك برخوردار بوده‌ است.
در خاتمه امضاكنندگان بيانيه‌ي حاضر، ضمن اعلام تأسف و محكوم كردن اقدام نهادهاي امنيتي در ممانعت از برگزاري مراسم يادبود زنده‌ياد دكتر يدالله سحابي، يادآور مي‌شوند كه رفتار حاكميت در دو سال گذشته چشم‌انداز محدوديت‌ها و تضييقات گسترده‌تري را در آينده عيان مي‌سازد و تنها راه خروج از وضعيت ناگوار كنوني و دايره‌ي تماميت‌خواهي دشمنان آزادي و دمكراسي، وحدت، هم‌دلي و حضور تمامي نيروهاي اجتماعي و سياسي كشور در يك جبهه‌ي مشترك، مبتني بر حقوق و مطالبات ضروري و تاريخي ملت ايران است.
26/1/1387

محسن آرمين، فريدون آقاسي، محمد آزادى، سعيد آل‌آقا ، زهره آقاجري هاشم آقاجري، سامر آقايي، ناصر آملي، محمد آقازاده، نعمت احمدي، يدالله اسلامي، جواد امامي، عباس ابوذري، هادي احتظاظي، حميد احراري، طاهر احمدزاده، امين احمديان، پروين امامي، لقا اردلان، عباس اميرانتظام، هادي احتظامي، حسن احمدي، محسن احمدي، نعمت احمدى، محمود احمديان، محمدرضا احمدي نيا، منوچهر احتشامي، مصطفي اخلاقي،‌ ساجد اردبيلي، حسين اعرابي ، اميرهوشنگ افتخاري‌راد، مرتضى اشفاق، حميد آصفى، بابك آذرباد، حسن افتخاراردبيلي، جلال اقتدارى، اعظم اكبرزاده، زهرا اكبرزاده، علي رضا اکبرزادگان، علي اکرمي، محمود امير احمدى، مهدي اميني زاده، حجت انصاري، حسين انصاري راد، داود هرميداس باوند عبدالمجيد الهامي، اديب برومند، بهروز برومند، جهانشاه برومند، عمادالدين باقي، مسعود باستاني، مرتضي بديعي، كمال الدين بازرگانى، اكبر بديع‌زادگان، رحمت‌الله برهانى، ابوالفضل بازرگان، عبدالعلي بازرگان، فرشته بازرگان، محمد نويد بازرگان، ملکه بازرگان، فتانه بازرگان، مختار باطولي، ايرج باقرزاده، پروين بختيارنژاد، محمد بذرپور، محمد بسته نگار، مهدي بسته نگار، ايمان براتيان، محمد حسين بني اسدي، ژيلا بني يعقوب، عماد بهاور، حميد بهشتي، ابراهيم بهشتي نامدار، بانو فرشيدافشار، محمد بهزادى، محمد بهفروزى، راضيه بوستانکار، مرضيه بوستانکار، جلال بهرامي، علي باقري، مجتبي بديعي، حسين پايا، سعيد پورعزيزي، علي تاجرنيا، سيدمصطفي تاج‌زاده، رضا تهراني، صفا بيطرف، عباس پوراظهرى، رضا پويان، حبيب الله پيمان، مجيد پيمان، عبدالرضا تاجيك، مصطفي تنها، ناصر تكميل همايون، عباس تاج‌الديني، هادي تفنگچي، رضا تهرانى، غلامعباس توسلى، محمد توسلى، محمدرضا توسلى، مجيد تولائى، مجيد جابرى، فرشته جمشيدي، مريم جمشيدي، ايرج جمشيدي، حميدرضا جلائى پور، علي جمالي، مجتبي جهاني، رضا حاجى، مجيد حاجي بابائي، اسماعيل حاج قاسمعلي، بهمن حافظى، حسين حريري، طه حجازى، سعيد حجاريان، علي حكمت، جلال الدين حجتي، حميد حديثي، علي حديثي، حميد حسامي، آيدين حسنلو، آرش حسن نيا، بهزاد حق پناه، جمشيد حقگو، حميد حميدي، فاطمه حقيقت جو، وحيد حقيقي، ابوالفضل حكيمى، عبدالكريم حكيمى، مجيد حكيمى، محمد رضا حمسى، محمد حيدري، فخرالدين حيدريان، عيسي خان‌حاتمي، جعفر خائف،نبي اله خانزاده مرخالي ، هادي خانيكي، ابراهيم خدادادى، مهدي خدادادي، امير خرم، حسين خطيبي، محمد خطيبي، مجتبي خندان، ابراهيم خوش سيرت سليمي، اسماعيل خوش محمدى، هوشنگ خيرانديش، محمدعلى دادخواه، پرويز دبيري، محمد دادفر، رسول دادمهر،محمد داديزاده، محمدمهدى دانشيان، محمود درد كشان، محمود دل آسايى، اميرخسرو دليرثاني، علي دهقان، عباس دهقان نژاد، مصيب دوانى، پروين دخت دفتري، ابراهيم دينوي، محمود دردكشان، سهراب رزاقي، عبدالعلي رضايي، امير رزاقي، محمد صادق ربانى، تقي رحماني، محمدجواد رجائيان، علي رشيدي، عليرضا رجايى، حسين راضيي، محمدجواد روح، محمد صادق رسولي، غلامرضا رحيم، احد رضائى، اصغر رضائى، بيوك رضائى، عبدالعلي رضائي، بهمن رضا خانى، حسين رفيعى، بنفشه رمضاني يگانه، جواد رهبري‌نيا، مهدى رهنما، فرزانه روستائي، رضا رئيس طوسى، رقيه زارع پورحيدري، فياض زاهد، جمال زره ساز، علي زرين، اکبر زماني، محمد ابراهيم زمانى، كورش زعيم، پرويز زندى نيا، حسن اسدي زيدآبادي، احمد زيدآبادى، محمد رضا زهدى، عيسي سحرخيز، عبدالكريم سروش، سيد مجتبي سادات، عليرضا ساريخانى، جليل سازگارنژاد، احمد ساعى، نسرين ستوده، عزت الله سحابى، فريدون سحابى، هاله سحابى، منصور سحابي، سعيد سحابي، زهره سحابي، دره سحابي، عيسي سحر خيز، محمد سرچمى، بيوک سعيدي، خسرو‌ سعيدي، سعيده سعيدي، عبدالفتاح سلطاني، مرتضي سلطانيه، محمد جواد سليماني، علي سياسي راد، سيد محمد علي سيف‌زاده، خسرو سيف، محمود بصير شاددل، ابراهيم شاكرى، تقى شامخى، على شاملومحمودي ، محمد شانه چى، حسين شاه حسيني، حسين شاه اويسي، مريم شباني، محمد شريف، حجت شريفي، جواد شرف‌الديني، كاظم شكري،مازيار شکوري گيلچالان ، الله وردى شمبورى، ماشاءالله شمس الواعظين، احمد شهامت دار، حسن شهبازي، حسن شهيدي، آمنه شيرافکن، احمد شيرزاد، شهلا شركت، سعيد شريعتي، محمود شمس‌الواعضين، فيروزه صابر، هدي صابر، محمد صاحب محمدي، محمد صادقي، هاشم صباغيان، عباسعلي صحافيان، احمد صدر حاج سيدجوادى، رضا صدر، حميدرضا صمدي، احمد صدري، سميرا صدري، باقر صدري‌نيا، محمود صدري، مظفر صفري، مهدى صراف، عباس صفائي‌فر، فضل الله صلواتى، كيوان صميمى، علي صالح ‌آبادي، بيژن صفسري، جليل ضرابي، على اشرف ضرغامى، فريدون ضرغامى، اعظم طالقانى، حسام طالقانى، طاهره طالقانى، نرگس طالقانى، اكبر طاهرى، رئوف طاهرى، محمد طاهرى، امير طيراني، رضا ظفري، شيرين عبادي، هما عابدي، سيدجعفر عباس‌زادگان، فيض‌اله عرب سرخي، روئين عطوفت، باقر علائي، جواد علائي، علي علوي، عليرضا علوى تبار، محمدباقر علوى، محمدحسن عليپور، رضا عليجاني، على عليزاده نائينى، محمد جعفر عمادى، محمود عمرانى، حسين عزت‌زاده، عباس عبدي، محمد عطريانفر، على اصغر غروى، عليرضا غروى، ماجد غروى، مسيح غروى، محمدحسين غفارزاده ، سعيد غفارزاده، مسعود غفاري، على غفرانى، مهدى غنى، فريده غيرت، محمدتقى فاضل ميبدى، رضا فاني، مصطفي فاضلي، باقر فتحعلي بيگي، مرتضي فلاح، ارسلان فلاح، مقصود فراستخواه، محسن فرشاد، حسن فرهودي‌نيا، اصغر فني‌پور، پويان فخرآيي، غفار فرزدى، شهين فرزين پژوه، حسن فرح آبادي، فاطمه فرهنگ خواه، حسن فريد اعلم، ناصر فربد، بهرام فياضي، احمد قابل، عباس قائم الصباحي، باقر قديري اصلي، خسرو قشقايى، ماهرو قشقايى، رحمانقلى قلى زاده، مهدي قلي‌زاده اقدم، عبدالحسين قمي زاده، عبدالمجيد قندى زاده، نظام الدين قهارى، مصطفى قهرمانى، حجت الله قياسى، حسين قاضيان، رحمانقلي قلي‌زاده، رحمان كارگشا، اسداله كارشناس،امير حسين کاظمي، مرتضى كاظميان، جعفر كامبوزيا، هادي كحال‌زاده، محسن كديور، منوچهر كديور، خسرو كردپور، مسعود كردپور، على كرمى، عليرضا كرماني، حسين كربلائي، فريدون کشکولي، فاطمه كمالي احمدسرايي، ناصر كميليان، پروين كهزادى، بهناز كياني، بيژن گل افرا، فاطمه گوارائي، علي اصغر گواهي، محمد حسن گلرخيان، مهديه گلرو، اکبر گنجي، مسعود لدنى، حسين لقمانيان، فريده ماشيني، حميد مافي، احسان مالکي پور، محمدتقى متقى، پريوش مبشري، قدرت متصوري، مرضيه مرتاضي لنگرودي، رجبعلي مزروعي، حسين مجاهد، محسن محققى، خدايار محبي، نرگس محمدي، نوشين محمدي، محمد محمدى اردهالى، سيد على محمودى، حسين مدني، سعيد مدنى، ماشاءالله مديحى، فريد مرجاني، فريد مرجائي، مصطفى مسكين، رضا مسموعى، ليلا مصطفوى، مصطفى مصطفوى، عباس مصلحى، محمد جواد مظفر، رشيد مظفري سردشتي، مهدي معتمدي مهر، احمد معصومي، علي‌اكبر معين‌فر، علي‌اصغر معين فر، ضياء مصباح، ياسر معصومي، بدرالسادات مفيدى، مرتضى مقدم، فهيمه ملتى، کاظم ملکي، صمد ملكي، محمد ملكي، عمار ملكي، منوچهر ملك قاسمي، مصطفي ملكيان، احمد منتظرى، سعيد منتظرى، حميد منزه، خسرو منصوريان، كيوان مهرگان، سيدرضا موسوى سعادتلو، سيدحسين موسويان، سيد علي موسوي خوئيني، زهرا مجردي، بدرالسادات مفيدي، احمد منتظري، سعيد منتظري، آذر منصوري، يوسف مولائي، عبدالله مومني، على مومنى، محمود مومنى، هرمز مميزي، امير ميرخانى، سيدسراج الدين موسوي، وحيد ميرزاده، مهدي مؤيدزاده، بيژن مومي‌وند، فرزين مخبر، سيمين مخبر، فرشته ناصرگيوه چى،علي‌اكبر نقي‌پور، مهدي ناطقي، اسماعيل ناطقي، حسن نراقى، رضا نخشب، محمود نعيم پور، احمد نعمت زاده، جعفر نقمي، امير نكوفر، محمد تقى نكوفر، علي نکونسبتي، بهرام نمازي، حسين نوراني‌نژاد، سيد حميد نوحى، امير حسين نوربخش، فخرالسادات نوربخش، منوچهر نوربخش، حسين نوري زاده، ابوالفضل نيماوري، غلامرضا نيک صفت ، احمد هادوي، هادى هادى زاده يزدى، محمد هاشمي، خليل هراتي، بهاره هدايت، عليرضا هندى، مراد همتي، ياشار هوايي، احسان هوشمند، ناصر هوشمند، حميد وارسته، رسول ورپايى، منصور وفا، باقر ولى بيك، جليل ولى بيك، رحيم ياورى، على فريد يحيايى، محمود يگانلي، حنيف يزداني‌پور، كاظم يزدى، ابراهيم يزدى، حسن يوسفى اشكوري، رضا يوسفيان، حسن يوسفيان آراني.

2008-04-11T16:39:00.000-07:00

بيانيه حدود ۶۰۰ فعال و کنشگر جامعه مدني درباره دستگيري خديجه مقدم
جمعه ۲۳ فروردين ۱۳۸۷
گويا سال جديد، چنانکه از طليعه‌اش پيداست، سال برخورد با فعالان سياسي و کنشگران جامعه مدني است. در نخستين ماه اين سال، يعني در روز سه شنبه ۲۰ فروردين، ماموران انتظامي خديجه مقدم را در منزل مسکوني اش دستگير و با قرار وثيقه‌ي‌ يک ميليارد ريالي روانه بازداشتگاه وزرا کردند.
خديجه مقدم اين مادر ۵۶ ساله که سالها در عرصه‌هاي گوناگون جامعه مدني از جمله محيط زيست، جنبش زنان و استقرار حقوق بشر و صلح در ايران و جهان تلاشي مستمر و خستگي‌ناپذير داشته در شرايطي با اتهام‌هاي گوناگون مواجه شده است که، بنا بر گزارش‌ها، در برابر درخواست غيرقانوني ماموران دادستاني مبني بر معرفي ۸ تن از فعالان مدني که به خانه او رفت و آمد مي‌کردند مقاومت کرده و اقامت در زندان را ترجيح داده است.
مقدم فعال جدي محيط زيست است؛ او در اين عرصه از پيشگامان حفظ محيط زيست در ايران به شمار مي‌رود. از جمله فعاليت‌هاي وي در اين عرصه مي‌توان به موارد زير اشاره کرد: همکاري با شهرداري‌هاي مختلف کشور براي آموزش تفکيک زباله در سطح شهر تهران و شهرستان‌ها، به روش چهره به چهره، برگزاري سخنراني و کارگاه‌هاي آموزشي گوناگون براي حفظ محيط زيست. او عضو جمعيت زنان مبارزه با آلودگي محيط زيست، معترض هميشگي تخريب جنگل‌هاي تهران و شمال ايران، مشوق و آموزگار زنان کيان شهر براي تأسيس آشپزخانه عمومي غذاي سالم بوده است. او سالها در زمينه کارآفريني براي زنان و تشکيل تعاوني‌هاي زنان نقش‌آفرين بوده.
مقدم فعال خستگي ناپذير جنبش زنان است؛ او در عرصه‌ي‌ جنبش زنان از مبتکران راه‌ها و روشهاي مسالمت آميز براي رسيدن به حقوق برابر و ارتقاي سطح کار و زندگي زنان به روشهاي شرافتمندانه است و همواره براي تغيير قوانين تبعيض آميز بر ضد زنان تلاش کرده است. مقدم از فعالان کمپين يک ميليون امضا و عضو کميته مادران اين کمپين است.
مقدم فعال دلسوز حقوق بشر است؛ او حقوق بشر را امري همه جانبه دانسته و در تمام زمينه‌ها در جهت دفاع، حفظ و ارتقاي حقوق بشر تلاش کرده است. از جمله فعاليت‌هايش حضور گسترده در بازسازي بم و ايجاد فرهنگسرا براي بانوان، حمايت بي دريغ از آسيب ديدگان اجتماعي و خانواده‌هاي آنها بوده است که در کنار دفاع از حقوق محرومان و اقشار فرودست جامعه صورت گرفته و همواره زبانزد خاص و عام بوده است.
مقدم يک مادر صلح و از مخالفان واقعي جنگ و خشونت و اعدام است؛ او يکي از صلح طلبان جامعه مدني است که بارها با نوشته‌ها و سخنراني‌هاي خود خشونت و جنگ طلبي ارباب قدرت را در جهان به نقد کشيده و از شرکت در حرکت‌هاي اعتراضي ضدجنگ دريغ نکرده است. او در راه حفظ جان انسان‌ها شب‌ها و روزها راه شهرستان‌هاي دور و نزديک را پيموده تا با گرفتن رضايت از اولياي دم از اعدام جوانان و زناني که خود قرباني آسيبهاي اجتماعي بوده‌اند جلوگيري کند.
اکنون، اين بانوي فعال جامعه مدني، با چنين پيشينه‌اي با اتهام "اقدام عليه امنيت ملي" و "تشويش اذهان عمومي" مواجه و زنداني شده است. چه کسي باور مي‌کند که خديجه مقدم امنيت ايران را به هم مي‌زند و موجبات تشويش اذهان ايرانيان را فراهم مي‌آورد؟ او، به هنگام دستگيري، در برابر اين اتهام‌ها در مقام دفاع از خود بهترين گواه را بر بي‌گناهي خويش آورده: "زندگي من بهترين گواه من است".
انتظار و خواست ما اين است: "هر چه زودتر به بازداشت غيرقانوني خديجه مقدم، اين بانوي خير، نيک‌انديش، برابري خواه، صلح طلب و کنشگر جامعه مدني ايران خاتمه دهيد".

۱. ابراهيم مددي - ۲. ابراهيم مرادي - ۳. ابوالفضل فلاح - ۴. ابوالقاسم ايراني - ۵. احترام شادفر - ۶. احسان محبوب - ۷. احمد زيدآبادي - ۸. احمد علي بني حسن - ۹. احمد مطلائي - ۱۰. اختر قاسمي - ۱۱. اردشير زارعي قنواتي - ۱۲. ارشيا نوري - ۱۳. اسکندر عبدي - ۱۴. اسماعيل ناطقي - ۱۵. اسماعيل صادقي - ۱۶. اشرف چيتگرزاده - ۱۷. اصغر نصرتي - ۱۸. اعظم اکبرزاده - ۱۹. اعظم عفتي - ۲۰. اعظم مهراني - ۲۱. افتخار حسيني - ۲۲. افسانه اشرفي - ۲۳. افسانه گودرزي - ۲۴. اقدس چرونده - ۲۵. اکبر گنجي - ۲۶. اکرم خير خواه - ۲۷. اکرم مصباح - ۲۸. النازانصاري - ۲۹. الهام بنايي - ۳۰. الهه رستمي - ۳۱. الهه کولايي - ۳۲. الياس بلوم - ۳۳. اميد معماريان - ۳۴. امير جواهري لنگرودي - ۳۵. امير دليرثاني - ۳۶. امير فرشاد ابراهيمي - ۳۷. امير معصومي - ۳۸. امير هوشنگ افتخاري راد - ۳۹. اميرعباس نخعي - ۴۰. اميل ايماني - ۴۱. انيسه مستشاري - ۴۲. ايران باقري {آزاده} - ۴۳. ايرج اورجي - ۴۴. ايرج يوسفي - ۴۵. ايليا جزايري - ۴۶. آراد ايل بيگي - ۴۷. آراز ايل بيگي - ۴۸. آرش آروين - ۴۹. آرش حسن نيا - ۵۰. آرش ناطقي - ۵۱. آرش نصيري اقبالي - ۵۲. آزاده فرقاني - ۵۳. آزاده مراديان - ۵۴. آزار فني از سوئد - ۵۵. آزيتا رضوان - ۵۶. آزيتا شرف جهان - ۵۷. آسو صالح - ۵۸. آسيه اميني - ۵۹. آمنه خاتون فهيمي - ۶۰. آمنه شيرافکن - ۶۱. آيدا سعادت - ۶۲. آيدين حسنلو - ۶۳. بابک پاکزاد - ۶۴. بابک زماني - ۶۵. باقر عباسي - ۶۶. بامداد موجاني - ۶۷. بانو سخايي - ۶۸. بانو فريد - ۶۹. بدرالسادات مفيدي - ۷۰. برديا مسرور - ۷۱. برومند صادقپور - ۷۲. بزرگ پورجعفر - ۷۳. بسام قرباني - ۷۴. بنفشه حجازي - ۷۵. بنفشه رمضاني يگانه - ۷۶. بهراد مهرجو - ۷۷. بهرام چوبينه - ۷۸. بهرام دزکي - ۷۹. بهروز خوشباف - ۸۰. بهروز سيروس - ۸۱. بهزاد مهراني - ۸۲. بهمن نيرومند - ۸۳. بهناز شکاريار - ۸۴. بهنام دارايي زاده - ۸۵. بيژن صف سري - ۸۶. بيتا طاهباز - ۸۷. پارميس سعدي - ۸۸. پرتو نوري اعلا - ۸۹. پرستو خادمي - ۹۰. پرستو دوکوهکي - ۹۱. پروانه آل بويه - ۹۲. پروانه قاسميان - ۹۳. پروين اردلان - ۹۴. پروين امامي - ۹۵. پروين بختيارنژاد - ۹۶. پروين جلايي - ۹۷. پروين ذبيحي - ۹۸. پروين فهيمي - ۹۹. پروين مساوي - ۱۰۰. پري کريمي نيا - ۱۰۱. پريسا الوندپور - ۱۰۲. پريسا کاکايي - ۱۰۳. پژمان خرسند - ۱۰۴. پوران فرخزاد - ۱۰۵. پوران نوبخت - ۱۰۶. پويا نعمت‌الهي - ۱۰۷. پويا مددي - ۱۰۸. پويان الهياري - ۱۰۹. پويش عزيزالدين - ۱۱۰. پيام ابوطالبي - ۱۱۱. پيام احتسابيان - ۱۱۲. پيرزاده بي جان - ۱۱۳. پيمان پاک مهر - ۱۱۴. پيمان لقايي - ۱۱۵. ترانه بني يعقوب - ۱۱۶. ترانه راد - ۱۱۷. تقي رحماني - ۱۱۸. تقي روزبه - ۱۱۹. توسکا مساوات - ۱۲۰. ثميلااميرابراهيمي - ۱۲۱. جاويد جاويدان - ۱۲۲. جعفر ايلخاني - ۱۲۳. جعفر حسين زاده - ۱۲۴. جعفر عباس‌زاده‌ - ۱۲۵. جلوه جواهري - ۱۲۶. جمشيد آيين دار - ۱۲۷. جهانگير ارشيد - ۱۲۸. جواد حيدري - ۱۲۹. جواد لگزيان - ۱۳۰. جواد معصومي - ۱۳۱. جوانه جواهري - ۱۳۲. جيران مقدم - ۱۳۳. حجت نارنجي - ۱۳۴. حسام فيروزي - ۱۳۵. حسام منتظري - ۱۳۶. حسن بهگر - ۱۳۷. حسن رضايي - ۱۳۸. حسن زهتاب - ۱۳۹. حسن شايگان نيک - ۱۴۰. حسن عربزاده - ۱۴۱. حسن نيکبخت - ۱۴۲. حسين پوررضا - ۱۴۳. حسين خسرواني - ۱۴۴. حسين سرحدي زاده - ۱۴۵. حسين غلامي - ۱۴۶. حسين فرمانش - ۱۴۷. حسين قاضيان - ۱۴۸. حميد حميدي - ۱۴۹. حميد بي آزار - ۱۵۰. حميد حميدي - ۱۵۱. حميد رضا سلطاني - ۱۵۲. حميد رضاعسکري نژاد - ۱۵۳. حميد سالک - ۱۵۴. حميد صدر - ۱۵۵. حميده علي زاده - ۱۵۶. حوريه خسروشاهي - ۱۵۷. حياس حسيني - ۱۵۸. خسرو باقري - ۱۵۹. خسرو چاوشي - ۱۶۰. خسرو خواجه نوري - ۱۶۱. خسرو سيف - ۱۶۲. خليل ابراهيمي - ۱۶۳. خليل مستشاري - ۱۶۴. خورشيد عابدين - ۱۶۵. خيرالله لقايي - ۱۶۶. دارين داريوش - ۱۶۷. داريوش اصفاري - ۱۶۸. داريوش عاشوري - ۱۶۹. داود جليلي - ۱۷۰. رامين احمدي - ۱۷۱. رحمان بوذري - ۱۷۲. رحمانقلي قلي زاده - ۱۷۳. رضا پورجعفري - ۱۷۴. رضا تهراني - ۱۷۵. رضا دهقان - ۱۷۶. رضا رضوي - ۱۷۷. رضا عليجاني - ۱۷۸. رضا فاني‌يزدي - ۱۷۹. رضا کريمي - ۱۸۰. رضوان مقدم - ۱۸۱. رضي جعفرزاده - ۱۸۲. رفعت رنجبران لنگرودي - ۱۸۳. رکسان گنجي - ۱۸۴. رها اميدوار - ۱۸۵. روحي شفيع - ۱۸۶. روزبه کريمي - ۱۸۷. رونيا رمضانعلي - ۱۸۸. رويا پاکزاد - ۱۸۹. رويا صحرايي - ۱۹۰. رويا صدر - ۱۹۱. رويا فرخي - ۱۹۲. زارا امجديان - ۱۹۳. زهرا اکبرزاده - ۱۹۴. زهرا داوري - ۱۹۵. زهرا سرحدي زاده - ۱۹۶. زهرامالکي - ۱۹۷. زهره تنکابني - ۱۹۸. زهره شجاعي - ۱۹۹. زهره فتوحي - ۲۰۰. زهره کريم نيا - ۲۰۱. زيبا ميرحسيني - ۲۰۲. ژيلا بشيري - ۲۰۳. ژيلا بني يعقوب - ۲۰۴. سارا لقماني - ۲۰۵. سارا معصومي - ۲۰۶. ساقي لقايي - ۲۰۷. ساقي ممتاز - ۲۰۸. سام قندچي - ۲۰۹. سامان فاتحي - ۲۱۰. ساناز دهدشتي - ۲۱۱. ستار لقايي - ۲۱۲. سجاد سالک - ۲۱۳. سحر سجادي - ۲۱۴. سحر مرانلو - ۲۱۵. سحر مفاخري - ۲۱۶. سعيده غلامي - ۲۱۷. سعيد رضواني - ۲۱۸. سعيد مدني - ۲۱۹. سعيد نيکويي - ۲۲۰. سميه فريد - ۲۲۱. سهراب حسني - ۲۲۲. سهيلا وحدتي - ۲۲۳. سهيل آصفي - ۲۲۴. سهيل آصفي - ۲۲۵. سوريا فلاح - ۲۲۶. سوسن شعباني - ۲۲۷. سوسن طهماسبي - ۲۲۸. سولماز خياطي - ۲۲۹. سونيا ترکمان - ۲۳۰. سيد محمد سيف زاده - ۲۳۱. سيامک اميني - ۲۳۲. سيامک طاهري - ۲۳۳. سياوش سعادتيان - ۲۳۴. سياوش شوهي - ۲۳۵. سياوش عبقري - ۲۳۶. سياوش لشگري - ۲۳۷. سيد علي صالحي - ۲۳۸. سيروس ملکوتي - ۲۳۹. سيف الله اکبري - ۲۴۰. سيما احمدي - ۲۴۱. سيما سياح (افشار) - ۲۴۲. سيمين بهبهاني - ۲۴۳. سيمين دها - ۲۴۴. سيمين مرعشي - ۲۴۵. سيمين وخشوپور - ۲۴۶. سينا انصاري - ۲۴۷. شادي صدر - ۲۴۸. شاهرخ آصفي - ۲۴۹. شاهين نوايي - ۲۵۰. شايا شهوق - ۲۵۱. شکوفه منتظري - ۲۵۲. شهرام جهانباي - ۲۵۳. شهرزاد باقري - ۲۵۴. شهلا اعزازي - ۲۵۵. شهلا انتصاري - ۲۵۶. شهلا بهاردوست - ۲۵۷. شهلا شرکت - ۲۵۸. شهلا عبقري - ۲۵۹. شهلا فرجاد - ۲۶۰. شهلا فروزانفر - ۲۶۱. شهلا کريم الديني - ۲۶۲. شهناز دارابيان - ۲۶۳. شهناز غلامي - ۲۶۴. شهناز نوبخت - ۲۶۵. شهين جزايري - ۲۶۶. شهين دوستدار - ۲۶۷. شيدا اميني - ۲۶۸. شيرين عبادي - ۲۶۹. شيرين مومني - ۲۷۰. شيرين ناجي - ۲۷۱. شيما فرزادمنش - ۲۷۲. صادق فقيرزاده - ۲۷۳. صالح کياماري - ۲۷۴. صبا نجفي - ۲۷۵. صديقه عدالتي - ۲۷۶. صديقه مصابئي - ۲۷۷. صغرا اميريان - ۲۷۸. صفورا نوربخش - ۲۷۹. صنم دولتشاهي - ۲۸۰. طاهره خسروشاهي - ۲۸۱. طاهره ميثمي - ۲۸۲. طلعت تقي نيا - ۲۸۳. طيبه اخوان اقدم - ۲۸۴. عالمتاج شميراني - ۲۸۵. عباس شکري - ۲۸۶. عباس صفايي فر - ۲۸۷. عباس مخبر - ۲۸۸. عبدالرضا تاجيک - ۲۸۹. عبدالعزيز مولودي - ۲۹۰. عبدالعلي رضايي - ۲۹۱. عبدالفتاح سلطاني - ۲۹۲. عبدالله عرفان طلب - ۲۹۳. عبدالله مومني - ۲۹۴. عزت ابراهيم نژاد (خانواده وي) - ۲۹۵. عشرت عبداللهي - ۲۹۶. عطيه وحيد منش - ۲۹۷. عفت ماهباز - ۲۹۸. عفت محبوب - ۲۹۹. علامحسين حبيبي - ۳۰۰. علي حکمت - ۳۰۱. عليرضا جباري - ۳۰۲. عليرضا رجايي - ۳۰۳. عليرضا علوي تبار - ۳۰۴. عليرضا کرماني - ۳۰۵. علي اخوان - ۳۰۶. علي اشرف درويشيان - ۳۰۷. علي اکبر موسوي خوئيني - ۳۰۸. علي اکرمي - ۳۰۹. علي اميني - ۳۱۰. علي آينه - ۳۱۱. علي پور نقوي - ۳۱۲. علي ثمري - ۳۱۳. علي خرد پير - ۳۱۴. علي دروازه گري - ۳۱۵. علي دهقان - ۳۱۶. علي زماني - ۳۱۷. علي صادقي - ۳۱۸. علي عسکري - ۳۱۹. علي فايض پور - ۳۲۰. علي مقدم زاده - ۳۲۱. عليرضا خامصيان - ۳۲۲. عليرضا عسگري - ۳۲۳. عليرضا قراباغي - ۳۲۴. عماد بهاور - ۳۲۵. عيسي سحرخيز - ۳۲۶. فاتح مردوخ - ۳۲۷. فاطمه امين زاده - ۳۲۸. فاطمه رکني - ۳۲۹. فاطمه سرحدي زاده - ۳۳۰. فاطمه سلطان زاده - ۳۳۱. فاطمه فرهنگخواه - ۳۳۲. فاطمه گفتاري - ۳۳۳. فاطمه گوارايي - ۳۳۴. فتانه فرهاني - ۳۳۵. فتحيه زرکش يزدي - ۳۳۶. فخرالسادات محتشمي پور - ۳۳۷. فراز يکيتا - ۳۳۸. فرانک فريد - ۳۳۹. فرج الله شريفي - ۳۴۰. فرح طاهري - ۳۴۱. فرخ خليلي نژاد - ۳۴۲. فرخنده جبارزادگان - ۳۴۳. فرزاد حميدي - ۳۴۴. فرزاد فرحبخش - ۳۴۵. فرزان کامران - ۳۴۶. فرزانه آقايي پور - ۳۴۷. فرزانه راجي - ۳۴۸. فرزانه رجايي - ۳۴۹. فرزانه روستايي - ۳۵۰. فرزانه ضيا - ۳۵۱. فرزانه محجوب - ۳۵۲. فرشاد قربانپور - ۳۵۳. فرشته مظفري - ۳۵۴. فرشيده ميربغدادي - ۳۵۵. فرشين کاظمي نيا - ۳۵۶. فرناز عارفيان - ۳۵۷. فرنازعالي نسب - ۳۵۸. فرنوش تهراني - ۳۵۹. فرهاد فرهادي - ۳۶۰. فرهود سياوش پور - ۳۶۱. فروغ حسين زاده ذبيحي - ۳۶۲. فروغ قره داغي - ۳۶۳. فريده غائب - ۳۶۴. فريبا اختري - ۳۶۵. فريبا شويدي - ۳۶۶. فريبرز رييس دانا - ۳۶۷. فريده خسرو شاهي - ۳۶۸. فريده طاهري - ۳۶۹. فريده ماشيني - ۳۷۰. فريده يزدي - ۳۷۱. فريدون قاسمي - ۳۷۲. فلامک بردايي - ۳۷۳. فلورا محمد پور - ۳۷۴. فهيمه خضر حيدري - ۳۷۵. فهيمه فارسي - ۳۷۶. فواد ياراحمدي - ۳۷۷. فيروزه مهاجر - ۳۷۸. قاسم قشلاقي - ۳۷۹. کاظم شکري - ۳۸۰. کارن جواهري - ۳۸۱. کاظم طاهري - ۳۸۲. کاظم فرج اللهي - ۳۸۳. کامران طاهباز - ۳۸۴. کاوه آهنگر - ۳۸۵. کاوه رضايي - ۳۸۶. کاوه کرمانشاهي - ۳۸۷. کاوه مظفري - ۳۸۸. کبري کريمي - ۳۸۹. کمال اطهاري - ۳۹۰. کوروش گلنام - ۳۹۱. کوهيار گودرزي - ۳۹۲. کيوان صميمي - ۳۹۳. کيوان مهجور - ۳۹۴. کيوان مهرگان - ۳۹۵. کيواندخت قهاري - ۳۹۶. گوهر بيات - ۳۹۷. گوهر شميراني - ۳۹۸. گيتا صالحي - ۳۹۹. گيسو فغفوري - ۴۰۰. گيل اوايي - ۴۰۱. لوا زند - ۴۰۲. ليلا صحت - ۴۰۳. ليلا علي کرمي - ۴۰۴. ليلا موري - ۴۰۵. ليلي فرهادپور - ۴۰۶. مازيار قويدل - ۴۰۷. ماشاالله شمس الواعظين - ۴۰۸. ماشالله عباس زاده - ۴۰۹. مجتبي درخشان - ۴۱۰. مجيد اعزازي - ۴۱۱. مجيد تولايي - ۴۱۲. مجيد مددي - ۴۱۳. مجيد ملکي - ۴۱۴. محبوبه حسين زاده - ۴۱۵. محبوبه عباسقلي زاده - ۴۱۶. محبوبه کرمي - ۴۱۷. محترم حبيبي - ۴۱۸. محسن اسداللهي - ۴۱۹. محسن عامري - ۴۲۰. محسن کديور - ۴۲۱. محسن مالجو - ۴۲۲. محمد اميني - ۴۲۳. محمد آشور - ۴۲۴. محمد آقازاده - ۴۲۵. محمد بهزادي - ۴۲۶. محمد بهشتي - ۴۲۷. محمد جواد روح - ۴۲۸. محمد جواد مظفر - ۴۲۹. محمد حسن عليپور - ۴۳۰. محمد حسيني - ۴۳۱. محمد حيدري - ۴۳۲. محمد دادفر - ۴۳۳. محمد دلخواسته - ۴۳۴. محمد رضا درويش - ۴۳۵. محمد رضا زهدي - ۴۳۶. محمد رضا يزدان پناه - ۴۳۷. محمد رضوانيان - ۴۳۸. محمد رهبر - ۴۳۹. محمد شمس - ۴۴۰. محمد علي دادخواه - ۴۴۱. محمد علي عمويي - ۴۴۲. محمد ملکي - ۴۴۳. محمد ميلاني - ۴۴۴. محمود ايراني - ۴۴۵. محمود پوررضايي - ۴۴۶. محمود صادقپور - ۴۴۷. مرتضي کاظميان - ۴۴۸. مرجان نمازي - ۴۴۹. مريم افشار - ۴۵۰. مريم آموسا - ۴۵۱. مريم بيگدلي - ۴۵۲. مريم حبيبي - ۴۵۳. مريم حسين خواه - ۴۵۴. مريم خليل نژاد - ۴۵۵. مريم رضايي - ۴۵۶. مريم زندي - ۴۵۷. مريم شاهمرادي - ۴۵۸. مريم صميمي - ۴۵۹. مريم فتحي - ۴۶۰. مريم مالک - ۴۶۱. مريم مجد - ۴۶۲. مريم محبوب - ۴۶۳. مريم محمدي - ۴۶۴. مريم مصلي - ۴۶۵. مريم نوبخت - ۴۶۶. مريم نوري - ۴۶۷. مريم يوسفي - ۴۶۸. مژده حبيبي - ۴۶۹. مژده دقيقي - ۴۷۰. مژگان اکبري - ۴۷۱. مسعود بهنود - ۴۷۲. مسعود داوران - ۴۷۳. مسعود رجايي - ۴۷۴. مسعود طهماسبي رها - ۴۷۵. مصطفي تنها - ۴۷۶. معصومه تقي پور - ۴۷۷. معصومه تقي پور - ۴۷۸. معصومه شامبياتي - ۴۷۹. معصومه لقماني - ۴۸۰. مقصود رنجبر - ۴۸۱. منصور درياباري - ۴۸۲. منصوره بهکيش - ۴۸۳. منصوره شجاعي - ۴۸۴. منوچهر فريد - ۴۸۵. منيره برادران - ۴۸۶. منيره ممدوح - ۴۸۷. منيرو رواني پور - ۴۸۸. منيژه کاظمي - ۴۸۹. منيژه گازراني - ۴۹۰. مهدي تاجيک - ۴۹۱. مهدي خان بابا تهراني - ۴۹۲. مهران انصاري - ۴۹۳. مهري هنربين - ۴۹۴. مهشيد راستي - ۴۹۵. مهناز آريا - ۴۹۶. مهناز متين - ۴۹۷. مهناز ملکي معيري - ۴۹۸. مهنوش مزارعي - ۴۹۹. مهوش سالک - ۵۰۰. مهين علي‌بابايي - ۵۰۱. مهين فهيمي - ۵۰۲. مونا مظلومي - ۵۰۳. مونا مظلومي - ۵۰۴. ميرمحمود يگانلي - ۵۰۵. مينوش صدوقيان‌زاده - ۵۰۶. ميترا روشن - ۵۰۷. ميثم صدر - ۵۰۸. ميرا قرباني - ۵۰۹. مينا سري - ۵۱۰. مينا مشکاني - ۵۱۱. مينو مرتاضي - ۵۱۲. نادراسداللهي - ۵۱۳. نازنين افشين جم - ۵۱۴. نازنين کاظمي - ۵۱۵. نازي اسکويي - ۵۱۶. ناصر اشجاري - ۵۱۷. ناصر زرافشان - ۵۱۸. ناصر شيرمحمدي - ۵۱۹. ناصر طاهري - ۵۲۰. ناصر مستشار - ۵۲۱. ناصر مستشار - ۵۲۲. ناصر منظوري - ۵۲۳. ناصر نصرالهي - ۵۲۴. ناهيد بهمني - ۵۲۵. ناهيد توسلي - ۵۲۶. ناهيد جعفري - ۵۲۷. ناهيد خيرابي - ۵۲۸. ناهيد صادقي - ۵۲۹. ناهيد کشاورز - ۵۳۰. ناهيد ميرحاج - ۵۳۱. ناهيد ناضمي - ۵۳۲. ناهيد نظامي - ۵۳۳. نجف رحيمي - ۵۳۴. نرگس عظيمي - ۵۳۵. نرگس محمدي - ۵۳۶. نزهت حافظي - ۵۳۷. نسرين آل آقا - ۵۳۸. نسرين جعفري - ۵۳۹. نسرين چنگيزيان - ۵۴۰. نسرين حميدي - ۵۴۱. نسرين طاعتيان - ۵۴۲. نسرين فرهودي - ۵۴۳. نسرين ملکي - ۵۴۴. نسيم تنها - ۵۴۵. نشميل احمدپور - ۵۴۶. نعمت احمدي - ۵۴۷. نگين احتسابيان - ۵۴۸. نگين شيخ الاسلامي - ۵۴۹. نوشين طريقي - ۵۵۰. نوشين احمدي خراساني - ۵۵۱. نوشين شاهرخي - ۵۵۲. نيره توکلي - ۵۵۳. نيره ميرفاضلي - ۵۵۴. نيلوفر بيضايي - ۵۵۵. نيلوفر فرحزاد - ۵۵۶. نيلوفر مهديان - ۵۵۷. نيما دارابي - ۵۵۸. نينا نادري - ۵۵۹. هادي اسماعيل زاده - ۵۶۰. هادي پاکزاد - ۵۶۱. هادي جواهري لنگرودي - ۵۶۲. هاشم آقاجري - ۵۶۳. هاله سحابي - ۵۶۴. هايدا صوفي زاده - ۵۶۵. هايده اميني - ۵۶۶. هدايت سلطان زاده - ۵۶۷. هرمز کي - ۵۶۸. هژيرپلاسچي - ۵۶۹. هما زرافشان - ۵۷۰. هما کاوياني - ۵۷۱. هما مداح - ۵۷۲. هما مرادي - ۵۷۳. هما مرادي - ۵۷۴. همايون مهمنش - ۵۷۵. هميلا فرمانش - ۵۷۶. هيدا سلطانزاده - ۵۷۷. وحيد وحدت حق - ۵۷۸. وحيده مولوي - ۵۷۹. ويدا فرهودي - ۵۸۰. ويکتوريا آزاد - ۵۸۱. ياسر معصومي - ۵۸۲. ياشار هدايي - ۵۸۳. ياور مجيدي - ۵۸۴. يوسف پژوم - ۵۸۵. يوسف پويا - ۵۸۶. يوسف کبيري -

2008-03-11T13:22:00.000-07:00

نامه به رييس قوه قضاييه در خصوص وضعيت بازدداشت شدگان خودسرانه سياسي – عقيدتي

به ابتكار "كميته پي‌گيري بازداشت‌هاي خودسرانه" جمعي از فعالان سياسي، فرهنگي، دانشجويي، كارگري و روزنامه‌نگاران به نمايندگي از تشكل‌ها و انجمن‌هاي خود نامه سر گشاده‌اي را به آيت الله هاشمي شاهرودي نوشتند. متن نامه به شرح زير است:
به نام خدا
رياست محترم قوه قضاييه
حضرت آيت الله هاشمي شاهرودي
با سلام
احتراما همچنانکه بارها فعالان سياسي ، اجتماعي، فرهنگي و حقوق بشر به جنابعالي و ديگر مقام هاي مسئول اطلاع داده اند جمع کثيري از بازدداشت شدگان خودسرانه سياسي – عقيدتي مدتهاست بر خلاف موازين قانون اساسي ، حقوق بشر و آئين دادرسي کيفري ،بدون هيچ گونه مستند حقوقي و صرفا به دليل اعمال نظرهاي سياسي برخي مقام‌هاي امنيتي بر حسب گزارش‌ها به صورت بلاتکليف در زندان به سر ميبرند. لذا در آستانه ورود به سال نو و در آغاز بهار به پيروي همه ارزش هاي ديني، ملي و انساني و در اجراي ماده 130 برنامه چهارم توسعه که در آن قوه قضاييه موظف به حفظ و ارتقاي حقوق شهروندي مردم و استقرار نظام قضايي سريع و دقيق شده، از جنابعالي تقاضا داريم در راستاي حفظ حقوق شهروندي آنان ضمن موافقت با آزادي يا دست كم مرخصي آنها پيش از پايان سال، دستور تعجيل در بررسي پرونده هاي آنان و تعيين تکليف شان را صادر فرماييد. اسامي تعدادي از بازدداشت شدگان به قرار زير است:
حشمت‌الله طبرزدي- احسان منصوري- احمد قصابان- مجيد توكلي- منصور اسالو- سيدمهدي شيباني- مصطفي علوي‌جدايي (پزشك)- مجيد اشرف‌نژاد- ياسر پيرحياتي- پيمان پيران- عفت قواعدي- آزاد رحماني- عباس لساني- محمدصديق كبودوند- بابك دادبخش- هانا عبدي- روناك صفارزاده- ياسر گلي- عبيد زارعي- محمود صالحي( فعال كارگري كرد)- فرهاد حاجي‌ميرزايي- عدنان حسن‌پور(روزنامه‌نگار)- يعقوب مهرنهاد- ابراهيم مهرنهاد( زاهدان)- علي حيدريان و فرهاد وكيلي و فرزاد كمانگر( حكم اعدام)
1386/12/21

احراري حميد- احمدي بابك- احمدي‌خراساني نوشين- اردلان پروين- ارزني زهره- اسدي‌زيدآبادي حسن- آقاجري هاشم- امامي پروين- امين زاده مهدي- اميني آسيه- انصاري‌راد حسين- بازرگان ابوالفضل- بسته‌نگار محمد- بني‌يعقوب ژيلا- بهبهاني سيمين- بهزادي محمد- پوراظهري عباس- پيمان حبيب الله- پيمان مجيد- تاج زاده مصطفي- تاجيك عبدالرضا- تنها مصطفي- توسلي محمد- تولايي مجيد- حجاريان سعيد- حسن‌نيا آرش- حكمت منيژه- حيدري محمد- دادخواه محمد‌علي- دادمهر رسول- دليرثاني اميرخسرو- دهقان علي- ديهيمي خشايار- رئيس‌طوسي رضا- رجايي عليرضا- رحماني تقي- رضاخاني بهمن- رفيعي حسين- روح محمدجواد- روستايي فرزانه- رييس‌دانا فريبرز- زندي‌نيا پرويز- زيدآبادي احمد- ستوده نسرين- سحابي عزت‌الله- سحرخيز عيسي- سلطلني عبدالفتاح- سيدآبادي علي‌اصغر- سيف‌زاده محمد- شاه‌حسيني حسين- شمس الواعظين ماشالله- شيرافكن آمنه- صالحي سيد علي- صباغيان هاشم- صدر شادي- صدرحاج‌سيد‌جوادي احمد- صميمي كيوان- طالقاني اعظم- طالقاني طاهره- عبادي شيرين- عرب‌‌شاهي مهدي- عزيزي علي- علوي تبار عليرضا- عليپور محمد حسن- عليجاني رضا- غروي علي اصغر- فرزدي غفار- فرهنگ خواه فاطمه- قهاري نظام‌الدين- كاظميان مرتضي- كحال‌زاده هادي- كديور محسن- گوارايي فاطمه- مجتهدي حسين- محمدي نرگس- مدني حسين- مدني سعيد- مديحي ماشاالله- مرتاضي‌لنگرودي مرضيه- معظمي علي- مفيدي بدرالسادات- مقدم خديجه- ملكيان مصطفي- منتظري احمد- منتظري سعيد- منصوري آذر- مومني عبدالله- ميرزاده وحيد- ناطقي مهدي- نكوروح محمود- نيكو‌نسبتي علي- وفقي علي- هاشمي محمد- هدايت بهاره- هنري علي - يزداني حنيف- يزدي ابراهيم- يگانلي ميرمحمود-

2007-09-18T14:50:00.000-07:00

نامه سرگشاده جمعي از روزنامه نگاران ايران در خصوص تشديد محدوديتها براي خبرنگاران در عرصه اطلاع رساني

مديران مسوول روزنامه‌هاي غير دولتي
با سلام و احترام

بر كسي پوشيده ‌نيست كه در سالهاي اخير فعاليت در عرصه خبرنگاري و اطلاع رساني به دليل وجود فشارهاي پيدا و پنهان و محدوديت‌هاي فراقانوني تا چه پايه دشوار بوده و هست.
اين دشواري در تمام اين سالها با همكاري دو جانبه روزنامه‌نگاران و مديران مسوول و حمايت دوسويه شركاي روابط كاري در رسانه‌ها قابل تحمل شده و شكل‌گيري همين تفاهم دو جانبه عامل اصلي كاسته‌شدن از اين فشاربوده‌است به‌طوريكه امكان ماندن و حيات رسانه‌ها فراهم‌شده‌است.
اما متاسفانه مستندات و شواهدي دردست است كه ازشكل‌گيري اتفاقاتي خبر مي‌دهد كه تكرار اين اتفاقات و سكوت مديران مسوول روزنامه‌ها و صاحبان رسانه ‌در برابر آنها مانع از تداوم اين همكاري، هم‌دلي و حمايت دوجانبه خواهدشد و عرصه تنگ و سخت كار خبرنگاري، روزنامه‌نگاري و اطلاع‌رساني را سخت‌تر و محدودتر از قبل خواهدكرد.
سكوت مديران رسانه‌ها در برابر اعمال فشارها و خواسته‌هاي فرا قانوني ، كار را به جايي رسانده‌است كه حتي سفارش‌ها و توصيه‌هاي شفاهي فراقانوني وخارج از قاعده نيز موجب فراموشي اصحاب رسانه از رسالت اطلاع‌رساني شده و روزنامه‌ها و خبرنگاران از انجام رسالت ذاتي خود منع مي‌شوند.
تسامح و تساهل مديران رسانه‌ها در برابر اين فشارها و خواسته‌هاي فرا قانوني اصحاب قدرت بدعتي را به دنبال داشته كه بر اساس آن خبرنگاران از انجام فعاليت شغلي خود منع شده، اجازه حضور در حوزه خبري و كاري خود را نمي‌يابند و با دشواري‌هاي بسياري مواجه مي‌شوند.
اين رويكرد تازه ( به عنوان شاهد چگونگي برخورد با خبرنگاراني كه در حوزه قضايي اخبار بازداشت شدگان سياسي و دانشجويي را پي‌گيري مي‌كردند) در ميان مديران رسانه‌ها، امنيت شغلي خبرنگاران را به خطر انداخته و انجام وظيفه وجداني و حرفه‌اي آنها را معلق مي سازد.
لذا ما جمعي از روزنامه‌نگاران ايران ضمن اعتراض به اين رويكرد و اتفاق دوباره‌اي كه در حال شكل‌گيري است ، اصحاب قدرت را به رعايت قانون، عدالت وانصاف دعوت كرده و ازشما مديران رسانه‌ها مي خواهيم تا به معناي واقعي مديراني مسوول بوده ، به تعهد حرفه‌اي و اخلاقي خود درحمايت از خبرنگاران و روزنامه‌نگاران پايبند بوده و به وظيفه وجداني خود در برابر جامعه عمل كنيد.
27/6/1386
احمدي اموئي بهمن - ابراهيمي زهرا - ابراهيم‌زاده حميدرضا - اسلامي حميد - اسلاميه سعيده - آذري نيا محمدعلي - آشتياني زهره - آشفته رضا - آقاياني زهره - آصف نخعي فروزان - افتخاري راد امير هوشنگ - افروز منش مهدي - آقايي ساسان - اكرمي علي - الله بداشتي ساناز - امت‌علي سارا - امرايي اميلي - امير شاهي افشين - ايرانمهر اميد - ايماني معصومه - امامي پروين - اميرحاجبي عليرضا - اميرشاهي فرنوش - اميني آسيه - انصاري الناز - انصاري‌راد رضا - آييني فرزانه - بارسقيان سرگه - بابايي سما - باستاني مسعود - بوروغني احمد - بني يقوب ژيلا - بني يقوب ترانه - بهاور عماد - بهكام نگين - بهمني آرش - بهنود مسعود - بختيارنژاد پروين - براتي پرويز - بورقاني سهام‌الدين - بيگدلي زهرا - پاك نهاد ايمان - پوررضايي محمود - پور استاد وحيد - تخيري نسرين - تاجيك عبدالرضا - تاجيك مهدي - توحيدي مرجان - جمشيدي ايرج - جمشيدي مريم - جعفري مريم - حسن‌نيا آرش - حسين‌خواه مريم - حسين‌زاده محبوبه - حلاج نيشابوري شاهد - حيدري هادي - حامدي معصومه - حق علي - حيدري محمد - حيدري مريم - خالقي رويا - خدير مهرداد - خجسته رحيمي رضا - خضر حيدري فهيمه - خورشيدفر اميرحسين - دهقان علي - دهقان قاسم - دوكوهكي پرستو - درخشان ليلا - ذوالقدر اليزا - رجايي عليرضا - رستگاري ثمينا - روح محمدجواد - رحمتي شبنم - زيد‌آبادي احمد - رحماني سيامك - رهبر محمد - رمضاني يگانه بنفشه - زارع كهن نفيسه - زاهد فياض - زوره رعنا - سالك سجاد - سخنور حسين - سلطانين كامبيز - ستوده معصومه - سلطاني كامبيز - سيدآبادي علي اصغر - سام‌گيس بنفشه - شاه‌محمدي سپيده - شاملو علي - شمس الواعظين ماشاالله - شيرافكن آمنه - شمشيري محسن - شيرآقايي نگين - شباني مريم - شجاعي كاوه - صدر شادي - صدوقي صدرا - صمدبيگي بهروز - صيفي زهرا - طاهباز مهدي - عبدي حسن - عرب جمالي فاطمه - علامه زاده امير علي - علي اقدم مهدي - عبدالهي عشرت - عليپور محمدحسن - عليزاده امير - علي‌نژاد مسيح - غائب فريده - غفوري آذر بابك - غفوري آرش - غني‌پور مهرزاد - غني مهدي - فتحي مجتبي - فتوره‌چي نادر - فرهادبهمن پناه - فراهاني عليرضا - فولادگر مهدي - قائدي محمد - قاسمي سيامك - قاسمي مهران - قاسميان مونا - قديمي علي - قوچاني محمد - كاظميان مرتضي - كلهري زهرا - كميزي زهره - كرماني عليرضا - گلبري اعظم - گلفر ساسان - گودرزي امير - محبي آرش - محمدي حسن - مدرسي فريد - مزروعي حنيف - مظاهري ريحانه - متقي سيدحميد - محمدحسين آزاده - محمدولي اسماعيل - معصومي سارا - معصومي آزاده - معصومي ياسر - معظمي علي - معماريان اميد - مغازه اي علي - مقدم پيمان - منتجبي اكبر - مهدوي كياندخت - مهدياني فاطمه - مهديزاده بابك - مهرجو بهراد - منصوريان نيلوفر - مهرابي احسان - مهرگان كيوان - موسوي بجنوردي احمد - ميرزايي مريم - موسوي علي - مومني مينو - موميوند بيژن - ميرفتاح فخري سادات - نخعي اميرعباس - نراقي مريم - نوروزي ياسر - نمازي خواه سحر - نوري كسري - هدايي ياشار - همايون روز سميه - ويسمه اعظم - يوسفي مجيد - يزدان پناه محمدرضا - يوسفي هيوا - و كميته دفاع از رسانه‌هاي توقيف شده -

2007-05-13T07:22:00.000-07:00

فراخوان
20 خرداد ماه امسال مصادف با سی‌امین سالگرد شهادت علی‌شریعتی است. به همین مناسبت نمایشگاهی در حسینیه ارشاد برگزار می‌شود که بخشی از آن به آثار هنری مربوط به او اختصاص خواهد داشت.
به این وسیله از هنرمندان گرامی دعوت می‌شود آثار هنری خود را در سه زمینه طراحی؛ کاریکاتور و خوشنویسی به آدرس الکترونیکی bonyadshariati@gmail.com ارسال کنند.
تکنیک کارها آزاد است اما فایل ارسالی باید حداقل در اندازه 21 سانتی متر در 28 سانتی متر با 300 dpi باشد تا امکان چاپ و عرضه در نمایشگاه را داشته باشد.
بنياد فرهنگي دكتر علي‌شريعتي مجاز خواهد بود که از این آثار در کتاب‌ها یا پوسترها و مجموعه‌های مورد نظر خود با اشاره به مشخصات پدیدآورنده‌ی آن؛ استفاده کند.
حداکثر مهلت ارسال آثار؛ پانزدهم خرداد ماه است و به برگزیده‌ی نهایی در هر سه گرایش(طراحی-کاریکاتور-خوشنویسی) دوره‌ی کامل آثار علی شریعتی اهدا خواهد شد.
بنياد فرهنگي دكتر علي‌شريعتي

2007-04-21T12:50:00.000-07:00

مدتهاست كه در اين وبلاگ چيزي نگذاشته‌ام اما حسين باستاني عزيز نامه‌اي نوشته در پاسخ كيهان و به حرمت رفاقت ضروري است كه من هم آنرا در اينجا بياورم.
الان نزديك به دو سالي هست كه حسين آقاي باستاني رفيق قديمي ما خارج از ايران است. حسين براي ادامه تحصيلش در فرانسه است و چون قصد نداشت كه ايران را رها كند تا جايي كه بتواند و درست تشخيص دهد براي آن مي‌كوشد و البته بايد خوشحال باشد كه با وجود خروج چند ساله‌اش آنقدر كارش ارزشمند هست كه صداي حسين شريعتمداري را هم دربياورد.
متن توضيحات او را با اين شهادت رسمي در اينجا مي‌آورم كه آنقدر كه من حسين را مي‌شناسم از سالمترين آدميان روزگار است و بنابراين بايد خوشحال باشد كه مورد لطف كيهان است!

پاسخ حسین باستانی به ادعاهای کیهان علیه سایت روز

"سند" هاي امنيتي
1- شماره مورخ 27 فروردين روزنامه کيهان در دفاع از "بيگناهي" 15 نظامي بريتانيايي دستگير شده در ايران، بسيار جالب است. اين مقاله تاکيد دارد که "آشنايان با وضعيت منطقه اروند مي دانند كه در اين منطقه به دليل كم بودن عرض رودخانه و ابهام در محل خط تالوگ چندان غيرمعمول نيست كه شناورهاي دو طرف به اشتباه وارد آب هاي يكديگر شوند" و "قايق انگليسي حامل سربازان عادي و نظامي هاي دون پايه بود" ... و قس علي هذا.
اين مقاله، 11 روز پس از انتشار يک فيلم خبري جنجالي در شبکه اسکاي نيوز به چاپ مي رسد که در آن، فرمانده نظاميان دستگير شده بريتانيايي به صراحت مي گويد که وظيفه او و همکارانش جمع آوري اطلاعات طبقه بندي شده (intelligence) در مورد ايران است:
http://news.sky.com/skynews/article/0,,30000-1259413,00.html
آموزنده است: رسانه هاي جرياني که پيش از تصميم دولت به آزادي ملوانان انگليسي، از هر امکاني براي اثبات "جاسوسي" اين ملوانان استفاده مي کرد، پس از تصميم روساي خود به آزادي اين ملوان ها، به گونه اي باور نکردني، سر و صدا از وجود اين فيلم مي گذرند. در همين جهت، روزنامه چون کيهان - که ظاهراً توجه ويژه اي به اسناد امنيتي نشان مي دهد- پس از آزادي ملوان ها به شدت مي کوشد عادي بودن ورود نيروهاي نظامي به آب هاي ايران را اثبات کند و در نتيجه، طبيعتاً نه فيلم اسکاي نيوز را به "تيتر يک" خود تبديل مي کند و نه روي آن موج سازي تبليغاتي مي نمايد، و حتي 11 روز پس از آزادي نظاميان کماکان در حال تلاش براي اثبات آن است که رئيس جمهور "مهرورز" کار خوبي کرده که مشتي سربازان دون پايه و بريتانيايي را آزاد کرده است.
اين طرز رفتار رسانه اي، بسيار شناخته است: متناسب با "ادعاي" امنيتي مطرح شده توسط مقامات مافوق، رسانه هايي مشخص دنبال "اسناد" متناسب با آن مي گردند، نه آن که اول "اسنادي" به دست بياورند و بعد بر مبناي آنها ادعايي را اثبات يا رد کنند.
2- نمونه اي ديگر از اين رفتار رسانه اي خبر ويژه مورخ 26 فروردين 86 کيهان است. خبري که در آن ادعا شده يک موسسه غير دولتي هلندي به نام هيفوس، 730 هزار يورو به روزنامه اي به نام روزآنلاين داده است و اين روزنامه از يک بودجه 15 ميليوني دولت هلند تأمين مالي مي شود. افشاگري کيهان، به "سندي" در ارتباط با پروژه هاي هيفوس متکي است که در اين آدرس وجود دارد (لطفا نگاه کنيد):
http://209.85.135.104/search?q=cache:JjK9K-KdXTAJ:www.hivos.nl/nederlands/layout/set/print/partners/moretest%3Fid%3DIR007+site:http://www.hivos.nl+iran+gooya&hl=en&ct=clnk&cd=1&client=firefox-a
اجازه دهيد – همچون يک خواننده بي طرف روزآنلاين و کيهان- سند کيهان را با هم بخوانيم تا اطاعات بيشتري به دست آوريم. نکته قالب توجه آن است که اين سند حکايت از تخصيص 400 هزار يورو به روزآنلاين از 1 آوريل 2005 تا 30 سپتامبر 2006، و "قرار تخصيص" 330 هزار يورو به اين نشريه از 1 اکتبر 2006 تا 31 ژوئيه 2008 دارد (که سر جمع مي شود 730 هزار يورو در طول مدت 3 سال و 3 ماه: از فروردين 1384 تا مرداد 1387). اين سند، به تنها دردي که مي خورد اثبات آن است که – بر خلاف ادعاي کيهان - تغذيه نشريه اي به نام روزآنلاين از طريق بودجه 15 ميليوني دولت هلند براي ترويج آزادي بيان نبوده است! دليل ساده اين ماجرا، آن است که مطابق سند کيهان، حمايت مالي اين نشريه از آوريل 2005 توسط هيفوس شروع شده ، در حالي که دولت هلند "بررسي" پروژه هاي رسانه اي مشمول بودجه 15 ميليوني را، از 7 ماه بعد (نوامبر 2005) آغاز کرده است:
http://www.minbuza.nl/en/developmentcooperation/Themes/HumanRights,human-rights/grant_framework_on_media_diversity_in_iran.html
در نتيجه، حتي اگر اين سازمان هلندي، به ادعاي کيهان توانسته باشد (از سال 2006) بودجه اي از وزارت امور خارجه هلند بگيرد، اما آن پروژه قطعاً روزآنلاين (که از مدت ها پيش شروع به کار کرده بود) نبوده است، و هيفوس هم نمي توانسته بودجه اي که براي پروژه اي ديگر گرفته را، صرف پروژه اي ديگر (روزآنلاين) کند. اما همه اينها مهم نيست: براي "خبر ويژه" نويسان کيهان، کاملاً ممکن است که با استناد به سندي که اثبات مي کند روزنامه اي با بودجه سالانه متوسط 220 هزار يورو، از بودجه 15 ميليوني دولت هلند چيزي دريافت نکرده، ثابت کند آن روزنامه 730 هزار يورو از"دولت هلند" دريافت کرده است.*
3- البته حتي وقتي "اثبات" کنندگان خبرهاي ويژه از "اسناد" مشخصي نتايج غير واقعي مي گيرند، بايد از آنها متشکر بود. چون حداقل به خود زحمت رجوع دادن به يک "سند" را داده اند که اين سند مبنايي را براي بحث مستند فراهم مي آورد. مکافات وقتي است که اساساً پيدا کردن "سند" مورد ادعاي آنها غير ممکن است تا بتوان فهميد به طور مشخص کدام قسمت از چنين سندي را چگونه مورد تحريف قرار داده اند. يک مثال شخصي: شبکه خبر تلويزيون ايران، در 27 دي 85 در يک بخش خبري پربيننده، خبري را از "باشگاه خبرنگاران جوان" وابسته به راديو - تلويزيون ايران نقل کرد که با استناد به راديوي آلماني "دويچه وله" مدعي بود: "یک گروه ویژه در وزارت امور خارجه آمریکا با حضور تعدادی از چهره‌های مطرود سیاسی و اپوزیسیون ایران، به بررسی راه‌های براندازی نظام اسلامی می‌پردازند. این گروه متشکل از تعدادی از کارشناسان خاورمیانه از وزارت امور خارجه و وزارت دفاع آمریکا است که طی نشست‌های محرمانه با برخی چهره‌های اپوزیسیون ایرانی، مخالفان نظام اسلامی ایران و تبلیغات رسانه‌ای فارسی زبان آنها را در جهت براندازی جمهوری اسلامی، سازمان می‌دهند. در این گروه، ‌پنج ایرانی اپوزوسیون خارج‌نشین به نام‌های "سعید رضوی فقیه" (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت و شورای سردبیری روزنامه توقیف شده نوروز ارگان جبهه مشارکت)، حسین باستانی (سردبیر روزنامه توقیف شده نوروز، ارگان جبهه مشارکت)، علی افشاری (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت) اکبر عطری (عضو سابق دفتر تحکیم وحدت) و محسن سازگارا (فعال سیاسی) عضویت دارند."
خبر مذبور، البته کذب محض بود. حسين باستاني، اساساً قبل از انتشار خبر تلويزيون ايران، حتي از وجود چنين"گروه ويژه اي در وزارت امور خارجه" هم مطلع نبود و به علاوه: 1- نه تنها آقاي اکبر عطري را پس از خروج از کشور نديده بود، که با او از طريق ايميل يا تلفن هم تماس نداشت (در داخل کشور، يک بار ديده بود)، 2- با آقاي محسن سازگارا در طول عمرش تنها يک بار در سال 2004 تلفني صحبت کرده بود، 3- با آقاي افشاري، تنها 2 يا 3 بار طرف صحبت تلفني بود و گاهي نيز با وي ايميل رد و بدل کرده بود. 4- آقاي سعيد رضوي فقيه نيز که از نزديکترين همکاران مطبوعاتي حسين باستاني در داخل کشور بود، هرگز حتي حاضر به از سر گرفتن فعاليت مطبوعاتي در خارج از کشور (حتي در حد دادن چند يادداشت به سايت ها) نشده بود، چه برسد به اين که بخواهد به همراه ساير کساني که در خبر صدا و سيما مورد اتهام قرار گرفته بودند، در پروژه هاي رسانه اي آمريکايي ها براي براندازي شرکت کند!
به هر ترتيب، نگارنده اين سطور، اگرچه به خواندن اين گونه داستانسرايي ها در برخي جرايد محافظه کار عادت داشت، چون اين بار، خبر کذب از تلويزيون پخش شده بود، تصميم گرفت راجع به منبع خبر تحقيق کند. نه براي آن که مثلاً در نامه به صدا و سيما آن را تکذيب کند يا عليه مسوولان پخش آن شکايت نمايد (که عمل کاملاً بيهوده اي بود)، براي آنکه مي خواست اگر بر فرض نيم درصد، خبري از دويچه وله پخش شده بود که تحريف آن منتهي به خبرسازي فوق در صدا و سيما شده بود، از مسوولان دويچه وله بخواهد مسووليت خود را در توضيح خبر منتسب به خود انجام دهند... اما تاکنون با گذشت مدت ها از انتشار خبر صدا و سيما که ادعا شده به گزارشي از دويچه مستند شده است، نه نگارنده و نه کساني که در دويچه وله در جستجوي خبري با اين مضمون در بخش هاي فارسي، آلماني و انگليسي خود بوده اند، موفق به يافتن اثري از داستان پخش شده از جانب شبکه خبر ايران نشده اند (تشکر مي شود اگر يک نفر در روابط عمومي صدا و سيما، لينک خبر مورد ادعاي سازمان خود را براي نگارنده ايميل کند تا اگر واقعاً راست مي گويند، بتوان عليه دويچه وله شکايت کرد و خسارت گرفت).
4 – ناظران فضاي سياسي – رسانه اي ايران، مدتي است با پديده محيرالعقول رسانه هايي مواجهند که براي اثبات هر آنچه مقامات مافوقشان مصلحت بدانند، مدعي وجود "هر" سندي که لازم باشد مي شوند. اجازه دهيد داستان امروز را با يادآوري زماني به پايان ببريم که روزنامه "وزين" کيهان، به خاطر آن که مصلحت ديده بود براي سيد حسن نصرالله تبليغات شود، در 19 مرداد 85 به دروغ مدعي شد که در جلد 9 صفحه 283 بحارالانوار (به همين دقت! درست مانند داستان دويچه وله) پيامبر اسلام از اين سياستمدار محترم لبناني تقدير کرده است:
"اين بار، كلامي كه از رسول خدا (ص) نقل مي كنيم درباره رخداد آن روزهاي صدر اسلام نيست. كلام پيامبر خدا (ص) درباره رخدادي است كه همين روزها اتفاق افتاده... از رسول الله (ص) است و در جلد 9 بحارالانوار صفحه 283 آمده است، «ابن عساكر» از منابع معتبر اهل سنت نيز همين حديث را به همين شكل نقل كرده است: مردي بر دروازه هاي قدس نبرد مي كند، داراي بصيرت و بينش عميق است، خدا به دست او دشمن را شكست مي دهد. او از من است و من از او هستم. نام او «نصر» است و از اين روي «نصر» ناميده مي شود كه خدا او را نصرت- پيروزي- مي دهد..."
متعاقبا، وقتي صداي اعتراض روحانيون به کيهان بلد شد که مگر بيماريد که به پيامبر خدا نسبت دروغ مي دهيد، واکنش کيهان سه خط توضيح کوچک در گوشه اي از صفحات داخلي خود بود که:
"درپي درج اين مطلب برخي از علما و روحانيون در تماس با كيهان ابراز داشته اند كه اين حديث را در آدرس ياد شده نديده اند و نسبت به صحت آن ترديد داشته و بعضا آن را اساسا ناصحيح دانسته اند. اميد است اين توضيح جبران مافات كرده باشد."... به همين راحتي!
البته ما نه روحانيون عالي مقام هستيم که امکان وادار کردن رسانه هايي جون کيهان به اصلاح اکاذيب را داشته باشيم، و نه اتهام به ما در حد اتهام به پيامبر اسلام است که انتظار داشته باشيم تکذيبيه اتهامات مان در گوشه اي از صفحات داخلي اين رونامه "وزين" چاپ شود. بنابراين بيش از اين وقت خوانندگان محترم را نمي گيريم و نوشته خود را با دعايي مختصر به پايان مي بريم که: خداوند همه مريضان اسلام را شفاي عاجل عنايت فرمايد. آمين ...

----------
پي نوشت:
* بديهي است که تمام آنچه گفته شد، به معني قضاوت در مورد استفاده از بودجه دولت هلند نيست: مثلا همين الآن، پروژه اي چون "راديو زمانه" که اعلام کرده از اين بودجه استفاده مي کند، پروژه ارزشمندي است و در چارچوب منافع ملي نيز حرکت مي کند.

2006-11-08T00:52:00.000-08:00

جماعتي که نظر را حرام مي دانند
نظر حرام بکردند و خون خلق حلال

2006-07-25T03:50:00.000-07:00

بيانيه 330 تن از فعالان سياسي، فرهنگي، دانشگاهي در محكوميت تهاجم نظامي اسرائيل به فلسطين و لبنان
به نام خدا
نزديك به دو هفته است كه ارتش تجاوزگر اسرائيل به شكلي وحشيانه به نوار غزه و كشور لبنان حمله مي‌كند و علاوه بر شهيدكردن صدها تن از مردم غيرنظامي اين دو منطقه زيرساخت‌هاي اقتصادي، صنعتي و خدماتي آنها را ويران ميسازد. وتوي قطعنامه‌هاي شوراي امنيت سازمان ملل متحد توسط دولت آمريكا ، موضع غير قاطع سران گروه -8 و سكوت برخي از كشورهاي عربي منطقه نشان از توافق آمريكا و اسرائيل درمورد سركوب جنبش‌ حماس و نيروهاي مقاومت حزب‌الله در لبنان و تخريب زيرساخت‌هاي اين مناطق دارد و حاكي از توطئه‌اي گسترده تر در منطقه خاورميانه است. ما امضاكنندگان اين بيانيه عمليات ضد بشري و جنايات جنگي دولت اسرائيل را كه در تعارض با كنوانسيونهاي جهاني است به شدت محكوم مي‌كنيم و از دبيركل سازمان ملل متحد و شوراي حقوق بشر سازمان ملل مصراً مي‌خواهيم كه تمامي مساعي خود را براي برقراري آتش بس فوري بدون قيد و شرط به كار ببرند و نسبت به مبادله اسيران و رسيدگي به جنايات جنگي حاكمان اسرائيل اقدام كنند.
1/5/1385
هاشم آقاجري، ناصر آملي، محمد آزادى، مسعود آقايى، حميد آصفى، طاهر احمدزاده، مهدي اميني زاده، اسدالله اميني ،حسين انصاري راد، يداله اسلامي، مصطفي ايزدي، بهزاد احمدي‌نيا، سامر آقايي،عباس ابوذرى، هادي احتظاظي، حسن احمدي،حميد احراري، محسن احمدي، نعمت احمدى، مصطفي اخلاقي،‌ مرتضى اشفاق، حسن افتخاراردبيلي، جلال اقتدارى،اعظم اكبرزاده،زهرا اكبرزاده، عليرضا اكبر زادگان،على اكرمى، محمود امير احمدى، حجت انصاري، عمادالدين باقي، حيدرابراهيم باي‌سلامي، مجتبي بديعي، كمال الدين بازرگانى، پروين بختيار نژاد، اكبر بديع زادگان، رحمت الله برهانى، ابوالفضل بازرگان،عبدالعلى بازرگان، فرشته بازرگان، محمد نويد بازرگان، محمد بسته نگار، مهدي بسته‌نگار،محمدحسين بنى اسدى، عماد بهاور، محمد بهزادى، حميد بهشتى، محمد بهفروزى، صفا بيطرف،مختار باطولي، روح‌اله باقرآبادي، ايرج باقرزاده، حسين پايا، مسعود پدرام، عباس پوراظهرى، رضا پويان، محمود پيش بين، حبيب الله پيمان، مجيد پيمان،سيدمصطفى تاج زاده، عبدالرضا تاجيك، هادي تفنگچي،عباس تاج‌الديني، حميد تاجرنيا، مصطفى تنها، رضا تهرانى، سارا توسلى، عبدالله توسلى، غلامعباس توسلى، محمد توسلى، محمدرضا توسلى، محمدعلي توفيقي، خالد توكل، محمد توكل، مجيد تولائى،مجيد جابرى، حميدرضا جلائى پور، جلال جلالي زاده، عباس جنگي،مجتبي جهاني، مجيد حاجي بابائي، رضا حاجى،بهمن حافظى، سعيد حجاريان، طه حجازى، حسين حريرى، حميدحسامي، بهزاد حق پناه، على حكمت، ابوالفضل حكيمى، عبدالكريم حكيمى، مجيد حكيمى، محمد رضا حمسى، محمدحيدري، حميد حديثي،جعفر خائف، هادي خانيكي، محمد خطيبي، ابراهيم خدادادى، امير خرم، محمدحسين خليلي اردكاني ،ابراهيم خوش سيرت سليمي، اسماعيل خوش محمدى، هوشنگ خيرانديش،محمدعلى دادخواه، محمد دادفر، رسول دادمهر، محمدمهدى دانشيان، محمود درد كشان، سعيد درودى، محمود دل آسايى، عباس دهقان نژاد، مصيب دوانى، پروين دخت دفتري، فريبا داودى مهاجر، ابراهيم دينوي، فاطمه راكعي، امير رزاقي، محمد صادق ربانى، تقي رحماني، محمدجواد رجائيان، عليرضا رجايى، احد رضائى، اصغر رضائى،بيوك رضائى، عبدالعلي رضائي، بهمن رضا خانى، سعيد رضوى فقيه، حسين رفيعى، عبدالله رمضان‌زاده، مهدى رهنما، رضا رئيس طوسى، فياض زاهد، جمال زره ساز،علي زرين، محمد ابراهيم زمانى،پرويز زندى نيا، احمد زيدآبادى، محمد رضا زهدى، عليرضا ساريخانى، احمد ساعى، نسرين ستوده، عزت الله سحابى، فريدون سحابى، هاله سحابى، عيسى سحر خيز، محمد سرچمى، سعيده‌ سعيدي،
عبدالفتاح سلطاني، مرتضي سلطانيه، سيدمحمدعلي سيف‌زاده، محمدعلي سيدنژاد، محمود بصير شاددل، ابراهيم شاكرى، تقى شامخى، على شاملو، محمد شانه چى، حسين شاه حسينى، سعيد شريفي، محمد شريف، جواد شرف‌الديني، كاظم شكري، الله وردى شمبورى، محمود شمس الواعظين، احمد شهامت دار، احمد شيرزاد، سعيد شيركوند، فيروزه صابر، هدي صابر، محمد صاحب محمدي، هاشم صباغيان،احمد صدر حاج سيدجوادى، رضا صدر، احمد صدري، محمود صدري، لطيف صفري، مهدى صراف،عباس صفائي‌فر، فضل الله صلواتى، كيوان صميمى، جليل ضرابي، على اشرف ضرغامى، فريدون ضرغامى، اعظم طالقانى، حسام طالقانى، طاهره طالقانى، نرگس طالقانى، اكبر طاهرى، رئوف طاهرى، محمد طاهرى، امير طيراني، جمشيد عزيزي، سيد جعفر عباس زادگان، كريم عابديني، حسن عرب زاده، محمد عطريانفر، فيض‌اله عرب سرخي، روئين عطوفت، علي علوي، عليرضا علوى تبار، محمدباقر علوى، رضا عليجاني،على عليزاده نائينى، محمد جعفر عمادى، محمود عمرانى، فريدون عموزاده خليلي، على اصغر غروى،عليرضا غروى، ماجد غروى، مسيح غروى، سعيد غفارزاده، مسعود غفاري، على غفرانى، مهدى غنى، محمدتقى فاضل ميبدى، نادره فتورچي، مرتضي فلاح، ارسلان فلاح، ابراهيم فتاحي، مقصود فراستخواه،مهدي فخرزاده، غفار فرزدى، حسن فريد اعلم، هادى قابل، خسرو قشقايى، ماهرو قشقايى، مهدي قلي‌زاده اقدم، رحمانقلى قلى زاده، عبدالمجيد قندى زاده، محمد قوچاني، نظام الدين قهارى، عباس قائم الصباحي، عبدالحسين قمي‌زاده، مصطفى قهرمانى، حجت الله قياسى، رحمان كارگشا، اسداله كارشناس،مرتضى كاظميان، جعفر كامبوزيا، محسن كديور، منوچهر كديور، جميله كديور، خسرو كردپور،مسعود كردپور، على كرمى، عليرضاكرماني، حسن كسمايي، هادي كحال‌زاده، فاطمه كمالي احمدسرايي،الهه كولائي، محمد كيانوش‌راد، ناصر كميليان، پروين كهزادى، يعقوب كوثرى، بهناز كياني، بيژن گل افرا، فاطمه گوارايى، مسعود لدنى، حسين لقمانيان، مجتبي لطفي، فريده ماشيني، سعيد متقي، رجبعلي مزروعي، حسين مجاهد، على مومنى، محمود مومنى، محمد تقى متقى، محسن محققى، نرگس محمدي،محمد محمدى اردهالى، فخرالسادات محتشمي پور، سيد على محمودى، حسين مدني، سعيد مدنى،فريد مرجائي، ماشاءالله مديحى، مرضيه مرتاضى لنگرودى، مصطفى مسكين، رضا مسموعى، ليلا مصطفوى، مصطفى مصطفوى، عباس مصلحى، محمد جواد مظفر، مهدي معتمدي مهر، احمدمعصومي، علي‌اكبر معين‌فر، اصغر معين فر، نوشين محمدي، ضياء مصباح، ياسر معصومي، بدرالسادات مفيدى، مرتضى مقدم،فهيمه ملتى، مصطفي ملكيان، احمد منتظرى، سعيد منتظرى، خسرو منصوريان، كيوان مهرگان،سيدرضا موسوى سعادتلو، امير ميرخانى، وحيد ميرزاده، الله كرم ميرزايى، فرشته ناصرگيوه چى،حسن نراقى، محمود نعيم پور، علي اكبر نجفي، محمود نكوروح، امير نكوفر، محمد تقى نكوفر،سيد حميد نوحى، فخرالسادات نوربخش، منوچهر نوربخش، صالح نيكبخت، هادى هادى زاده يزدى،ناصر هاشمي، سيدهاشم هدايتي، عليرضا هندى، احسان هوشمند، اكبر والى، رسول ورپايى، باقر ولى بيك، جليل ولى بيك، رحيم ياورى، على فريد يحيايى، محمود يگانلي، كاظم يزدى، ابراهيم يزدى، حسن يوسفى اشكوري، رضا يوسفيان.

2006-07-14T14:31:00.000-07:00

نامه به مسئولان قضايي درباره مانا نيستاني و مهرداد قاسمفر

چند وقتي است كه فضاي مطبوعاتي كشور باز هم تحت تاثير عوامل و پديده‌هاي بيروني التهابات خاصي را تجربه مي‌كند. انتقاد تند گروهي از هموطنان برعليه برخي از رسانه‌هاي كشور شايد تازه‌ترين و درعين حال تلخ‌ترين ماجرايي باشد كه درباره مطبوعات ايران رخ داد. مطبوعاتي كه طي سال‌هاي گذشته بيشترين دفاع را از حقوق مسلم همه مردم ايران و ساكنين سرزمين مادري به تصوير كشيدند. به نظر مي‌رسد اين رويارويي بيشتر از آن كه ماهيتي واقعي داشته باشد از پشتوانه‌اي سياسي بهره مي‌برد كه به ازاي آن تا امروز دونفر از روزنامه‌نگاران صاحب نام كشور (مانا نيستاني و مهرداد قاسمفر) را به ورطه فراموشي كشانده است. بدون شك ساكنين سرزمين ايران بر هر زبان، رنگ و نژادي نمي‌توانند سوداي مرگ آزادي هرانساني را در وجود و ذهن خود پرورش دهند و اين درست واقعيتي است كه آزادگي، بزرگ منشي و مبارزات ملي تمام اقوام ايراني از جنوب تا شمال و از غرب تا شرق به تاريخ بزرگ ايران هديه داده است. بر همين اساس به نظر مي‌رسد عليرغم تمام جوسازي‌ها و به كينه نام بردن از روزنامه‌نگاران ايراني، بتوان امروز به راحتي اين قصه را ساز كرد كه اكنون دونفر در سايه‌هاي فراموشي، رنج بزرگ زندان را به جان مي‌‌خرند. دونفري كه عضوي از جامعه روزنامه‌نگاران ايراني هستند كه حالا ديگر همه مي‌دانند طي چند سال گذشته بيشترين آسيب‌هاي سياسي – اجتماعي را به خاطر دموكراسي ايران، آزادگي ايران، سربلندي، آباداني و پيروزي تمام ايران به خانه برده اند. به طور حتم وقت آن رسيده است كه ازشما مجريان فرامين قانوني كشور بخواهيم كه ديگر قصه اسارت فرزندان قلم (مانا نيستاني و مهرداد قاسمفر)‌را به پايان خود نزديك كنيد. چه؛ آزادي وديعه‌اي است كه بدون شك مردم و ملت ايران نيز آن را پاس مي‌دارند حتي اگر در بساط يك اشتباه خدشه‌اي را پذيرا شده باشند. اين نامه فقط يك تقاضا است، تقاضا براي آزادي، پس شما كه كليددار قانون هستيد آن را مهر كنيد تا از اين طريق خنده‌اي هديه داده شود.
1. آزادي اسماعيل 2. آشتياني زهره 3. آشفته رضا 4. آصف نخعي فروزان 5. ابراهيمي مهري 6. احمدي آمويي بهمن 7. احمدي محسن 8. احمدي مريم 9. احمدي مونس(آروين) داوود 10. احمدي نعمت 11. ارشاد محمد رضا 12. ارغنده پور كريم 13. اركانزاده يزدي سعيد 14. اسلاميه سعيده 15. اصغري علي 16. افتخاري راد امير هوشنگ 17. افروزمنش مهدي 18. اكبري آزاده 19. اكبري صحت جليل 20. اكبرياني محمد هاشم 21. الله بداشتي ساناز 22. الوندي پدرام 23. امامي پروين 24. امجد نرگس 25. امير شاهي سيد افشين 26. امير شاهي فرنوش 27. انصاري راد رضا 28. بارسقيان سرگه 29. باروتي هاشم 30. باستاني مسعود 31. باشو بهزاد 32. باقي مريم 33. براتي پرويز 34. برزگر جلال 35. بروغني احمد 36. بني يعقوب ترانه 37. بني يعقوب ژيلا 38. بوذري رحمان 39. بورقاني احمد 40. بورقاني فراهاني سهام الدين 41. بهروزي نيك فرشته 42. پنهاني داوود 43. پور استاد وحيد 44. پير حسين لو علي 45. تاجيك رضا 46. تاجيك مهدي 47. تقدسي احسان 48. تقي زاده الهام 49. توانا كامبيز 50. توكلي منوچهر 51. جعفري كريم 52. جلالي فراهاني احمد 53. جلالي كاوه 54. جمشيدي ايرج 55. جوادي فرامرز 56. جودكي نرگس 57. حاجبيان امير حسين 58. حاجي اسماعيلي احسانه 59. حسن نيا آرش 60. حسيني سيد حمزه 61. حق علي 62. حقاني مهري 63. حيدرس محمد 64. حيدري هادي 65. حيدريان حميرا 66. خاتمي فر عبدالله 67. خادم المله فرح 68. خادم شريف مرضيه 69. خاني حسين 70. خبيري مجيد 71. خبيري محمد 72. خجسته رحيمي رضا 73. خدادادي رضا 74. خرسند ليلي 75. خضر حيدري فهيمه 76. خلعتبري ميترا 77. دارلشفايي بهمن 78. درخشان ليلا 79. دليري جواد 80. دوران بهزاد 81. دوكوهكي پرستو 82. دهقان علي 83. دهقان قاسم 84. راعي سعيد 85. رجايي عليرضا 86. رضايي علي 87. رمضاني يگانه بنفشه 88. روح محمد جواد 89. رهبر محمد 90. زارع كهن نفيسه 91. زارعي قنواتي اردشير 92. زرگري كيوان 93. زوره رعنا 94. زيد آبادي احمد 95. سالك سجاد 96. ستوده معصومه 97. سرافرازي كيوان 98. سرخي اميد 99. سلطانين كامبيز 100. سليمان نوري رضا 101. سياح سيد ياسر 102. سيد آبادي علي اصغر 103. سيدين امير 104. شاملو علي 105. شباني مريم 106. شريعتي سعيد 107. شريف سولماز 108. شكوهي حميدرضا 109. شمس الواعظين ماشاالله 110. شمس سعيد 111. شمس مستوفي شهريار 112. شمشيري محسن 113. شهبازي رامتين 114. صاحبان زند سجاد 115. صادقلو كاووس 116. صادقي سوسن 117. صارمي فر مهدي 118. صالح آبادي حامد 119. صداقت حميد 120. صدري امير 121. صدري نژاد زهره 122. صدفي هوشنگ 123. صمد بيگي بهروز 124. طبرسي رامين 125. طريقي نوشين 126. طلوعي سحر 127. عابدي احسان 128. عابدي هدي 129. عباسي داريوش 130. عباسي مهدي 131. عبداللهي اصغر 132. عبداللهي بهمن 133. عدالتيان وحيد 134. عشقي پيام 135. عصاران آزاده 136. عظيمي پريسا 137. علوي اسماعيل 138. علي مدد آرزو 139. علي نژاد مسيح 140. علي نظري مزدك 141. عليزاده امير 142. عليزاده حبيب 143. غائب فريده 144. غلامي بنفشه 145. غني مهدي 146. فتوره چي نادر 147. فراهاني الهه 148. فرجاد فرهاد 149. فرجي سعيد 150. فرهاد بهمن پناه 151. فولادي علي 152. قاسمي مهران 153. قدر خان ثمانه 154. قدمعلي محمد 155. قلي پور علي 156. كاشي علي 157. كاظمي داود 158. كدخدا زاده علي 159. كريم زاده حسن 160. كريم زاده مهدي 161. كريمي مجد رويا 162. كريمي مقدم عليرضا 163. كيواني نژاد علي 164. گرانپايه بهروز 165. گودرزي محسن 166. لطفي ليلا 167. لعلي امير 168. مبشر خسرو 169. متقي سيد حميد 170. محبعلي نيلوفر 171. محمد پور محمد 172. محمدي داوود 173. مختاباد سيد ابوالحسن 174. مختاري آزاده 175. مدرسي فريد 176. مزروعي حنيف 177. مشايخي مهرداد 178. مشكلاتي احمد 179. مصطفايي مهديه 180. مظاهري ريحانه 181. معتمدي ابوذر 182. معصومي آزاده 183. معصومي ياسر 184. معطريان رضا 185. مفيدي بدرالسادات 186. مقدم پيمان 187. ملك پور كامران 188. ملكي ليلا 189. منصوريان نيلوفر 190. موسوي بجنوردي احمد 191. موسوي سيد علي 192. مومني مينو 193. مهرابي احسان 194. مهرابي پور ليلا 195. مهرگان كيوان 196. مهرنژاد بهاره 197. مير ابراهيمي روزبه 198. ميرزايي مريم 199. ناعمه مرتضي 200. نرسسيان آرمن 201. نوروزي كامبيز 202. نوري كسري 203. نوري محمد 204. نيستاني توكا 205. وزيري رهام 206. وزيري نسرين 207. وزيني حسن 208. وطن خواه خاطره

2006-06-21T21:59:00.000-07:00

اعتراض به سركوب تجمع زنان

به نام خدا

خشونت که با روی کار آمدن دولت جدید، روز به روز دامنه و بعد گسترده تر و رسمی تری به خود می گیرد، طی روزهای گذشته فعالان جنبش زنان را هدف خود قرار داد.
متاسفانه این بار نه تنها شاهد تكرار خشونت عليه تجمعات مسالمت‌آميز طرفداران حقوق بشر و دموكراسي، در ميدان هفت تير تهران بوديم، بلکه تعداد زیادی از فعالان جنبش زنان، روزنامه نگاران و رهبران جریان های سیاسی حاضر در محل دستگیر و تحت فشار قرار گرفته اند.
اين تجمع آرام و مسالمت آمیز عليه نقض حقوق زنان پیش از آنکه بر اساس برنامه اعلام شده شکل گیرد، با مداخله ی مستقیم نیروهای اننظامی و امنیتی، به ويژه گارد ویژه ای از پليس های مسلح زن به باتوم و اسپری های خطرناک به خشونت كشيده شد و با ضرب و شتم شديد شركت كنندگان از جانب نیروهای رسمی و شخصی پوشان به انتها رسید که طی آن بیش از 70 نفر دستگیر و به زندان اوین انتقال یافتند. در بين بازداشت شدگان چهره های شاخص جنبش زنان، روزنامه نگاران و فعالان سیاسی و دانشجویی ديده مي‌شوند. به علاوه، تعدادی از سازمان دهندگان و برگزار کنندگان این تجمع از چند روز پیش از آن احضار، بازداشت و تحت بازجویی مداوم قرار دارند. به رغم آزادي جمعي از بازداشت شدگان تعدادي از آنان ، از جمله سيد علي اكبر موسوي خوئيني نماينده سابق مجلس شوراي اسلامي همچنان در بازداشت به سر مي برند.
این برخوردها و خشونت ورزی های رسمی و سازمان یافته در حالي صورت می گیرد که قانون اساسی ایران برگزاری تجمعات و راهپیمایی‌ها، مطابق اصل 27 ، در صورت عدم حمل سلاح و توهین به مبانی اسلام آزاد اعلام کرده و پیش از این در موارد مشابه تلاش های گسترده ای به عمل آمده بوده است تا مجوزهای لازم نیز از مقام های ذیربط اخذ گردد که متاسفانه بر خلاف قانون اساسی یا مجوز آن ها صادر نشده و یا پس از صدور پیش از برگزاری لغو گردیده است. متاسفانه وزارت كشور ایران در دوره اخير اين حق مسلم ملت را كه در اعلاميه جهاني حقوق بشر تصريح شده‌است، به دست فراموشي سپرده‌ است. و از برگزاري اينگونه اجتماعات و بيان نظرات و اعتراضات مردمي جلوگيري مي كند.
ما امضا كنندگان اين بیانیه ضمن محكوم نمودن كردارهاي سركوبگرانه و اعتراض به برخوردهاي خشونت آميز و توهین آشکار نیروهای انتظامی و امنیتی و همچنین گروه های سازمان یافته شخصی پوش، خواستار آزادي فوري و بدون قید و شرط کلیه بازداشت شدگان و برخورد قانوني با عاملين خشونت عليه تجمعات مسالمت آميز و مجازات آنان هستیم.

میترا آبتین، مصطفی آجودانی، احمد آرمان فرد، بابک آذر باد ، فرويدون آغاسي، سعيد آل آقا ، فاطمه آرام‌نژاد، محمد آزادى، مسعود آقايى، حميد آصفى ، امين احمديان، احمد آدينه وند ، پيام ابوطالبي، بهاءالدين ادب ، مه لقا اردلان، بامداد ارفع زاده، بهروز اسدنژاد، ميلاد اسدي ، محمد اسدی، حسین اعرابی، فرهاد اعرابی، صدرالله اسماعیلی، محمدرضا اسلامی، ناصر اشجاري ، صفر علي اصراري ، مرتضي اصلاحچی ، عباس امیرانتظام، حسن ایزدی، مهدي اميني زاده، رحمان اميني، ستار اميني،محمد اميني، كيوان انصاری ، حسين انصاري راد، حامد ايرانشاهي، كيوان انصاري، الناز انصاري، شهلا انتصاري، فرشید افشار، علی اصغر افشارکهن، سامر آقايي، عباس ابوذرى، هادي احتظاظي، طاهر احمدزاده، حميد احراري، حسن احمدي، محسن احمدي، نعمت احمدى، مصطفي اخلاقي، علي اشرف سلطاني، امير هوشنگ افتخاري راد، حسن افتخاراردبيلي، سیاوش افضلی،صادق اقدامی، عليرضا اكبر زادگان، اعظم اكبر زاده، زهرا اكبرزاده، سيف الله اكبري، على اكرمى، محمود امير احمدى، حجت انصاري، مهدي باقري، كمال الدين بازرگانى، احمد باطبی، داود هرمیداس باوند، مرتضی بدیعی، احمد بهنیا، پروين بختيار نژاد، اكبر بديع زادگان، رحمت الله برهانى، ايمان براتي، محمدرضا براتی ، ابوالفضل بازرگان، عبدالعلى بازرگان، فرشته بازرگان، محمد نويد بازرگان، كمال الدين بازرگاني، عسگر بازرگانی، ادیب برومند، بهروز برومند ، جهانشاه برومند، حسین به آور، محمد بسته نگار،رحمت الله برهاني، محمدحسين بنى اسدى، محمد بهزادى، سيمين بهبهاني، جواد بهشتی، حميد بهشتى، محمد بهفروزى، مجيد بك نظري، عليرضا بياره ، صديقه بيگلري، زهرا بيگلري ، خليل بهراميان، حميد بي آزار، مجتبی بيات ، صفا بيطرف، مختار باطولي، ايرج باقرزاده، روح الله باقرآبادي، حسين پايا ، علي پايا ، مسعود پدرام، فريبا پژوه، هژير پلاسچي، عباس پوراظهرى، سعيد پور عزيزى، رضا پويان، محمود پيش بين ، حبيب الله پيمان، مجيد پيمان،محمد احمد پناهي، سيدمصطفى تاج زاده، عبدالرضا تاجيك، فتح الله تاجيك، عباس تاج‌الديني، مصطفى تنها، فرهاد توانا، مسعود توانگر، جلال توکلیان،رضا تهرانى، محمد تهورى، غلامعباس توسلى، محمد توسلى، محمدرضا توسلى، شهروز توتونچي ، خالد توكل، محمد توكل، مجيد تولائى، رويا تيموری، مجيد جابرى، عليرضا جباری، محمد جواد جوادي حصار، علي جليلي، كوروش جعفري، فرهاد جعفری، افشین جعفرزاده، حميدرضا جلائى پور، عباس جنگي، مجتبي جهاني، روح الله جیره بندی، نصرالله جمشیدی، اسماعیل حاج قاسمعلی، علی حاج قاسمعلی، جعفر حاکم زاده، مهدي حبيبي، سعيد حبيبي، رضا حاجى، بهمن حافظى، فاطمه حقيقت جو، سعيد حجاريان ، طه حجازى، حسين حريرى، حميدحسامي، آرش حسن نیا، مرتضی حداد، بهرام حسني نژاد، جلال الدین حجتی، بهزاد حق پناه، على حكمت ، ابوالفضل حكيمى، عبدالكريم حكيمى، مجيد حكيمى، محمدعلی حيدری ، علي حاجي كتابي ، هادی حيدری، محمد حيدري، محمد رضا حمسى، حميد حديثي، محسن خاتمي ، عیسی خان حاتمی، جعفر خائف، پژمان خرسند، حسن خرمشاهی، محمدعلی خزائی، عبدالله خنجی، رضا خجسته‌رحيمي، ابراهيم خدادادى، الیاس خلج، امير خرم، حسين خشايار دوست ، منوچهر خلیل زاده مقدم، حسین خیری فام، علي جمالي، ابراهيم خوش سيرت سليمي، اسماعيل خوش محمدى، هوشنگ خيرانديش،بهنام دارايي زاده، سيدمحمدعلى دادخواه، محمد دادفر، رسول دادمهر، حسين دانش، مزدك دانشور، محمدمهدى دانشيان،پروين دخت دفتري، احسان داوری، علی اشرف درويشيان ، محمود درد كشان، سعيد درودى، محمود دل آسايى، رضا دلبري، پرویز دبیری، جمال درودی، عباس دهقان نژاد، مسعود دهقان ، مصيب دوانى، فريبا داودى مهاجر، ابراهيم دينوي، علی دهقان، تراب ذاكري ، احمد ذباح، علی اصغر ذوالقدر، حسین راضی، محمد صادق ربانى، تقي رحماني، جواد رحيم پور، نجف رحيمي، بهرام رحيمي، محمد رضا رحيمی راد ، مهدی روحانی، محمد جواد روح، محمدجواد رجائيان، عليرضا رجايى، محمد صادق رسولي، منصور رسولي، محمد رضوانيان، احد رضائى، اصغر رضائى، بيوك رضائى، بهمن رضا خانى، حسين رفيعى، علي روغني، علی رنجی پور، مهدى رهنما، آرش رحمانی، غلامرضا رحیم، علی رشیدی، اشکان رضوی، حسین ریاحی، اصغر ریسمانچیان، پرویز ریسمانچیان، فريبرز رييس دانا ، رضا رئيس طوسى، روزبه رياضي، رضا زارعی، نفيسه زارع كهن، ناصر زرافشان، هما زرافشان، جمال زره ساز، محمد ابراهيم زمانى، علي زرين، پرويز زندى نيا، محمود زنديان، منوچهر زرکشوری، کورش زعیم، مرتضی زندی، احمد زيدآبادى، حسن زيدآبادي، محمد رضا زهدى، محمد ساعی، محمود سامی، شاهین سپنتا، مجتبي سادات محمدي ، عليرضا ساريخانى، احمد ساعى، ژاله سالاري، ادریس سالاری، نسرين ستوده، ، عزت الله سحابى، فريدون سحابى، هاله سحابى، عيسى سحر خيز، محمد سرچمى، منصور سروش ، سياوش سعادتيان، احمد سلامتي، خسرو سعیدی، حسین سکاکی، فرزاد سلطانی، فرشاد سلطانی، ناصر فخر سلطاني، علي اشرف سلطاني، مرتضي سلطانيه،عبدالفتاح سلطاني ، اسماعيل سليماني ، منوچهر سماک، علیقلی سوزنی، علي سميعي زاده ، مازيار سميعی نژاد ، سيد رضا سيد زاده، مهرداد سيدعسگري، هاله سينكي، علي سياسي راد، محمدعلي سيدنژاد، محسن سيدين، احسان شاه مرادی، حسين شاه ويسي، شهاب شاهين فر، محمود بصير شاددل، ابراهيم شاكرى، تقى شامخى، على شاملو، محمد شانه چى، حسين شاه حسينى، علی شجاع، احمد شجاعی حمزه، منوچهر شجاعیان، عباسقلی شهسواری، یوسفعلی شهسواری، احمد شه ناصری، حسن شهیدی، حميد شايگان، مريم شباني ، صولت شجاعيان، محمد شريف، حجت‌اله شريفي ، سجاده شريفی ، الله وردى شمبورى، ماشاءالله شمس الواعظين، احمد شهامت دار، پروانه شميراني، صابر شيخ‌لو، مهدي شيرزاد، فيروزه صابر، هدي صابر، اسماعيل صادقي، اشکان صادقی، سيد علي صالحي، على صالح آبادى، هاشم صباغيان، احمد صدر حاج سيدجوادى، رضا صدر، سميرا صدري، مصطفي صداقت جو ، علي صدقي‌پور، مهدى صراف، عیسی صفری، رضا صفري، ايوب صفری ، فضل الله صلواتى، ايمان صلواتي نژاد، ، كيوان صميمى، جليل ضرابي ، عباسعلی صحافیان، مسعود صفاریان، اکبر صفویه، مهندس مجید ضیائی، على اشرف ضرغامى ، فريدون ضرغامى، اعظم طالقانى، حسام طالقانى، طاهره طالقانى، نرگس طالقانى، اكبر طاهرى، رئوف طاهرى، بهروز طاهری، بهزاد طاهري، كوروش طاهری ، سيامك طاهري ، محمد طاهرى، کاوه طهماسبی پور، امير طيراني، حميدرضا ظريفی نيا ، هما عابدي، سيد جعفر عباس زادگان، وحيد عابديني، آرزو عابديني، حسن عرب زاده، حسین عزت زاده، معصومه عقيقي، حميدرضا عسگري نژاد، محمد عطايي، روئين عطوفت، بهزاد عطائي‌كيا، جواد علائي، باقر علائي، علي علوي، بابك علوی ، امیر حسین علوی، عليرضا علوى تبار، قاسم عطايی عظ‍يمی ،مسعود عظيم زاده ، محمدباقر علوى، رضا عليجاني، على عليزاده نائينى، رضا عباسی،محمد حسن عليپور ، مهران عبدالباقي، محمد جعفر عمادى، محمود عمرانى، محمد علي عمويي ، على اصغر غروى، عليرضا غروى، ماجد غروى، مسيح غروى، سعيد غفارزاده، مسعود غفاري، على غفرانى، پيمان غلامي، مهدى غنى، اکبر غضنفری، شاهرخ غضنفری، رامین غنچه ای، موسی غنی نژاد، محمدتقى فاضل ميبدى، علي فائض پور،‌ ناصر فربد، خلیل فردوسی، محسن فرشاد، علي فرخی، مجتبي فتحي، ابراهيم فتاحي، نادر فتورچي، مقصود فراستخواه، رضا فرهمند، مهدي فخرزاده، غفار فرزادى، مجيد فراهاني ، احمد فرجي ، حسن فريد اعلم، ارسلان فلاح ، صادق فقير زاده، بهرام فياضی ، حسام فيروزی ، حسين فكاكي، اصغر فنی پور، محمود فیض پور، احمد قابل، هادى قابل، خسرو قشقايى، ماهرو قشقايى، رحمانقلى قلى زاده، مصطفی قاسمی، حسن قدیانی، باقر قدیری اصلی، سید حسن قوام شهیدی، ناصر قوامی، عبدالمجيد قندى زاده، نظام الدين قهارى، لطف الله يوسف قهاري، حميدقهوه چيان، ميثم قهوه چيان، عباس قائم الصباحي، عبدالحسين قمي‌زاده، سعید قوامی، مصطفى قهرمانى، حجت الله قياسى، اشکان قیس بندی، رحمان كارگشا، اسداله كارشناس، مرتضى كاظميان، هومن کاظميان ، امير كاويان، داوود کامگار، محسن كديور، منوچهر كديور، خسرو كردپور، مسعود كردپور، على كرمى،عليرضا كرماني، محمد رضا كسراني، حسن كسمايي،فريدون كشكولي، هادي كحال‌زاده، عليرضا كفشكنان، پژمان کلانتری، ناصر كميليان، روين كهزادى، يعقوب كوثرى،جعفر كوشي آبادي، حسین کتابنویس، ژرژ کریم، ناصر کمیلیان، بهناز كياني، محمود گرگي، بيژن گل افزا، فيروزه گلريز ، مجيد گلفشان، رضا گلنراقی، فاطمه گوارايى، اكبر گنجي، مسعود لدنى، هادي لطفي، حسين لقمانيان، عباس لطفی پور، سجاد ماندگاري، حسين مجاهد، مسعود متولي، على مومنى، محمود مومنى، محمد تقى متقى، محسن محققى،مريم محبوب، پويا محموديان، نرگس محمدي، مهرداد محمدی، ايمان محمدی، داوود محمدي، فرامرز محمدي، جواد محمدي، محمد محمدى اردهالى ، سيد على محمودى، احمد مدادي، پریوش مبشری، عبدالحسین مستوفی، دکتر مرتضی مصفا، رضا معظمی، پویا مطهری، محسن مقدس زاده، منوچهر ملک قاسمی، صمد ملکی، هرمز ممیزی، رضا منتظر حقیقی، نظام الدین موحد، بابک موسوی، سید حسین موسویان، امیرمسعود موگویی، مهدی مویدزاده، نعمت الله میرعظیمی، اصغر مینو، آرمین مروج، فريد مدرسي، حسين مدني، سعيد مدنى، على مدنى، فريد مرجائي، ماشاءالله مديحى، مرضيه مرتاضى لنگرودى، مصطفى مسكين، رضا مسموعى، متین مشکین، ضياء مصباح، ليلا مصطفوى، مصطفى مصطفوى، عباس مصلحى، رضوان مقدم، سعید متین پور، محمد جواد مظفر،مهدي معتمدي مهر، احمد معصومي، ياسر معصومي، سيد سراج مير دامادی، اصغر معين فر، بدرالسادات مفيدى، مرتضى مقدم، علي مقيمي ، فهيمه ملتى، محمد ملكى، مجيد ملكي، عمار ملكي، ابوذر ملكي، احمد منتظرى، سعيد منتظرى، حسام منصوری، خسرو منصوريان، سيدرضا موسوى، سعادتلو، فرزين مخبر، علي مليحي ، يوسف مولايى، عبدالله مؤمني ، رشيد مظفري سردشتي، عبدالله مشايخي ، سارا منافي ، سيدحسين موسوی، امير ميرخانى، وحيد ميرزاده، سالار ميرزابيگي، الله كرم ميرزايى، علی مینایی بهزاد، فرهنگ نادری، فرشته ناصرگيوه چى، مهدي ناطقي، حسن نراقى، محمود نعيم پور، علي اكبر نجفي، مجيد نجمي ، محمود نكوروح، امير نكوفر، محمد تقى نكوفر، سيد حميد نوحى، فخرالسادات نوربخش، اکبر نقی پور، مجتبی نیک نژاد، ابوالفضل نیماوری، منوچهر نوربخش، كسري نوري، ارشيا نوري، نوشين نوع ‌پرست، علي نيكو نسبتي، پرویز ورجاوند، بهرام نمازي، هادى هادى زاده يزدى، جمال هاشمی، ناصر هاشمي، محمد هاشمي، فريد هاشمي، سيد ميثم هاشمي، حميد هداوند، عباس همایونی، عليرضا هندى، علی هنری، احسان هوشمند، پويا هيبت الهي، اكبر والى، رسول ورپايى، باقر ولى بيك، جليل ولى بيك، سهیل یادگاری، حنيف يزداني پور ، هدا هاتف يکتا، حبیب یکتا، محمود يگانلي، ابراهيم يزدى، شکرالله یوسفی، مجيد يوسفي، رضا يوسيفيان ، حسن يوسفى اشكورى.